Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Γιορτάσαμε μια ακόμη επέτειο του έπους του 40, όπως λέμε συνοπτικά, την απαράμιλλη και φλογερή ψυχή του Έλληνα, που με θάρρος να ξεπερνάει κάθε φαντασία και ψυχρή λογική, όμως με συνειδητή αυτοθυσία, όταν πολεμάς για τα όσια και ιερά της πατρίδας, με ορμή που στο διάβα της σαρώνει και συντρίβει ως πύρινη λαίλαπα κάθε επιβουλή, συνέτριψε στα βουνά της βορείου Ηπείρου τον ασυγκρίτως ανώτερο αριθμητικά και εξοπλιστικά ιταλικό στρατό. Η οικουμένη ολόκληρη έμεινε άφωνη στην κυριολεξία! Δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι μια δραξ Ελλήνων, με γυμνή την ξιφολόγχη θα κατατρόπωνε τον σύγχρονο και άρτια εξοπλισμένο στρατό του Μουσολίνη.
Όλοι οι μεγάλοι της εποχής, έψαλλαν ύμνους για το πρωτόγνωρο αυτό κατόρθωμά μας. Παραθέτω μερικούς μόνο από αυτούς τους ύμνους. «Η λέξη ηρωισμός φοβάμαι ότι δεν αποδίδει στο ελάχιστο τις πράξεις αυτοθυσίας των Ελλήνων οι οποίες ήταν ο καθοριστικός παράγοντας για τη νικηφόρα έκβαση της κοινής προσπάθειας των εθνών, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για την ανθρώπινη ελευθερία και την αξιοπρέπεια , Εάν δεν ήταν η ανδρεία των Ελλήνων και το θάρρος τους, η έκβαση του Β΄ Π.Π. θα ήταν ακαθόριστη». Αυτά είπε ο Winston Churchill στο Βρετανικό Κοινοβούλιο στις 24 Απριλίου 1941, και πρόσθεσε σε μια ομιλία του στο BBC, το γνωστό ότι «μέχρι τώρα συνηθίζαμε να λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες. Τώρα θα λέμε ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες»! Δεν είναι της ώρας να σχολιάσουμε ότι μόνο με λόγια μας αντάμειψαν και με έναν εμφύλιο πόλεμο, λέω εγώ.
Ο στρατηγός Ντε Γκολ, σε μια του ομιλία στο γαλλικό Κοινοβούλιο, είπε: «Είμαι ανίκανος να δώσω τον κατάλληλο εύρος της ευγνωμοσύνης που αισθάνομαι για την ηρωική αντίσταση του λαού και των ηγετών της Ελλάδος». Ο Ιωσήφ Στάλιν, σε ομιλία του στο ραδιοσταθμό της Μόσχας, στις 31.1.1943,μετά τη νίκη του στο Στάλινγκραντ είπε: «Λυπάμαι επειδή γερνώ και δεν θα ζήσω πολύ για να ευχαριστήσω τους Έλληνες των οποίων η αντίσταση ήταν αποφασιστική για το Β΄ Π.Π.». Ακόμη και ο ίδιος ο Χίτλερ, στην ομιλία του στο γερμανικό Κοινοβούλιο στις 24.4.1941, είπε: Χάριν της ιστορικής αλήθειας πρέπει να επιβεβαιώσω ότι μόνο οι Έλληνες απ’ όλους τους αντιπάλους που μας αντιμετώπισαν με το μεγαλύτερο θάρρος και περισσότερο αψήφησαν το θάνατο». Ο Ρούζβελτ Πρόεδρος των ΗΠΑ, είπε: «Στην 28η Οκτωβρίου 1940 στην Ελλάδα δόθηκε μια προθεσμία τριών ωρών για να αποφασίσει σχετικά με τον πόλεμο ή την ειρήνη, αλλά ακόμα κι αν δίνοντας τρεις μέρες ή τρεις εβδομάδες ή τρία έτη, η απάντηση θα ήταν η ίδια. Οι Έλληνες δίδαξαν την αξιοπρέπεια στο πέρασμα των αιώνων. Όταν όλος ο κόσμος έχασε την ελπίδα του, οι Έλληνες τόλμησαν να αμφισβητήσουν το αήττητο του γερμανικού τέρατος, υψώνοντας απέναντί του το υπερήφανο πνεύμα της ελευθερίας».
