Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Η κ.Μέρκελ φαίνεται ότι έχει χάσει το μέτρο και παρασύρθηκε σε
αμετροέπειες, όταν σε συνομιλίες της με τον κ.Τσίπρα, εξάσκησε ισχυρές πιέσεις, άκουσον, άκουσον, για την ένταξη των Σκοπίων στην Ε.Ε. και έτσι ώστε η ελληνική κυβέρνηση «να βάλει νερό στο κρασί της», για τα τεκμήρια ένταξης των Σκοπίων στην Ε.Ε.! Η κ.Μέρκελ με άλλα λόγια βάζει ταφόπλακα στην Ένωση; Μας θυμίζει τη ρήση του Σωκράτη ότι «τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησε, τους δε ανοήτους ανθρώπους η οίηση», δηλαδή «τα αδειανά ασκιά τα φουσκώνει ο αέρας, και τους ανόητους ανθρώπους η οίηση».
Όμως μόνο για ανόητη δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει την κ.Μέρκελ. Μπορεί όμως να το αποδώσει στην αλαζονεία, την αλαζονεία της ισχύος, και χρειάζεται περίσσια δύναμη χαρακτήρα και υψηλό φρόνημα για να αποφύγει κάποιος την οίηση όταν έχει μεγάλη ισχύ. Είναι καθαρά μια ανθρώπινη αδυναμία, και χρειάζεται κάποιος ψύχραιμος να επισημάνει τόσο στο Βερολίνο, όσο και στις Βρυξέλλες, καθώς και όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε. τουλάχιστον, ότι η ανιστόρητη αυτή θέση των Σκοπίων είναι πέραν πάσης λογικής και δυνατότητα αποδοχής της. Οι Γερμανοί ιδίως, οι οποίοι έχουν μελετήσει σε βάθος την ελληνική ιστορία και έχουν αναγνωρίσει το μεγαλείο των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, γνωρίζουν καλύτερα από όλους την ουτοπία και το τραγικό και απαράδεκτο αίτημα των Σκοπίων να ονομάζεται Μακεδονία, όταν η Μακεδονία υπήρχε από το 600 π.χ. τουλάχιστον και οι Σκοπιανοί ήλθαν στην περιοχή το 700 μ.χ.
Πέραν δηλαδή της αλληλεγγύης της Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία έχει ηθική υποχρέωση να στηρίξει την Ελλάδα, η ιστορική αλήθεια βοά και καθηλώνει κάθε ανόητο να ισχυριστεί κάτι διαφορετικό, όπως τα Σκόπια. Βέβαια η Ελλάδα θα έπρεπε να κολακευτεί από την επιθυμία των Σκοπίων να ονομάζονται Μακεδονία και θα έπρεπε από την αρχή να τους ευχαριστήσει που τόσο πολύ εκτιμούν την ελληνική ιστορία και επιθυμούν μίαν ελληνική ονομασία του νεοπαγούς κράτους τους, αλλά σε μια τέτοια περίπτωση η Ελλάδα διεκδικεί τη περιοχή αυτή ως μέρος της Μακεδονίας, εκτός αν τα Σκόπια θα δεχόταν να ενταχθούν στην Ελλάδα και να αποτελούν έναν νομό ελληνικό που θα ονομάζεται Μακεδονία. Αν αυτή η τακτική είχε ακολουθηθεί από την αρχή, το «πρόβλημα» θα είχε λήξει έκτοτε.
Αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή, ο κ.Τσίπρας, επικαλούμενος τα πιο πάνω, όχι μόνο να μην υποκύψει στις πιέσεις, αλλά έχει τη δυνατότητα και το ιστορικό δίκιο με το μέρος του, ακόμη και να θυμώσει, όπως θα έκανε για το δάνειο ας πούμε, και να απαιτήσει να ασκήσουν όλη τους την πίεση και επιρροή στα Σκόπια, να λήξει μια για πάντα αυτή η αταξία, γιατί περί αταξίας πρόκειται, να λήξει το θέμα του ονόματος και να λάβουν το ιστορικό του όνομα Δαρδανία ή Βαρδάσκα ή όποιο άλλο. Να αντιληφθούν όλοι και προ πάντων οι Σκοπιανοί ότι η σωτηρία τους είναι να συμμορφωθούν με την ιστορία και να συμμαχήσουν με την Ελλάδα, αντί να τρώγονται και να εξαρτώνται από τους Αλβανούς.
