Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι τραγικές επιλογές προσώπων αλλά και πολιτικών, από την ηγεσία της Ν.Δ, σημάδεψαν καθοριστικά το αποτέλεσμα των Αυτοδιοικητικών Εκλογών.
Άρθρο του Παύλου Καμάρα, προέδρου της Ένωσης Δημάρχων Αττικής
και υποψήφιου αντιπεριφερειάρχη στην παράταξη «ΑΤΤΙΚΗ, του Γιάννη Σγουρού
Κορυφαία όλων, ο διορισμός του κ. Κουμουτσάκου ως υποψήφιου Περιφερειάρχη Αττικής.
Ακόμα αναρωτιούνται όλοι, με ποια κριτήρια έγινε αυτή η ακατανόητη επιλογή. Ένας άνθρωπος που ποτέ δεν είχε «υποστεί» τη βάσανο της λαϊκής ψήφου.
Από το «αποστειρωμένο» διπλωματικό περιβάλλον, βρέθηκε διορισμένος στην Ευρωβουλή (αφού τοποθετήθηκε σε εκλόγιμη θέση) και ακολούθως ξένο σώμα προς όλη την Αυτοδιοίκηση ορίσθηκε ουσιαστικά επικεφαλής της.
Την περίοδο μάλιστα που όλη η Αυτοδιοίκηση, κορυφαίων υπουργών συμπεριλαμβανομένων, διατράνωναν με δημόσιες δηλώσεις τους, την επάρκεια και καταλληλότητα του Γιάννη Σγουρού, ως Περιφερειάρχη Αττικής.
Τα αποτελέσματα αναμενόμενα. Εκατό χιλιάδες λιγότερες ψήφοι σε σχέση με το αποτέλεσμα του 2010 (που θεωρήθηκε τότε αποτυχία) και μάλιστα με αυξημένο το εκλεκτορικό σώμα κατά 170.000.
Μείωση δηλαδή της δύναμης της ΝΔ στη μεγαλύτερη Περιφέρεια της Ελλάδας κατά το ήμισυ περίπου, με το ντροπιαστικό 14,1%.
Για πρώτη φορά εκτός δεύτερου γύρου, στην ιστορία των Περιφερειακών και Νομαρχιακών εκλογών. Και όμως στην Ελλάδα, που δεν υπάρχει δυστυχώς η αίσθηση της πολιτικής ευθύνης, ο κ. Κουμουτσάκος επιχείρησε να αναζητήσει εξιλαστήρια θύματα για την δική του αποτυχία.
Καταφέρθηκε με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εναντίον καταξιωμένων από τν λαϊκή ετυμηγορία, αλλά και εκ μετρήσιμων αποτελεσμάτων, επί εικοσαετία αυτοδιοικητικών, αλλά και κατά του συνόλου των Δημάρχων, επειδή τόλμησαν να μην προσκυνήσουν στην αφ’ υψηλού επιβληθείσα υποψηφιότητά του. Λοιδορεί αυτούς που τόλμησαν να κάνουν πράξη, όσα διακηρύττει χρόνια τώρα η παράταξή τους, περί ανεξάρτητης και ακηδεμόνευτης Αυτοδιοίκησης. Οι οποίοι μάλιστα έχουν και τη συναίνεση της συντριπτικής πλειοψηφίας της Αυτοδιοίκησης.
Μαθημένος στους «διορισμούς», και στην προστασία της κομματικής γυάλας, δεν άντεξε τις δημοκρατικές διαδικασίες και την απόρριψη, μόλις εκτέθηκε.
Δείχνοντας μάλιστα εκτός από την αυτοδιοικητική του άγνοια και έλλειψη πολιτικού αισθητηρίου, στόχευσε καθ’ όλη την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, με μένος, τη μοναδική καθαρά αυτοδιοικητική παράταξη, αφήνοντας στο απυρόβλητο και στρώνοντας το χαλί, στους δεδηλωμένους εχθρούς όσων τον διόρισαν. Πόλωσε την ατμόσφαιρα, καθιστώντας την ως ένα σημείο μη αναστρέψιμη.
Ήταν αυτή η κύρια αιτία της ήττας, μαζί με τα πολιτικά παιχνίδια των εχθρών του κυβερνητικού εταίρου της Ν.Δ και τον πόλεμο των ετερόκλητων συμφερόντων που, «μυρίζοντας» εξουσία, υποστήριξαν απροκάλυπτα την άλλη πλευρά. Επικουρούμενος από τον αρμόδιο υπουργό, που ανήγαγε την προσωπική του εμπάθεια σε πολιτική επιλογή, κατόρθωσαν ακόμα και μετά τον καταστροφικό α’ γύρο, να τορπιλίσουν με δηλώσεις τους ακόμα και την κυβερνητική γραμμή.
