Από τα σανδάλια στη γόβα στιλέτο. Αυτός είναι ο τίτλος ενός ένθετου βιβλίου στην Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής, 24 Αυγούστου 2014. Συγγραφεύς η κ. Αλεξάνδρα Συμεωνίδου, η οποία στο εν λόγω βιβλίο ασχολείται με τη γυναίκα.
Γράφει η Χαριτίνη Καλαμπόκη
Πόσες φορές η Ήρα μεταμορφώνεται για να εκδικηθεί τον σύζυγό της Δία, οσάκις θεωρεί τον εαυτό της απατημένο; Η Ήρα στρέφεται εναντίον της Λητούς, την αντιπαθεί και δεν της επιτρέπει να γεννήσει τα παιδιά της Απόλλωνα και Άρτεμη. Η άμοιρη Λητώ καταφεύγει στη Δήλο για να ξεφύγει από τη λυσσαλέα Ήρα.
Μήπως η Αθηνά δεν αντιπαρήλθε τον Ποσειδώνα, για τη διεκδίκηση του ονόματος της πόλεως των Αθηνών και υπερίσχυσε; Λίγο πάτησε το πόδι της και υποχώρησε ο αγέρωχος και φοβερός Ποσειδών, ενώ το σύμβολο της αιώνιας φιλίας, η ελιά, φύτρωσε ελέω Αθηνάς.
Είναι η ίδια η Αθηνά που την ακούμε να παραπονείται για τα σημερινά δεδομένα στον κόσμο. Μα πού πήγε όλη αυτή η σοφία; Πού πήγε τόση γνώση; Δεν ακούω πια την ελληνική γλώσσα να ομιλείται, τη γλώσσα που εμείς χαρίσαμε στους ανθρώπους.
Η Λυσιστράτη, ηρωίδα του Αριστοφάνη, απέδειξε, περίπου 2400 χρόνια πριν, τη γυναικεία συντροφιά βάσει του σχεδίου που κατέστρωσε για να σταματήσει ο Πελοποννησιακός Πόλεμος και να επαναφέρει την ειρήνη. Έκανε τα πάντα να ξεσηκώσει το γυναικείο φύλο προκειμένου να πετύχουν το σκοπό τους, μην αντέχοντας δήθεν, την αποχή των αντρών μακριά από αυτές. Θεωρεί η συγγραφεύς πως ήταν ένα τέλειο πρόσχημα, σε συνεργασία με τις Σπαρτιάτισσες, για να επαναφέρουν την ειρήνη με τη δελεαστική αιτιολογία της ερωτικής επιθυμίας. Ο λόγος ήταν απώτερος και πολύ σπουδαιότερος: η επαναφορά της ειρήνης ήταν επίτευγμα γυναικείο την συγκεκριμένη στιγμή του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Σειρά έχει η Υπατία. Η Υπατία ήταν μαθηματικός αστρονόμος τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Η συγγραφεύς φαντάζεται την Υπατία σαν τη μόνη γυναίκα επιστήμονα της εποχής της, και προσπαθεί να πιάσει κουβέντα μαζί της έστω και νοερά. Πορευόμενη νοερά στην Αλεξάνδρεια του 4ου μ.Χ. αιώνα, συναντά τη γυναίκα αυτή, μια μεσήλικα ασκήτρια εν μέσω των μαθητών της, να δίνει τα φώτα της διανόησης στον τομέα των μαθηματικών και της αστρονομίας. «Ο λόγος της με άφησε άφωνη. Οι νεοπλατωνικές της θεωρίες, εφαρμοσμένες με το δικό της τρόπο, χαίρουν κάθε εκτίμησης μεταξύ των μαθητών της. Δεν ήταν μόνο παγανιστές αλλά και χριστιανοί, όλοι κρέμονταν από τα χείλη αυτής της μεγάλης διάνοιας». Προχωρώντας στη νοερή συνάντηση με την Υπατία η συγγραφεύς τη ρώτησε: «Θέλω να μάθω πως αντιμετωπίζεις την κατάσταση διαπρέποντας σαν μεγάλη γυναίκα επιστήμων της εποχής σου;» λες και τη γνώριζε μέσα από τα βάθη των αιώνων. «Χωρίς να κάνει καμιά ερώτηση περί εμού απάντησε αυθόρμητα: Διώκομαι. «Γιατί;» την ρώτησα και πάλι. «Το θέμα της γυναίκας είναι τεράστιο και ποτέ δεν ξεπεράστηκε» μού έκανε με ένα χαμόγελο που δήλωνε τα πάντα. «Ξέρω, μαρτύρησες», της είπα και εκείνη, κλέβοντας τη σκέψη του μέλλοντος που την είχε νοερά επισκεφθεί, χαιρέτισε το γυναικείο πνεύμα και αποχώρησε.