Με την ευκαιρία θα πρέπει να επισημάνουμε τα προβλήματα συνοχής που αντιμετωπίζει η Ε.Ε., ή και επιβίωσης ορισμένα, επειδή τα ισχυρά κράτη και κυρίως η Γερμανία, οφείλουν να συμβάλουν στην ολοκλήρωση της Ένωσης, άλλως ο κίνδυνος διάλυσής της είναι ante portas, με την ενίσχυση των ακραίων αντιευρωπαϊκών κομμάτων. Αν αυτό επιδιώκουν, τότε ας το ομολογήσουν και να προχωρήσουν στην επαναφορά της ΕΟΚ ή και πριν, χωρίς περιστροφές και καιροσκοπικές ενέργειες, διότι τα αδύνατα κράτη να μην υποφέρουν και να σταματήσουν να αγωνίζονται με μεγάλες θυσίες για να επανακάμψουν στα πλαίσια της Ε.Ε. και τελικά να βρεθούν επί ξύλου κρεμάμενοι. Η αλαζονεία είναι ο χειρότερος σύμβουλος και συντελεί στην χειροτέρευση των σχέσεων των κρατών μελών της Ε.Ε.
Η Γερμανία η οποία καλώς ή κακώς, κυριαρχεί και είναι αυτή που μπορεί να καθορίσει τα μελλοντικά βήματα της Ένωσης, πρέπει να αποφασίσει για το μέλλον της Ένωσης και να αντιληφθεί ότι με την ολοκλήρωση της Ένωσης, με κοινούς κανόνες και διαδικασίες, θα επέλθει ηρεμία, ακόμη και η ευημερία των λαών των κρατών μελών, χωρίς η Γερμανία να χάσει την πρωτοκαθεδρία της. Θα είναι πάντοτε το δυνατό κράτος και θα υπαγορεύει πάντοτε τα επόμενα βήματα της Ε.Ε., βήματα τα οποία θα είναι προς όφελος όλων. Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Γαλλίας, κ.Μακρόν, μπορεί να συμβάλλει αποφασιστικά στην πιο πάνω προσπάθεια, προσπάθεια η οποία οφείλουν όλοι να τη θεωρήσουν ως ζωτικής σημασίας, άρα και επείγουσας πραγματοποίησης.
Με δεδομένο ότι οι Γερμανοί, έχουν μελετήσει τους αρχαίους φιλόσοφους, θα επικαλεστούμε ρήσεις των αρχαίων μας φιλοσόφων για τη συνέχεια. Οι ισχυροί της Ένωσης, ας έχουν στο νού τους τη ρήση του Ευριπίδη (Ιππόλυτος), ότι: «Ύβριν τε τίκτει πλούτος ή φειδώ βίου», δηλαδή: «Την ύβρη ο πλούτος τη γεννά κι όχι η ζωή η μετρημένη», καθώς και αυτήν του Θεόγνιδος ότι: «Αλλά χρή ταύτην γνώμην πάντας καταθέσθαι, ως πλούτος πλείστην πάσιν έχει δύναμιν», δηλαδή: «Όλοι, οφείλουν να εγκαταλείψουν την ιδέα, πως τάχα ο πλούτος, παντού και πάντα είναι παντοδύναμος». Η πιο σοφή αυτή ρήση να την λάβουν σοβαρά υπόψη τους οι τωρινοί δυνατοί πλούτου. Και με δεδομένο ότι στην Ε.Ε. είμαστε όλοι ίσοι και όμοιοι, ας τελειώσουμε με τη ρήση του σοφότατου Σωκράτη: «Σωκράτης ερωτηθείς τίνες βάναυσοι; “οι των ομοίων”, έφη “καταφρονούντες”, δηλαδή: « Ο Σωκράτης, όταν ρωτήθηκε, ποιοι είναι οι βάναυσοι, είπε: Αυτοί που καταφρονούν τους ομοίους τους».
