Γράφει ο Τάσος Μεργιάννης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας – φύλλο Πεντέλης – Μελισσίων – Βριλησσίων 19/11/2026
Πολλή «σκόνη» σήκωσε τελευταία στους ∆ήµους του Βόρειου Τοµέα το µείζον θέµα της µελέτης Ζωνών Υποδοχής Συντελεστή ∆όµησης (ΖΥΣ), την οποία έθεσε σε διαβούλευση το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Πρόκειται για µελέτη που έχει εγείρει πολλές αντιδράσεις από τους ∆ήµους, λόγω των προβλεπόµενων δυνατοτήτων αύξησης της οικοδοµικής πυκνότητας και των ενδεχόµενων επιπτώσεων στη φυσιογνωµία των πόλεων.
Οι δήµαρχοι 6 περιοχών στον Βόρειο Τοµέα (Νέας Ιωνίας, Λυκόβρυσης – Πεύκης, Παπάγου – Χολαργού, Φιλοθέης – Ψυχικού, Κηφισιάς και Χαλανδρίου) συναντήθηκαν τη ∆ευτέρα 16 Νοεµβρίου για το θέµα µε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ είχε προηγηθεί κοινή επιστολή τους κατά της προτεινόµενης µεταφοράς συντελεστή δόµησης.
Κατά τη σύσκεψη, η κυβέρνηση κατέστησε σαφές ότι «δεν θα γίνεται η µεταφορά συντελεστή δόµησης από ∆ήµο σε ∆ήµο» και ότι «η γνώµη των τοπικών κοινωνιών θα γίνεται σεβαστή», εµµένοντας στο σκεπτικό του ΥΠΕΝ για τη µελέτη, ότι δηλαδή «πρόκειται για ένα χρήσιµο πολεοδοµικό εργαλείο, ιδιαίτερα για τη δηµιουργία των κοινόχρηστων χώρων και τον σεβασµό των δικαιωµάτων των ιδιοκτητών διατηρητέων κτιρίων». Μάλιστα ο πρωθυπουργός δεσµεύτηκε ότι «εναπόκειται στους ίδιους τους δηµάρχους να αποφασίσουν αν θέλουν να προχωρήσουν ή να κάνουν δραστικές αλλαγές», µε βάση το κείµενο της µελέτης το οποίο έχει τεθεί σε διαβούλευση.
Συµπερασµατικά, µπορεί η κυβέρνηση να µετέφερε το «µπαλάκι» της ευθύνης στους δηµάρχους, εναποθέτοντας ουσιαστικά στη διακριτική τους ευχέρεια την εφαρµογή της µελέτης του ΥΠΕΝ, όµως επί της ουσίας τη διατηρεί στο τραπέζι και δεν επιλέγει να την αποσύρει.
Και ενώ η περίοδος της σχετικής διαβούλευσης για όποιον ∆ήµο το αποφασίσει αναµένεται µακρά, ας δούµε τι προβλέπεται στη σχετική µελέτη…
Η πρόταση προβλέπει τη δηµιουργία 25 Ζωνών Υποδοχής Συντελεστή ∆όµησης σε 11 ∆ηµοτικές Ενότητες του Βόρειου Τοµέα. Η συνολική δυνητική πρόσθετη δόµηση υπολογίζεται σε 584.404,90 τ.µ., ενώ η εκτιµώµενη πληθυσµιακή επιβάρυνση προσεγγίζει τους 9.500 κατοίκους, καθιστώντας τη συγκεκριµένη πολεοδοµική παρέµβαση µια από τις σηµαντικότερες στον αστικό σχεδιασµό των βορείων προαστίων τα τελευταία χρόνια.
Ανάµεσα στις περιοχές που εξαιρούνται από τον σχεδιασµό των Ζωνών Υποδοχής Συντελεστή ∆όµησης βρίσκονται τα Βριλήσσια και η Πεντέλη. Οι δύο ∆ήµοι αποτελούν εξαιρέσεις στον Βόρειο Τοµέα, αν και παρουσιάζουν διαφορετικά οικιστικά χαρακτηριστικά. Ειδικότερα, τα Βριλήσσια διαθέτουν σαφώς πυκνότερη οικιστική δοµή, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την εξαίρεσή τους από τον σχεδιασµό των ΖΥΣ, ενώ η Πεντέλη διατηρεί σε σηµαντικό βαθµό διαφορετική, λιγότερο πυκνή οικιστική φυσιογνωµία.
Η εξαίρεση των Βριλησσίων αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αν εξεταστεί σε συνδυασµό µε τη στάση που έχει διαχρονικά κρατήσει η δηµοτική Αρχή απέναντι στον Νέο Οικοδοµικό Κανονισµό (ΝΟΚ).
Ο δήµαρχος Γιάννης Πισιµίσης είχε τοποθετηθεί εξαρχής αρνητικά απέναντι στις διατάξεις του ΝΟΚ που παρείχαν µπόνους δόµησης και αυξηµένα ύψη στα νέα κτίρια, εκτιµώντας ότι η εφαρµογή τους απειλεί να µεταβάλει ουσιαστικά την πολεοδοµική φυσιογνωµία της πόλης.
Μάλιστα, στις 24 Απριλίου 2024 το ∆ηµοτικό Συµβούλιο Βριλησσίων έλαβε οµόφωνη απόφαση για την αναστολή έκδοσης νέων οικοδοµικών αδειών που αξιοποιούσαν τις ευνοϊκές διατάξεις του ΝΟΚ, µέχρι την έκδοση της απόφασης της Ολοµέλειας του Συµβουλίου της Επικρατείας. Λίγους µήνες αργότερα (13 ∆εκεµβρίου 2024), µετά την ανακοίνωση της απόφασης της Ολοµέλειας του ΣτΕ, η οποία έκρινε αντισυνταγµατικό το σύστηµα των επίµαχων πολεοδοµικών κινήτρων, ο Γ. Πισιµίσης έκανε λόγο για «δικαίωση της στάσης του ∆ήµου Βριλησσίων».
Η συζήτηση για το ζήτηµα της οικοδοµικής πυκνότητας και της διατήρησης της φυσιογνωµίας των Βριλησσίων και της Πεντέλης ήρθε ξανά στην επικαιρότητα τις τελευταίες ηµέρες, µε αφορµή τη µελέτη για τις Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή ∆όµησης. Η απουσία των δύο ∆ήµων από τον σχεδιασµό αναδεικνύει για ακόµη µια φορά τη σηµασία του πολεοδοµικού σχεδιασµού και της ισορροπίας ανάµεσα στις δυνατότητες ανάπτυξης και την προστασία του οικιστικού περιβάλλοντος.
Το ζητούµενο, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι απλώς ποιοι ∆ήµοι θα ενταχθούν ή θα εξαιρεθούν από τον σχεδιασµό, αλλά κατά πόσο οι όποιες πολεοδοµικές παρεµβάσεις θα υπηρετούν µια βιώσιµη ανάπτυξη, χωρίς να υποθηκεύουν τη φυσιογνωµία και την ποιότητα ζωής των πόλεων.







































































































