Η Χριστιανική Δημοκρατία με αφορμή την κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
- Το Κίνημα της Χριστιανικής Δημοκρατίας εκφράζει τη βαθύτατη λύπη του για την εκδημία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας κυρού Αναστασίου και τα συλλυπητήρια στην Εκκλησία της Αλβανίας και στους οικείους του.
- Ο μεταστάς Ιεράρχης ήταν μια προσωπικότητα ξεχωριστή στο χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφού συνδύαζε τη βαθύτατη θεολογική του κατάρτιση, τις γνώσεις και την πνευματικότητά του, με την ακάματη δράση και προσφορά. Εκδηλώνοντας τη χριστιανική αγάπη για τον πλησίον αυτοθυσιαστικά και με πράξεις. Με βίο πάντοτε συνεπή με τα όσα κήρυττε. Από τους κληρικούς που με το παράδειγμά του έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά στην Εκκλησία.
- Σεβόταν κάθε συνάνθρωπο και τον πολιτισμό του, οποιεσδήποτε και αν ήταν οι απόψεις και πεποιθήσεις του. Με το σπάνιο χάρισμα, να είναι άνθρωπος του διαλόγου, χωρίς εκπτώσεις σε θέματα πίστεως. Σε διάλογο με τη νεωτερικότητα, αλλά με τη σπάνια διάκριση μέχρι ποιο σημείο μπορεί κανείς να είναι ταυτόχρονα «εν τω κόσμω», με τη δέουσα αντίληψη και αντιμετώπιση της σύγχρονης πραγματικότητας και «ουκ εκ του κόσμου τούτου», με ακλόνητα τα πνευματικά σημεία αναφοράς στην ορθόδοξη Πίστη και Παράδοση.
- Το χάρισμά του αυτό εκδηλώθηκε και στην περίοδο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών, όταν ακόμα και άνθρωποι με αξιόλογες θεολογικές γνώσεις έπεσαν στην παγίδα και υπηρέτησαν το τυραννικό καθεστώς, παρασυρόμενοι από την επιφανειακά «χριστιανική» του συνθηματολογία. Χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η χριστιανική διδασκαλία είναι ασυμβίβαστη με κάθε μορφής τυραννία. Ο Αναστάσιος συμπαραστάθηκε ανοιχτά και ενεργά στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, φτάνοντας στο σημείο και ο ίδιος να προμηθεύσει με τρόφιμα τους αποκλεισμένους φοιτητές στη Νομική Σχολή τον Φεβρουάριο του 1973.
- Αφού κήρυξε το Λόγο του Θεού ως πανεπιστημιακός δάσκαλος, δεν αρκέστηκε στην ασφάλεια μιας εξασφαλισμένης ακαδημαϊκής σταδιοδρομίας, αλλά έσπευσε να προσφέρει τα πνευματικά έφόδια και τις γνώσεις από τις λαμπρές σπουδές του προς τους «ελαχίστους» αδελφούς. Αφιερώθηκε στην Ιεραποστολή στην Αφρική με κίνδυνο της υγείας και της ζωής του. Στη συνέχεια, ανέλαβε το τιτάνιο έργο της ανασύστασης της Εκκλησίας της Αλβανίας, που ως οργανισμός είχε καταργηθεί από το 1967 και διωχθεί ανηλεώς από το τυραννικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα. Βρήκε υποδομές κατεστραμμένες και ανύπαρκτες και μετρημένους στα δάχτυλα κληρικούς που έβγαιναν από την παρανομία. Στα 33 χρόνια που έδωσε ο Θεός να ποιμάνει την Εκκλησία της Αλβανίας, την ανασύστησε εκ βάθρων, σε επίπεδο υποδομών και κατηχημένων στελεχών. Απευθυνόμενος και συνενώνοντας όλους τους Ορθδόξους της χώρας ανεξάρτητα από εθνική συνείδηση και εθνότητα, με τεράστιο κοινωνικό έργο από το οποίο επωφελήθηκαν όλοι οι Αλβανοί πολίτες χωρίς διακρίσεις. Προσπάθησαν να τον υπονομεύσουν, να τον σταματήσουν, να τον εκδιώξουν ακόμα και με «φωτογραφικό» δημοψήφισμα, το οποίο έχασαν αυτοί που το διοργάνωσαν. Διότι στα χαρίσματά του περιλαμβάνονταν η αδάμαστη θέληση και η ικανότητα να ξεπερνά και τις πιο μεγάλες δυσκολίες.
- Ο μακαριστός Αναστάσιος ήταν από τους λίγους κληρικούς που η εφημερίδα μας «Χριστιανική» ένοιωσε κοντά της στο πλαίσιο του αντιδικτατορικού της αγώνα. Η εφημερίδα μας του συμπαραστάθηκε όταν ξεκίνησε το έργο της ανασύστασης της Εκκλησίας της Αλβανίας με την διοργάνωση συναυλίας στο Ηρώδειο το 1992, τα έσοδα της οποίας προορίζονταν για το σκοπό αυτό. Συμπορευθήκαμε και σε δράσεις διορθόδοξης συνεργασίας, με στόχο οι λαοί των Βαλκανίων να υπερβούν τα εθνικιστικά μίση και να έρθουν πιο κοντά στη βάση της κοινής ορθόδοξης Παράδοσης που τους ενώνει.
- Η απώλεια του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αναστασίου είναι οδυνηρή και δυσαναπλήρωτη. Μένουν όμως το πνευματικό και κοινωνικό έργο που αφήνει πίσω του. Και ιδίως το προσωπικό του παράδειγμά της έμπρακτης χριστιανικής αγάπης και του σεβασμού προς τον πλησίον.
Αιωνία η μνήμη του.
