Παρουσιάζει και σχολιάζει ο Άγγελος Πολύδωρος
Αχινός – Urchin
Ένα δράμα με ψήγματα σουρεαλισμού και φόντο τη ζωή στο περιθώριο του Λονδίνου και αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους σκηνοθετική δουλειά του ηθοποιού Χάρις Ντίκινσον.
Ο κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Μάικ ένας νεαρός άστεγος-χωρίς-αιτία (δεν δείχνει το παρελθόν του η ταινία), ο οποίος παλεύει με τον εθισμό και την επιβίωση στους δρόμους. Η ταινία ξεκινά με μια σκηνή όπου ο Μάικ δέχεται ένα μικρό βοήθημα από κάποιο ηλικιωμένο ζευγάρι, όμως σύντομα διαπιστώνει ότι του λείπει το πορτοφόλι. Υποψιάζεται τον Νέιθαν (φίλο ή γνωστό από τους δρόμους), και η ένταση μεταξύ τους κλιμακώνεται. Τους χωρίζει ένας περαστικός (Σάιμον), που επίσης βοηθά τον Μάικ και πιάνουν την κουβέντα περπατώντας. Σε κάποια στιγμή, τελείως αναίτια, ο Μάικ τον χτυπάει βίαια και του κλέβει το ρολόι. Όμως οι κάμερες ασφαλείας, μετά την καταγγελία του Σάιμον, οδηγούν την αστυνομία στη σύλληψη και στην φυλάκισή του. Στη φυλακή, προσπαθεί να επεξεργαστεί τη ζωή του, ενώ η μητέρα του δεν δείχνει συμπαράσταση. Έτσι, μετά την αποφυλάκιση, προσπαθεί να επανενταχθεί: παίρνει θέση σε ξενώνα, βρίσκει δουλειά ως μάγειρας και εργάζεται επίσης ως απορριμματοφόρος. Συναντά τη Νάντια, που δείχνει ότι τον υποστηρίζει, αλλά ο Μάικ είναι αυτοκαταστροφικός. Μυαλό δεν βάζει, που λένε.
Ο σκηνοθέτης καταγράφει τη ζωή του Μάικ σαν μια συνεχόμενη πάλη χωρίς τελειωμό. Υπάρχουν ρεαλιστικές σκηνές αλλά και ονειρικές και σουρεαλιστικές στην αφήγηση που δείχνουν το ψυχολογικό του αδιέξοδο. Λύσεις δεν δίνονται και η περιέργεια τρώει το θεατή μέχρι το φινάλε.
Η ερμηνεία του Φρανκ Ντιλέιν είναι εξαιρετική. Δείχνει τον Μάικ ως άνθρωπο, με λάθη, αντιφάσεις και πόνο, και όχι ως θύμα της κοινωνίας, αν και η ταινία επιλέγει να μην μπει σε λεπτομέρειες της προηγούμενης ζωής του, το πώς ακριβώς έφτασε στην κατάσταση αυτή
Συνολικά, η ταινία δεν είναι απλώς κοινωνικό δράμα, παρόλο που αναφέρεται στα θέματα της έλλειψης στέγης, του εθισμού, της φτώχειας και το πως λειτουργούν οι κοινωνικές υπηρεσίες και οι ξενώνες, ενίοτε αποτυγχάνοντας να στηρίξουν τους ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη. Δεν είναι και Τζόζεφ Λόουζι.
INFO
Είδος: Δράμα, 99′
Χώρα: Ηνωμένο Βασίλειο, 2025
Σκηνοθεσία: Χάρις Ντίκινσον
Με τους: Φρανκ Ντιλέιν, Νταϊάν Άξφορντ, Μουράτ Ερκέκ, Μο Χασίμ, Καρίνα Χιμτσούκ
Διανομή: Cinobo
Το φιλί της γυναίκας αράχνης – Kiss of the spider woman
Μια τολμηρή, δραματική, πολιτική ταινία φυλακής/μιούζικαλ με αρκετά υπέρ, αλλά και αδυναμίες, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μανουέλ Πουίγκ και στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ (που κέρδισε και Tony), που προέκυψε μετά από το βιβλίο.
