Πώς μπορούν τα αρχεία να αποκτήσουν απροσδόκητες σημασίες για τη ζωή μας σήμερα; Όταν έρχονται στο φως σπάνιοι, κρυμμένοι θησαυροί, η σχέση μας με τον κόσμο αλλάζει. Η νοητή γραμμή που μας ενώνει με το παρελθόν γίνεται στέρεη βάση για να περπατήσουμε στο σήμερα.
Φέτος, σε μια χειρονομία όπου μας οδήγησε η μνήμη, αποφασίσαμε να καταδυθούμε στον πυρήνα του κόσμου των αρχείων. Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης φιλοξενεί μεγάλο αφιέρωμα με τίτλο Όλη η μνήμη του κόσμου – ένα κλείσιμο του ματιού στο ντοκιμαντέρ του Αλέν Ρενέ Toute la mémoire du monde (1956), το οποίο μας ξεναγεί ποιητικά στα άδυτα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, στο Παρίσι.
Στο πλαίσιο του αφιερώματος θα προβληθούν συναρπαστικες found footage ταινίες, φτιαγμένες από υλικά του σινεμά: «ρετάλια» αναλογικών και ψηφιακών μέσων, θραύσματα από εικόνες που έχουν διασωθεί ή βρεθεί τυχαία σε αποθήκες, ακόμη και στα σκουπίδια, αλλά και σκηνές ή και μεμονωμένα καρέ από υπάρχοντα έργα.
Επίσης, αποσπάσματα από ξεχασμένα φιλμ, επίκαιρα, επίσημα αρχεία, home videos, ακόμα και desktop ντοκιμαντέρ, τα οποία μετατρέπουν υλικό από το διαδίκτυο σε αυτοτελή οπτικοακουστικά έργα (τα τέσσερα desktop ντοκιμαντέρ του αφιερώματος θα προβληθούν σε κοινό slot), μεταλλάσσονται σε κινηματογραφική πρώτη ύλη.
Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους (ΓΑΚ), το Φεστιβάλ προχώρησε στην ανάθεση ενός πρωτότυπου καλλιτεχνικού έργου, μιας μικρού μήκους διάρκειας 10 λεπτών, στον σκηνοθέτη Αριστοτέλη Μαραγκό, ο οποίος απέσπασε Αργυρό Αλέξανδρο Σκηνοθεσίας στο 66ο ΦΚΘ με την ταινία του Μπιτσκόμπερ. Ένα έργο animation θέτει σε κίνηση τον φαινομενικά στατικό κόσμο των αρχείων και αφουγκράζεται τις διαφορετικές -ανθρώπινες και μη ανθρώπινες- φωνές που συνυπάρχουν σε υπόγειες βιβλιοθήκες, σκονισμένα ράφια, χαρτιά που αποσυντίθενται, σφραγίδες που ξεθωριάζουν, ρωγμές σε φωτογραφίες, χειρόγραφες σημειώσεις και δακτυλογραφημένες οδηγίες.
Προσεγγίζοντας τα επίσημα μητρώα όχι ως καταστατικά έγγραφα αλλά ως αποθετήρια λησμονημένων ιστοριών, η ταινία αναζητά τα ίχνη ενός ανοίκειου παρελθόντος στο παρόν και φαντάζεται ένα μέλλον φτιαγμένο από τα πιο ταπεινά υλικά: ένα μέλλον που αναγνωρίζει τη φθορά ως προοίμιο της δημιουργίας, τη λήθη ως προϋπόθεση της μνήμης, το αρχείο ως τόπο και χρόνο συνάντησης.
INFO
https://www.filmfestival.gr/el/news/29719-28o-fnth-megalo-afieroma-sta-arxeia
