Πρόταση, η οποία έγινε δεκτή από όλους τους παριστάμενους, για την καθιέρωση μιας ημέρας το χρόνο αφιερωμένης στην οδική ασφάλεια με σειρά εκδηλώσεων, οι οποίες θα περιλαμβάνουν, εκτός των άλλων, διεξαγωγή λαμπαδηδρομίας, με τη συμμετοχή μαθητών στην Αττική και στόχο την ευαισθητοποίηση των νέων ηλικιών στο ζήτημα της οδικής ασφάλειας, κατέθεσε ο περιφερειάρχης Αττικής, Γιάννης Σγουρός, στην ημερίδα που διοργάνωσαν την Τετάρτη 6 Ιουνίου, με θέμα: «Πρωτοβουλίες – Δράσεις Οδικής Ασφάλειας σε περίοδο οικονομικής κρίσης» το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) και το Παρατηρητήριο Οδικής Ασφάλειας, σε συνεργασία με την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων και την Ένωση Εισαγγελέων, υπό την αιγίδα του υπουργείου Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων (ΥπΥΜΕΔΙ).
Παρόντες, μεταξύ άλλων, στην ημερίδα ήταν ο Υπουργός Υποδομών Μεταφορών και Δικτύων, Σίμος Σιμόπουλος, ο Σπύρος Ζαννιάς μέλος της Δ.Ε. του ΤΕΕ και πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Λαμπαδηδρομίας και ο Β’ Αντιπρόεδρος του ΤΕΕ Θόδωρος Σεραφίδης, ενώ συμμετείχαν επιστημονικοί και ιδιωτικοί φορείς, σύλλογοι και ιδρύματα.
Ο περιφερειάρχης Αττικής δήλωσε ότι «η Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει αποδεδειγμένα επιδείξει μεγάλη ευαισθησία στο μείζον ζήτημα της οδικής ασφάλειας (αποκατάσταση κόμβων φωτεινής σηματοδότησης με πόρους της Περιφέρειας, καθώς δεν έχουν μεταφερθεί οι αντίστοιχοι πόροι για την άσκηση των συγκεκριμένων αρμοδιοτήτων από το αρμόδιο υπουργείο) την ίδια στιγμή που η χώρα μας κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρώπη σε θανάτους από τροχαία, θα συμβάλλει οικονομικά στη λαμπαδηδρομία».
Επιπροσθέτως τόνισε: «Η Περιφέρεια Αττικής έχει συνεργασία με το ΤΕΕ σε όλα τα επίπεδα για τη λήψη αποφάσεων, αλλά και για την αντιμετώπιση του εθνικού αυτού προβλήματος».
Ο κ. Σγουρός υπογράμμισε πάντως εμφατικά ότι «όταν η Περιφέρεια εκτελεί τις αρμοδιότητες, από την Κεντρική Κυβέρνηση πρέπει να της δίδονται και οι αντίστοιχοι πόροι».
Η ομιλία του περιφερειάρχη
Ακολουθεί η αναλυτική ομιλία του περιφερειάρχη Αττικής και προέδρου της ΕΝΠΕ στην ημερίδα:
«Με ιδιαίτερη χαρά και τιμή χαιρετίζω τις εργασίες της ημερίδας σας που αφορούν ένα θέμα μείζον και καίριο που αφορά απευθείας τη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας: την οδική ασφάλεια και ιδιαίτερα το πλαίσιο μέσα στο οποίο αυτή πρέπει να επανεξετασθεί σε μία ιδιαίτερα δυσχερή οικονομική συγκυρία για τη χώρα μας αλλά και ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση!
Τα τροχαία ατυχήματα εκτιμάται διεθνώς ότι αποτελούν την τρίτη αιτία θανάτου, μετά τις καρδιοπάθειες και τις κακοήθειες. Οι θάνατοι από τροχαία ατυχήματα είναι περισσότερο οδυνηροί από οποιαδήποτε άλλη αιτία και αυτό γιατί θύματα των τροχών είναι κατά κανόνα άτομα υγιή, ζωντανά και δραστήρια.
Ειδικότερα, όσον αφορά τη χώρα μας ο αριθμός των τροχαίων ατυχημάτων παρουσιάζει μία σημαντική στασιμότητα σε υψηλά επίπεδα.
Τα ακόλουθα στοιχεία δεν μπορούν παρά να προκαλούν θλίψη και προβληματισμό σε όλους μας :
• Η Ελλάδα καταλαμβάνει την αρνητική πρώτη θέση μεταξύ των 27 χωρών της Ε.Ε. με τον υψηλότερο δείκτη τροχαίων ατυχημάτων. Τα στοιχεία τού 2010 φέρνουν την Ελλάδα πρώτη σε θανάτους από τροχαία δυστυχήματα με 116 νεκρούς ανά εκατομμύριο κατοίκων, ενώ στον αντίποδα η Σουηδία έχει 28 θανάτους, ανά εκατομμύριο κατοίκων.
• Κάθε χρόνο στην χώρα μας, συμβαίνουν περίπου 20.000 οδικά ατυχήματα διαφορετικού επιπέδου σοβαρότητας.
• Κάθε χρόνο στη χώρα μας, περίπου 2.500 άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε τροχαία ατυχήματα , κάτι που σημαίνει το θάνατο 7 ανθρώπων κάθε μέρα!
• Κάθε χρόνο στη χώρα μας περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι τραυματίζονται σοβαρά ή ελαφρά.
• Κάθε χρόνο στη χώρα μας ένα σημαντικό κομμάτι του κρατικού μηχανισμού (μονάδες υγείας, ασφαλιστικά ταμεία, τμήματα ασφαλείας, νομικές και οικονομικές υπηρεσίες) εμπλέκονται με τα τροχαία ατυχήματα. Το ετήσιο κόστος από τις επιπτώσεις τους στη χώρα εκτιμάται ότι φθάνει τα 14 δισεκατομμύρια ευρώ ποσό ιδιαίτερα σημαντικό στους χαλεπούς καιρούς που διάγουμε.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για τους πρώτους μήνες του 2012 η κατάσταση δείχνει ελαφρώς βελτιωμένη και πάλι όμως παραμένει σε ιδιαίτερα ανησυχητικά επίπεδα.
Tα τροχαία ατυχήματα αποτελούν ένα σύνθετο κοινωνικό-οικονομικό θέμα που απαιτεί συντονισμένες κινήσεις από πολλούς κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς με απώτερο στόχο τη δημιουργία συνεργειών που θα περιορίσουν (διότι δεν είναι δυνατόν να επιλύσουν πλήρως) το πρόβλημα, περιορίζοντας δραστικά τα αίτια πρόκλησής τους.