Οι κρατούμενοι Βαλεντίν (Ντιέγκο Λούνα) και Μολίνα (Τόνατιου) -εν μέσω σκληρής στρατιωτικής δικτατορίας στην Αργεντινή το 1981-.βρίσκονται μαζί στο κελί της φυλακής. Ο Βαλεντίν ως αντικαθεστωτικός, πολιτικός κρατούμενος που βασανίζεται για να αποκαλύψει συντρόφους του αντιστασιακούς και τον απολιτίκ Μολίνα καταδικασμένο για δημόσια ασέλγεια (είναι ομοφυλόφιλος), για τον οποίο ο θεατής γνωρίζει ότι οι χουντικοί τον χρησιμοποιούν ως «καρφί» για να αποσπάσει μυστικά από τον Βαλεντίν.
Παρά το γεγονός αυτό όμως, Μολίνα και Βαλεντίν αρχίζουν να συνδέονται, καθώς ο Μολίνα για να «ξεφεύγει» αφηγείται την ιστορία της αγαπημένης του ταινίας «Το φιλί της γυναίκας αράχνης», ένα μιούζικαλ που -αρχικά- δεν αρέσει καθόλου στον Βαλεντίν. Εντούτοις, ονειρεύονται από κοινού την εκθαμβωτική περιπέτεια σε technicolor (εποχής) και έτσι ξεφεύγουν από την ταπείνωση του εγκλεισμού, ενώ η κοινή τους εμπειρία ενεργεί σαν καταλύτης μέσα στην καταπίεση της φυλακής και οδηγεί προς την ελπίδα, την ομορφιά και την περαιτέρω μεταξύ τους σύνδεση.
Στα μιούζικαλ κομμάτια της ταινίας, δεσπόζει η φιγούρα της Τζένιφερ Λο (που είναι και executive-producer), σε δυο ρόλους: ως χορεύτρια/μοιραία-γυναίκα και ως γυναίκα-αράχνη, που είναι κάτι σαν θεότητα και προσωποποίηση της επιθυμίας και του θανάτου. Επίσης, αρκετά καλοί και στους δυο ρόλους έκαστος μιας και ονειρεύονται τους εαυτούς τους μέσα στο μιούζικαλ, είναι ο Τόνατιου και ο Ντιέγκο Λούνα.
Ο Μπιλ Κόντον, συνδυάζει αρκετά καλά τα genres φυλακής και μιούζικαλ, τονίζοντας έντονα τις διαφορές τους: το κλειστοφοβικό, μουντό και σκληρό περιβάλλον της φυλακής, με το glamorous περιβάλλον του μιούζικαλ, αλλά αυτή η εναλλαγή μεταξύ των δύο κόσμων, του ρεαλιστικού και του φαντασιακού, γίνεται αιτία να «χάνονται» το πολιτικό στοιχείο της ιστορίας και το θέμα ταυτότητας φύλου/σεξουαλικότητας.
Συνολικά, δεν επικεντρώνεται κάπου για να σου μείνει αξέχαστη η ταινία, η οποία μου έφερε στο νου το μιούζικαλ «Cats» (2019) του Τομ Χούπερ, το οποίο ενώ όσο το έβλεπα μου φαινόταν καλό και άρτιο, μόλις τελείωσε το ξέχασα, για να το θυμηθώ… σήμερα.
INFO
Είδος: Μιούζικαλ, Φυλακής, Πολιτικό Δράμα, 129΄
Χώρες: Μεξικό, ΗΠΑ, 2025
Σκηνοθεσία: Μπιλ Κόντον
Παίζουν: Τζένιφερ Λόπεζ, Ντιέγκο Λούνα, Τόνατιου
Διανομή: Tanweer
Το χειρόγραφο της Σαραγόσα – Rękopis znaleziony w Saragossie (Επαν.)