Αξίζει να αναφέρω τι είπε ο Στρατηγός του Σοβιετικού στρατού, Zhoukov: «Εάν οι Ρώσοι μπόρεσαν να προβάλουν αντίσταση στην είσοδο της Μόσχας για να σταματήσουν και να αποτρέψουν τον γερμανικό χείμαρρο, το οφείλουν στους Έλληνες, οι οποίοι καθυστέρησαν τις γερμανικές μεραρχίες την ώρα που θα μπορούσαν να μας κάνουν να γονατίσουμε». Και όλοι οι άλλοι ηγέτες του τότε κόσμου, ξαφνιασμένοι με των Ελλήνων τις νίκες, μας επαινούσαν, ο καθένας με το δικό του τρόπο, αλλά πάντοτε με ύμνους.
Οι πρωταγωνιστές αυτού του Έπους, δεν είναι τώρα στη ζωή, παρά ελαχίστων ενδεχομένως. Όλοι εμείς οι υπόλοιποι τα γνωρίζουμε, όσοι τα γνωρίζουμε, από τα βιβλία, τις ομιλίες και τον ετήσιο εορτασμό της επετείου αυτής. Όπως έχουμε καταντήσει σήμερα, διερωτώμαι αν οι παρελαύνοντες μαθητές γνωρίζουν την ηρωική αυτή μας ιστορία. Η αμφιβολία αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι, ορισμένοι «προοδευτικοί», ζητούνε κόμη κα την κατάργηση των παρελάσεων. Αλήθεια οι δάσκαλοί μας έχουν διδάξει και ενημερώσει τους μαθητές τους το μεγαλείο και το μέγεθος αυτής της επετείου και προπαντός, την αξία και την σκοπιμότητα να διατηρούμε τις μνήμες μας πάντα νωπές, όχι μόνο για να τιμάμε αυτούς που θυσιάστηκαν για να είμαστε εμείς ελεύθεροι, αλλά απλά διότι κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι δεν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουμε παρόμοιους εχθρούς. Ο τρόπος που παρελαύνουν τα παιδιά μας, χαλαρά-χαλαρά, ως μπουλούκι μάλλον παρά με βήμα που να μας υπόσχεται πως αν χρειαστεί, εμείς οι μικροί μαθητές, θα επαναλάβουμε τον άθλο αυτό των προγόνων μας, για να εξασφαλίσουμε την ελευθερία μας.
Αυτός είναι ο ιερός σκοπός των παρελάσεων και οι μαθητές να αισθάνονται να ξεχειλίζει η υπερηφάνεια για τους προγόνους τους, και να τους διακατέχει ένα αίσθημα υψιπετές πατριωτισμού και ρίγη συγκιήσεως. Σε ένα τέτοιο σκεπτικό, τι σκοπό εξυπηρετούν να παρελαύνουν και τα αλλοδαπά παιδία, που τα φιλοξενούμε και μαθαίνουμε γράμματα και μάλιστα δωρεάν; Την υπόσχεση των Ελληνόπουλων για προάσπιση της πατρίδας, μπορούν να την δώσουν τα αλλοδαπά παιδιά; Η ταπεινή μου γνώμη είναι ότι δεν γνωρίζουν τον λόγο που παρελαύνουν και ιδίως την τόσο σημαντική σκοπιμότητα της παρέλασης και ασφαλώς δεν έχουν κανένα λόγο να γνωρίζουν και την εκλαμβάνουν απλά ως μια γιορτινή γενικά μέρα. Αν λοιπόν δεν υπάρχει λόγος να παρελαύνουν τα αλλοδαπά παιδιά, πόσο μάλλον ένας αλλοδαπός να γίνεται ακόμη και σημαιοφόρος, που τόσος λόγος έχει γίνει κατά καιρούς και που δυστυχώς πολλοί «προοδευτικάριοι» αντιδρούν, επικαλούμενοι και παραφράζοντας την ρύση του Ισοκράτη ότι Έλληνες