Γράφει ο Γεώργιος Γενετζάκης, φιλόλογος στο Χαλάνδρι
Οι τεράστιες σε όγκο διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα στις 28 Φεβρουαρίου, με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών, είναι επιδεκτικές διαφόρων αναγνώσεων. Εκτιμώ ότι θα πρέπει να σταθούμε σε ένα βασικό σημείο: Οι πολίτες πλέον απαιτούν από τους πολιτικούς μας (συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης) μία εντελώς διαφορετική στάση απ΄ αυτή που συνήθως επιδεικνύουν.
Καταρχάς, τους ζητούν να χρησιμοποιούν λόγο τεκμηριωμένο, όχι πρόχειρο, ήπιο, όχι αιχμηρό, χωρίς αρνητικούς επιθετικούς προσδιορισμούς. Παράλληλα, επιθυμούν από τους εκπροσώπους τους να μη λαϊκίζουν, να είναι ειλικρινείς και συγχρόνως συνεπείς με τις διατυπωμένες απόψεις τους, να αναγνωρίζουν το δίκιο του αντιπάλου τους επαινώντας τον και να έχουν τη γενναιότητα να ζητούν συγγνώμη, όταν σφάλλουν, όπως και να αναλαμβάνουν το κόστος της άρνησης σε κάποιες ομάδες πολιτών, όταν αυτές προβάλλουν άτοπες διεκδικήσεις.
Συγχρόνως, οι συμπολίτες μας περιμένουν από αυτούς να συνεργάζονται, παραμερίζοντας τις όποιες ιδεολογικές διαφορές τους, διδάσκοντας έτσι στο λαό την αναγκαιότητα της συναίνεσης, και να καταθέτουν προτάσεις μην περιοριζόμενοι μόνο στην αρνητική κριτική. Ο Ελληνικός λαός επιθυμεί οι πολιτικοί του να θέτουν το εθνικό συμφέρον σε πρώτη προτεραιότητα, ενώ αντίθετα το κόμμα τους σε δεύτερη μοίρα. Ουσιαστικά ζητάμε οι εκπρόσωποί μας να αποτυπώνουν θετικό παράδειγμα ήθους και να διαμορφώνουν ένα πλαίσιο πολιτισμένου διαλόγου.
Οι προηγηθείσες θέσεις υπαγορεύονται από τα διδάγματα της ιστορίας μας διαχρονικά. Κάθε φορά που οι ηγέτες της χώρας μας διχάζονταν και έθεταν την κομματική τους ιδιοτέλεια ή τον προσωπικό τους εγωισμό πάνω από το εθνικό συμφέρον, ακολουθούσαν συμφορές για τον τόπο.
Ας φέρουμε στον νου μας πόσα βάσανα περάσαμε ως λαός με τη νοοτροπία του διχασμού. Η επανάσταση του 1821 κινδύνευσε σοβαρά από τις εμφύλιες συγκρούσεις που έγιναν μεταξύ των προγόνων μας. «Μία μπουνιά δίναμε στους Τούρκους και δύο παίζαμε μεταξύ μας!», σύμφωνα με τη ρήση του αειμνήστου καθηγητή του Πάντειου, Νεοκλή Σαρρή. Από το 1916 χωριστήκαμε σε Βενιζελικούς και Βασιλικούς και στη διάρκεια του τελευταίου εμφυλίου πολέμου (1943-1949) σε δεξιούς, «νομιμόφρονες», και αριστερούς, «προδότες».
«Δυστυχώς το αρνητικό κλίμα του εμφυλίου συνεχίζεται άτυπα μέχρι σήμερα», σύμφωνα με την ομότιμη καθηγήτρια Ιστορίας του ΕΚΠΑ, Μαρία Ευθυμίου. Να θυμηθούμε τα μπλε (ΝΔ) και πράσινα (ΠΑΣΟΚ) καφενεία σε όλη την Ελληνική επικράτεια μετά τη Μεταπολίτευση; Να θυμηθούμε τη ματαίωση της παρέλασης στη Θεσσαλονίκη (2011) από τις παράλογες συμπεριφορές διαμαρτυρόμενων συμπολιτών μας ή επίσης την άρνηση του απερχόμενου πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά (2015), να παραστεί στην τελετή παράδοσης της εξουσίας στον νέο πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα; Πόσες αντίστοιχες πληγές έχουμε ως λαός; Πότε επιτέλους θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα ενωμένοι; Ένα τεράστιο ερώτημα: «γιατί δεν συνεργάζονται ικανοποιητικά οι πολιτικοί μας» βασανίζει τη σκέψη μας!
Οι σύγχρονοι πολιτικοί μας οφείλουν να αποφασίσουν αν θα συμπορευτούν με την πρόοδο, απορρίπτοντας όλες τις αρνητικές μεθόδους των παλαιοκομματικών συναδέλφων τους ή αν θα ακολουθήσουν την οπισθοδρόμηση, υιοθετώντας το διχαστικό λόγο και τη συνεπαγόμενη πόλωση. Η ευθύνη τους είναι τεράστια! Τα συσσωρευμένα προβλήματα δεν επιλύονται με την εμφυλιοπολεμική νοοτροπία: «ή εμείς ή εσείς». Αντίθετα μάλιστα, η λύση ιχνηλατείται στο «μαζί». Η δικαιολογημένη λύπη, αγανάκτηση και οργή του λαού από τις δύο τραγωδίες, στο Μάτι και στα Τέμπη, όπως και από την καταστροφή που προκάλεσε η καταιγίδα «Ντάνιελ» στη Θεσσαλία, πρέπει να κατευναστεί με απτά έργα, ώστε να θωρακίσουμε τη ζωή μας από παρόμοια γεγονότα.
Είναι ώρα ο καθένας μας να σταθεί με αποφασιστικότητα, νηφαλιότητα, πνεύμα συνεργασίας και σύνεσης μπροστά στις σύγχρονες απαιτήσεις της ζωής. Η λύση υπάρχει, αρκεί να την αναζητήσουμε. Πρόσφατα απεβίωσε μία μεγάλη μορφή της Ορθοδοξίας, ο αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος Γιαννουλάτος. Δύναμή του, εκτός από την τεράστια υπομονή και εργατικότητά του, ήταν ο ήπιος και μεστός λόγος του. Αγαπήθηκε ακόμη και από τους Μουσουλμάνους Αλβανούς! Το έργο του μεγαλειώδες! Ας τον μιμηθούμε όλοι μας -πολιτικοί και πολίτες.