Πρόκειται για ένα κινηματογραφικό case study. Κάτι που συνδυάζει γοτθικό ρομαντισμό, φιλοσοφική σάτιρα, μυστικισμό και χιούμορ. Ίσως μια από τις πιο ιδιαίτερες και πολυσύνθετες ταινίες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Γνωστή για τη δομή της που συνίσταται από ιστορίες μέσα σε ιστορίες και βασίεται σε ένα μυθιστόρημα του Γιάν Ποτότσκι (18ος αιώνας). Κυκλοφόρησε το 1965, κρατά πάνω από τρεις ώρες και -συνοπτικά- είναι ό,τι πιο αλλόκοτο, μαγευτικό και απρόβλεπτο έχω δει στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.
Η ιστορία ξεκινά με έναν στρατιώτη που, μέσα στους Ναπολεόντειους πολέμους, βρίσκει ένα παλιό χειρόγραφο στη Σαραγόσα της Ισπανίας. Στο χαρτί αυτό αφηγούνται οι περιπέτειες του αξιωματικού Αλφόνσο φαν Βόρντεν, που χάνεται στα βουνά και συναντά ό,τι παράξενο: πριγκίπισσες που εμφανίζονται και εξαφανίζονται, μοναχούς που μπορεί να είναι δαίμονες, φιλόσοφους, μάγους και ταξιδιώτες που αφηγούνται ιστορίες μέσα σε άλλες ιστορίες. Το αποτέλεσμα είναι ένας λαβύρινθος αφήγησης, σαν δίνη ενός ονείρου που σε ρουφάει.
Η ταινία δεν εξηγείται εύκολα και ίσως αυτό να είναι το ωραίο της. Μοιάζει περισσότερο με εμπειρία. Οι εικόνες της είναι ονειρικές, γεμάτες συμμετρίες και συμβολισμούς (αν το ψάξεις). Άλλοτε είναι αστείες, άλλοτε τρομακτικές, αλλά πάντα μαγνητικές. Είναι οι Χίλιες και Μία Νύχτες του 20ού αιώνα: ειρωνεία, φιλοσοφία, ερωτισμός και παράνοια μπαίνουν στο μίξερ του σκηνοθέτη. Κάπως, όπως και στη σύγχρονη ζωή.
Λέγεται ότι ο μεγάλος Λουί Μπουνουέλ (λάτρης του σουρεαλισμού και της λογικής του ονείρου), είδε την ταινία τρεις φορές. Ίσως επειδή δεν την καταλάβαινε (θα λέγαμε) αλλά και πάλι, η ταινία αυτή δεν ζητά να την καταλάβεις. Ο Μπουνουέλ μάλλον την ξαναείδε γιατί ήθελε να τη ξαναβιώσει, να μπει πάλι σε εκείνο το παράξενο σύμπαν, όπου όλα μοιάζουν αληθινά και ψεύτικα μαζί.
Η ταινία βλέπεται ως πειραματική και μεταμοντέρνα για την εποχή της. Αισθητικά, διαθέτει ονειρική φωτογραφία και περίτεχνα σκηνικά, που δημιουργούν ένα αίσθημα συνεχούς παραίσθησης. Πολλοί τη θεωρούν προάγγελο του μοντερνιστικού κινηματογράφου και πρόγονο δημιουργών όπως ο Λιντς και ο Γιοντορόφσκι.
Όπως και να έχει, είναι cult. Αγαπήθηκε από καλλιτέχνες όπως ο Τζέρι Γκαρσία των Grateful Dead, ο Μάρτιν Σκορτσέζε και ο Φ.Φ Κόπολα που βοήθησαν το 1990 στην αποκατάστασή της. Φαίνεται πως όλοι τους ένιωσαν, ότι αυτή η ταινία κρύβει τη χαρά του να μη γνωρίζεις τα πάντα, την περιέργεια για το άγνωστο και τη μαγεία της αφήγησης. Είναι από τις τρίωρες που μου άρεσαν.