είναι οι μετέχοντες της ελληνικής παιδείας. Να επικαιροποιήσουμε μια παρόμοια ρύση λέγοντας, «Έλληνες είναι οι μαχόμενοι ετοιμοπόλεμοι για την πατρίδα». Ανησυχώ όταν ακούω τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Παιδείας να λέει επί του θέματος ότι «δεν μας ενδιαφέρει η καταγωγή τους αλλά η επίδοσή τους στο σχολείο»!!! Με τέτοιες στρεβλές και αντεθνικές ιδεοληψίες, οι οποίες δυστυχώς έχουν επηρεάσει πολλούς, με βάση τη δεδομένη ειρήνη, αγνοώντας τις βαθύτερες διαστάσεις και συνέπειες, δίνουν το δικαίωμα να επωφελείται η Χρυσή Αυγή, ενώ είναι θέμα όλων των Ελλήνων. Γνωρίζετε ότι η διάταξη που προβλέπει ότι μόνο Έλληνας κρατάει τη σημαία είναι ακόμη εν ισχύι; Δεν τόλμησαν να την ακυρώσουν! Θέλω να ελπίζω ότι θα ξεφύγω των πυρών αυτών των δήθεν προοδευτικών και απλά να ευχηθώ να μην χρειαστεί να βρεθούμε στην ανάγκη να προασπίσουμε την πατρίδα μας, διότι τα δεδομένα δεν μας επιτρέπουν να είμαστε ήσυχοι για την διατήρηση της ελευθερίας μας, την οποία μάλλον ούτε αυτοί οι αντιτιθέμενοι θα ήθελαν να χάσουν.
Θα κλείσω το σημείωμα τούτο με μικρά αποσπάσματα άρθρου του Νίκου Συρίγου στο Newsbomg.gr, έστω και αν είναι άλλος ο σκοπός αυτού του άρθρου, αλλά οι φράσεις που παραθέτω ταιριάζουν απόλυτα και με το σκεπτικό αυτού του σημειώματος, ελπίζοντας να μην έχει αντίρρηση:
«Να νιώσει ο καθένας στην ψυχή του πως είναι ξανά έτοιμος να πολεμήσει για την πατρίδα…
Να νιώσει ξανά έτοιμος να κρατήσει ψηλά τη σημαία! Τη γαλανόλευκη. Αυτή που κάποιοι, επιμένουν να αποκαλούν «απλά ένα πανί», που θέλουν να καταργήσουν την έπαρση της στα σχολεία, που θέλουν να την εξαφανίσουν… Να νιώσει ξανά έτοιμος να πει δυνατά το «Πάτερ Ημών», να κάνει τον Σταυρό του χωρίς να κρύβεται, να ντρέπεται μην τον πουν… χριστιανοταλιμπάν.
Να νιώσει πανέτοιμος να πει ένα «ΟΧΙ», ένα βροντερό «ΟΧΙ» σε όλα αυτά που βαφτίζονται «πρόοδος» με στόχο να κάνουν την Ελλάδα, όχι απλά Ελλαδιστάν, αλλά… οικόπεδο. Ένα οικόπεδο που θα χωριστεί σε τεμάχια και θα πουληθεί… Αυτός ο τόπος έβγαζε πάντα πολεμιστές. Ίσως γιατί οι Έλληνες ζουν το άδικο από την κούνια τους! Μαθαίνουν να πολεμούν, να διεκδικούν από την κοιλιά της μάνας τους…
Ελάτε πατριώτες… Ψηλά το κεφάλι! Ένα «ΟΧΙ» απέχει η λευτεριά… Μεγαλώστε τα παιδιά σας με περηφάνια και δύναμη να λένε, να πουν, να φωνάξουν «ΟΧΙ»! Όπως το είπαν οι πρόγονοι μας πριν από χρόνια, εκείνο το ξημέρωμα της 28ης Οκτωβρίου…». «Χρόνια πολλά Ελλάδα», όπως κατέληξε το παληκάρι σμηναγός Θεοχαρόπουλος, στο χθεσινό από το κόκπιτ F-16, πατριωτικό μήνυμά του στην Παρέλαση, προκαλώντας στους παρισταμένους ρίγη συγκινήσεως, ως συνέχεια του «Μολών Λαβέ»!!!