Έτσι χάθηκε η Περιφέρεια του μισού πληθυσμού της Ελλάδας. Ίσως λίγοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι θα ήταν προτιμότερο για την Ν.Δ και γενικότερα για την Κυβέρνηση να υποστεί απώλεια επιπρόσθετα 1 και 2 μονάδων στις Ευρωεκλογές, παρά να πέσει η Περιφέρεια σε «επικίνδυνα χέρια». Και αυτό γιατί η διαχείριση των 2,5 δισ. στο άμεσο μέλλον, από μια παράταξη που δεν έχει σκοπό να συνεχίσει τα έργα υποδομών και την ανάπτυξη για δημιουργία θέσεων εργασίας, αλλά να πετύχει τον κύριο στόχο της, που είναι η ανάληψη της Κεντρικής Εξουσίας με κάθε μέσο είναι εξαιρετικά επίφοβη.
Και για τον τόπο και για το ίδιο το κόμμα της Ν.Δ. Ιδιαίτερα με τις συντηρητικές και παλαιοκομματικές αντιλήψεις που τους διακατέχουν. Δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας και μεγιστοποίηση του κρατισμού. Νοοτροπίες που μας οδήγησαν στο χάλι που βρισκόμαστε σήμερα.
Ο αρμόδιος μάλιστα Υπουργός, βαρύνεται και για μία σειρά άλλων αποφάσεων του, που παρέσυρε σε απρόσμενες ήττες καταξιωμένους Δημάρχους.
Η ταύτιση της β’ Κυριακής των επαναληπτικών εκλογών με τις Ευρωεκλογές (αντί της πρώτης), είχε ως αποτέλεσμα, ένα πρωτοφανές κύμα έκφρασης δυσαρέσκειας και αγανάκτησης επί δικαίων και αδίκων, να στοχοποιήσει ότι εξέφραζε την εξουσία, Δημάρχους, Περιφερειάρχη κλπ.
Όπως επίσης η υπέρμετρη αύξηση (αναίτια) του αριθμού των υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων (και μάλιστα τελευταία στιγμή), δημιούργησε πολύ μεγαλύτερο αριθμό αποτυχόντων και επομένως δυσαρεστημένων υποψηφίων μεταξύ της α’ και β’ Κυριακής με εύλογα αποτελέσματα για τον συνδυασμό τους.
Τραγικές επιλογές προσώπων, μεταξύ των άλλων πολλών αστοχιών, από μια κλειστή κάστα ανθρώπων περί τον Πρωθυπουργό (που δεν είναι βέβαια άμοιρος ευθυνών), η οποία έχει καταργήσει προ πολλού κάθε έννοια αξιοκρατίας και δημοκρατικών διαδικασιών στην παράταξη.
Είναι γεγονός που το βλέπουν πλέον όλοι. Η παράταξη αυτή ελάχιστα έχει να κάνει με τη μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη του ιδρυτή της και των άξιων συνεχιστών της. Είναι ένα μικρό ανασφαλές και εσωστρεφές κόμμα που οδηγείται νομοτελειακά στην αφάνεια. Έχοντας χάσει προ πολλού την επαφή με την κοινωνία και λειτουργώντας με τον τρόπο που λειτουργεί, έχει χαράξει την πορεία της στα χνάρια του Κυβερνητικού της Εταίρου.
Μια πορεία προδιαγεγραμμένη, που εγκυμονεί όμως τον κίνδυνο να ακυρώσει τις θυσίες ενός ολόκληρου λαού και μιας ειλικρινούς προσπάθειας λίγων ανθρώπων που πασχίζουν για την ανόρθωση του κράτους. Του ίδιου του Πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου.
Και τούτο γιατί ο εφιάλτης του κακού «χθες» της χώρας μας, του λαϊκισμού, της δημαγωγίας, της συντήρησης, καραδοκεί να επανέλθει.
Έρχεται συμμαχώντας με ετερόκλητα συμφέροντα, με παράγοντες και παραγοντίσκους, κάνοντας ανίερες και ανήκουστες συμμαχίες, και εκμεταλλευόμενοι την απελπισία του κόσμου. Όπως έγινε στις 18 και 25 Μαΐου. Η απώλεια της Περιφέρειας Αττικής (όπως χάθηκε), είναι η προαναγγελία ενός προβλεπόμενου θανάτου. Για την πάλαι ποτέ μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη.
ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΝ, ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΖΟΥΝ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΦΥΠΝΙΣΗ. ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ.
ΣΥΣΤΡΑΤΕΥΣΗ ΟΛΩΝ ΜΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ ΜΟΝΟ ΤΩΝ ΑΚΡΩΝ. ΑΛΛΑΓΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ. ΑΛΛΙΩΣ, ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ
κ. ΣΑΜΑΡΑ… ΚΑΛΗΜΕΡΑ 1993…