INFO
Είδος: Περιπέτεια, Φαντασίας, Δράμα, 182′
Χώρα: Πολωνία, 1965
Σκηνοθεσία: Wojciech Has
Παίζουν: Zbigniew Cybulski, Iga Cembrzynska, Elzbieta Czyzewska
Διανομή: New Star
Springsteen: Deliver me from nowhere
Το ταξίδι του Μπρους Σπρίνγκστιν στη δημιουργία του άλμπουμ Nebraska του 1982, το οποίο προέκυψε, καθώς ηχογράφησε το Born in the USA με την E Street Band, βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Γουόρεν Ζέινς
INFO
Είδος: Βιογραφία, Μουσικό, Δράμα, 120′
Χώρα: ΗΠΑ, 2025
Σκηνοθεσία: Σκοτ Κούπερ
Παίζουν: Τζέρεμι Άλεν Γουάιτ, Τζέρεμι Στρονγκ, Πολ Γουόλτερ Χάουζερ, Στέφεν Γκράχαμ, Οντέσα Γιούνγκ
Διανομή: Feelgood Ent
Η κατάρα του Σέλμπι Όουκς – Shelby Oaks
Η απεγνωσμένη αναζήτηση μιας γυναίκας για την χαμένη αδερφή της, καταλήγει σε εμμονή, όταν συνειδητοποιεί ότι ο φανταστικός δαίμονας από την παιδική τους ηλικία μπορεί να ήταν αληθινός.
INFO
Είδος: Θρίλερ, Τρόμου, 99΄
Χώρες: Βέλγιο, ΗΠΑ, 2024
Σκηνοθεσία: Κρις Στάκμαν
Παίζουν: Καμίλ Σάλιβαν, Σάρα Ντερν, Μπρέντα Σέξτον, Μάικλ Μπιτς, Ρόμπιν Μπάρτλετ
Διανομή: The Film Group
Τα τέρματα του Αυγούστου – The goals of August
Ντοκιμαντέρ, καλειδοσκόπιο γεγονότων, συμβάντων και στιγμών από την καθημερινότητα ενός χωριού, της νότιας Πίνδου, στη διάρκεια ενός αυτοσχέδιου τουρνουά.
INFO
Είδος: Ντοκιμαντέρ, 116΄
Χώρα: Ελλάδα, 2025 |
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Κουτσιαμπασιάκος
Διανομή: CineDoc
Τομ & Τζέρι: Η απαγορευμένη πυξίδα – Tom & Jerry: Forbidden compass
Κατά τη διάρκεια μιας καταδίωξης σε ένα μουσείο, ο Τομ και ο Τζέρι ενεργοποιούν κατά λάθος μια μαγική πυξίδα που τους μεταφέρει σε έναν άλλο κόσμο.
INFO
Είδος: Animation, Οικογενειακό, Περιπέτεια, Κωμωδία, 104΄
Χώρες: Κίνα, ΗΠΑ, 2025
Σκηνοθεσία: Γκανγκ Ζανγκ
Διανομή: Feelgood
Chainsaw man / Η ταινία: Reze Arc – Chainsaw man / The movie: Reze Arc
Ο Ντέντζι, είναι ο «Άνθρωπος με το Αλυσοπρίονο», ένα αγόρι με καρδιά διαβόλου, που τώρα είναι μέλος της Ειδικής Μεραρχίας Κυνηγών Διαβόλων. Μετά από ένα ραντεβού με τη Μακίμα, τη γυναίκα των ονείρων του, ο Ντέντζι βρίσκει καταφύγιο από τη βροχή.. Εκεί συναντά τη Ρεζέ, μια κοπέλα που εργάζεται στο café .
INFO
Είδος: Anime, Ενηλίκων, 100΄
Χώρα: Ιαπωνία, 2025
Σκηνοθεσία: Τατσούγια Γιοσιχάρα
Διανομή: Feelgood