Πρέπει να μην ξεχάσουμε τον Περικλή και την Ασπασία του. Αυτή η αθεόφοβη παρουσιάστηκε γυμνή ενώπιον του δικαστηρίου υπερασπιζόμενη τον Περικλή για την αδυναμία που της είχε.
Έκτοτε έχουμε άπειρα παραδείγματα γυναικών που μεγαλούργησαν. Έχουμε Μπουμπουλίνες της Επανάστασης, αλλά έχουμε και τις καθημερινές μπουμπουλίνες της επιβίωσης. Έχουμε τις Σουλιώτισσες του Ζαλόγγου. Έχουμε ακόμα τις Γυναίκες της Πίνδου που όργωναν τα κατσάβραχα φορτωμένες πολεμοφόδια για τους αγωνιστές του ’40. Ήταν τότε που ο Τσόρτσιλ είπε αυτό που ξεχνάνε οι σημερινοί φίλοι Ευρωπαίοι, πως «Οι ήρωες πολεμάνε σαν Έλληνες». Ο πόλεμος δεν κερδίθηκε μόνο από τους 4 μεγάλους! Κερδήθηκε κι από την ηρωική Ελλάδα που έπαθε πολλά για χάρη της Ελευθερίας.
Όμως σήμερα η γυναίκα έγινε αφορμή να αυξηθεί η ομοφυλοφιλία, διότι ο άνδρας θεωρήθηκε ανίκανος να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις της, και τον βάλανε στην άκρη. Οι σημερινές γυναίκες νομίζουν πως μπορούν να τα κάνουν όλα και να έχουν ανεξαρτησία. Οι σημερινές γυναίκες ξέχασαν αυτά που χρωστάνε στον άνδρα. Για μένα ο άνδρας είναι το χάρισμα του θεού στη γυναίκα. Εάν η Δημιουργία ήθελε τη γυναίκα υποδεέστερη του ανδρός θα την έπλαθε είτε από τα πόδια του ανδρός ή από άλλο σημείο του σώματός του. Όμως την έπλασε από την πλευρά του, πράγμα σημαδιακό για το ρόλο της. Πλάι από κάθε μεγάλο άνδρα υπάρχει μια σπουδαία γυναίκα. Η γυναίκα είναι ευλογία Θεού όταν ασχολείται με την οικογένειά της, χωρίς να πετάει στην άκρη την μόρφωσή της αλλά και την καριέρα της, αρκεί να σέβεται και να αγαπά τον άνδρα της. Αυτά σας τα εκθέτει μια γυναίκα που αναγκάστηκε να εργασθεί όταν έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της.
Θαύμασα αυτήν την περίοδο τον ηρωισμό των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Παλέψανε σαν αρχαίες ηρωίδες και μου είναι αδιανόητο να σκεφθώ πως θα εγκαταλείψουν τον αγώνα τους, αν δεν δικαιωθούν. Είδα να τις χτυπάνε οι αστυνομικοί, τα εγγόνια τους, και αισθάνθηκα ντροπή για την κατάντια των αστυνομικών. Εξακολουθώ να πιστεύω πως στις τάξεις της αστυνομίας υπηρετούν ξένοι, γι’ αυτό και δεν σέβονται τίποτα. Όμως απορώ με την ηγεσία της αστυνομίας η οποία δεν παρεμβαίνει για να τους βάλει στη θέση τους.
Αυτά φίλοι μου και μακάρι η γυναίκα να βάλει μυαλό και να μην εκθέτει τα κάλλη της ενδυματολογικά.
Ολοκληρώνω με τη γυναίκα της Ρω. Αυτή η αλύγιστη νησιώτισσα επί 40 χρόνια ανέβαζε την Ελληνική Σημαία. Είχε στο μικρό αυτό νησάκι μας υψώσει το ανάστημά της, χτυπώντας τα πενιχρά της παπούτσια στον Τούρκο, αποτρέποντάς τον. «Την ελληνική σημαία θέλω να μου την βάλουν μαζί μου στον τάφο» είπε η ηρωική γυναίκα. Κάποια στιγμή την βράβευσε η Ακαδημία Αθηνών.
