Έπεα πτερόεντα (22/12) - Εφημερίδα ΑΜΑΡΥΣΙΑ

• Είναι μέρες που θέλω να το γράψω και το ξεχνάω.

• Θυμόσαστε πριν τρεις βδομάδες περίπου, που είχα δημοσιεύσει φωτογραφία του κατεστραμμένου πεζοδρομίου στη στάση Τζαβέλλα του λεωφορείου 080 και προέτρεπα το Δήμο Αμαρουσίου να προσέχει λίγο και την περιφέρεια και να μην εξαγγέλλει βιοκλιματικές αναπλάσεις για το κέντρο;

• Ε, λοιπόν, Σάββατο δημοσιεύτηκε το παράπονό μου σ’ αυτή τη στήλη και Τετάρτη, κατεβαίνοντας από το λεωφορείο της Δημοτικής Συγκοινωνίας στη στάση, τι να δω;

• Είχαν αντικατασταθεί όλα –όταν λέω όλα, εννοώ όλα– τα κατεστραμμένα πλακάκια και η αποβίβασή μου έγινε χωρίς να χάσω την ισορροπία μου. Μάλιστα ένα βράδυ είχα πέσει κιόλας χωρίς –ευτυχώς– τραυματισμό.

• Ευχαριστώ λοιπόν, τους ανθρώπους του Δήμου που έσπευσαν και προτρέπω τους αναγνώστες, να τηλεφωνούν στο Δήμο για τέτοια προβλήματα, διότι σπεύδουν.

• Και όχι βραδέως.

• Άντε λοιπόν, με το καλό και ο κ. Ζήκος, να στείλει να τοποθετήσουν και τον καθρέφτη που εκλάπη (του το έχω πει από το Μάιο 2012) από τη γωνία Τζαβέλλα –Β. Όλγας – Γέφυρα αυτοκινήτων, διότι λυπάμαι τους οδηγούς (και όχι μόνον της Δημοτικής Συγκοινωνίας) που στρίβουν σ’ αυτή τη γωνία.

• Και όταν λέω «εκλάπη», εννοώ μαζί με την κολώνα που τον στήριζε και μαζί με την τσιμεντένια βάση του!

• Και μη γελάτε, παρακαλώ.

• Διότι τώρα θα σας αφηγηθώ και το άλλο δράμα.

• Μου αρέσει να δικαιώνομαι, βλέπετε, όταν υποστηρίζω ότι αυτό το κράτος δεν σώζεται με τίποτα.

• Ούτε με 34 δις, ούτε με 234 δις, ούτε με 534 δις, όταν τα μυαλά που κουβαλάμε δεν αλλάζουν.

• Το Σάββατο που πέρασε (15/12/12) μπροστά στο 9 του πεζόδρομου Κωνσταντινουπόλεως, άρχισε να αναβλύζει καθαρό νερό, το οποίο χύνεται εμφανώς άδικα, στην πλησιέστερη σχάρα ομβρίων υδάτων.

• Μόλις το διαπίστωσα και αφού κάλεσα υδραυλικό, που με διαβεβαίωσε ότι δεν είναι διαρροή ΜΕΤΑ τους μετρητές της πολυκατοικίας, τηλεφώνησα στην ΕΥΔΑΠ (Τηλ. 1022 και 0).

• Επειδή, το νερό στη συνέχεια έγινε ορμητικότερο (μεγαλύτερη διάβρωση, χώμα στα παρτέρια του πεζόδρομου) τηλεφώνησα πάλι.

• Ύστερα πληροφορήθηκα ότι τηλεφώνησαν και άλλοι ευαισθητοποιημένοι γείτονες. Τίποτα όμως…

• Τηλεφώνησα και την Κυριακή. Απάντηση ενοχλημένη: «Το ξέρουμε κύριε και θα έρθει συνεργείο», που σήμαινε «μη μας ενοχλείτε άλλο».

• Εν τω μεταξύ, το νερό έχει μεταβληθεί σε χείμαρρο.

• Χωρίς υπερβολή, βγήκα στη βεράντα και μου φάνηκε (μαζί με τη μυρωδιά από τα τζάκια) ότι βρέθηκα στη Δημητσάνα, πάνω από το Λούσιο.

• Πλήρης εικόνα: Κρύο, ψιχάλες βροχής, μυρωδιά από βρεγμένο πεύκο και χώμα, μυρωδιά καμένου ξύλου από τα τζάκια (ξεσαλώνουν φέτος οι νεόφτωχοι) και ήχος γάργαρου νερού (από τη διαρροή).

• Τι μου λείπει του προνομιούχου;

• Να πεταχτεί από τη γωνία και καμία αλεπού.

• Γράφω αυτή τη στήλη, συνήθως κάθε Τρίτη βράδυ, αφού η ύλη συγκεντρώνεται Τετάρτη πρωί και αρχίζει το στήσιμο του φύλλου του Σαββάτου.

• Θα μου πείτε, γιατί έκανα αυτή την παρένθεση; Διότι απόψε Τρίτη (18/12), η διαρροή συνεχίζει να υπάρχει και το νερό χάνεται συνέχεια.

• Από το πρωί του Σαββάτου (15/12)…

• Τι άλλο πρέπει να κάνω ως πολίτης σ’ αυτή τη χώρα;

• Μάλλον, τίποτα.

• Ευτυχώς, που έβρεξε και το χαμένο νερό θα αναπληρωθεί στους συλλεκτήρες.

• Είναι και ο συνεχής ήχος του γάργαρου νερού που με γαληνεύει.

• Γιατί να καταστρέψω την ευτυχία μου;

• Ή ούτως ή άλλως, στις 21/12/12 καταστρέφεται ο πλανήτης.

• Που σημαίνει πως αν με διαβάζετε, γλιτώσαμε, και οι Μάγια είχαν μάλλον ελληνική νοοτροπία.