Με αφορμή τον διπλό εορτασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της έναρξης του υπέρ ελευθερίας αγώνα του ελληνικού λαού, η Χριστιανική Δημοκρατία εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:
1. Η Επανάσταση του 1821 ήταν η συνέχεια σειράς μακραίωνων εθνικοαπελευθερωτικών αγώνων κατά της οθωμανικής τυραννίας
2. Το επαναστατικό σύνθημα «Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την ελευθερία» απονομιμοποίησε το κατασκεύασμα της «Ιεράς Συμμαχίας», που βασίστηκε στην απόπειρα των Μοναρχιών της Ευρώπης να νομιμοποιήσουν την απολυταρχία και την τυραννία και να καταστείλουν τις επαναστάσεις των λαών στη βάση μιας στρεβλής αντίληψης του Λόγου του Θεού.
3. Οι Έλληνες επαναστάτες ξεκίνησαν τον Αγώνα τους βάζοντας τον υπέρ ελευθερίας αγώνα πάνω από κάθε «ρεαλισμό». Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης στην ομιλία του στην Πνύκα το 1838 σε μαθητές σχολείου τόνισε ότι «Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα…αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας».
4. Όμως όπως έγραφε ο ιδρυτής της ΧΔ Νίκος Ψαρουδάκης στις 20.3.1967 στην εφημερίδα μας, «Το 1821 άρχισε ο αγώνας της απελευθερώσεως, και ο αγώνας αυτός δεν έχει λήξει. Το έργο του 1821 είναι ημιτελές. Πρέπει να το ολοκληρώσουμε. Πλάι στην πολιτική ελευθερία που μας έδωσε, πρέπει ν’ αγωνισθούμε και για πνευματική και οικονομική (κοινωνική) ελευθερία. Σ’ αυτόν τον αγώνα καλεί την Νέα Γενιά η «Χριστιανική Δημοκρατία». Το 1821 αγωνίσθηκε «για του Χριστού την πίστη την αγία και της πατρίδος της ελευθερία.» Χωρίς την αλήθεια του Χριστού ελευθερία δεν αποκτάται: Οι λαοί που δεν κυβερνούνται από το Θεό, κυβερνούνται από τυράννους. Χρειαζόμαστε μια καινούργια 25η Μαρτίου.»
5. Δυστυχώς, διακόσια πέντε χρόνια μετά, ο στόχος της οικονομικής και κοινωνικής ελευθερίας όλο και απομακρύνεται, αφού χρόνο με το χρόνο οι ανισότητες αυξάνουν και ο πλούτος σωρεύεται στα χέρια όλο και πιο λίγων με σταδιακή εξαθλίωση όλο και πιο πολλών.
6. Παρά το γεγονός ότι πάντα υπήρχε εξάρτηση, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, η εθνική κυριαρχία που με τόσους αγώνες κατακτήθηκε, εκχωρείται και περιορίζεται θεσμικά. Στο άρθρο 28 του ισχύοντος Συντάγματος του 1975, για πρώτη φορά γίνεται λόγος για «περιορισμούς ως προς την άσκηση της εθνικής κυριαρχίας της» χώρας, ακόμα και υπό όρους, με την ερμηνευτική δήλωση που προστέθηκε: «Το άρθρο 28 αποτελεί θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης». Τις συνέπειες που έχουν οδηγήσει στην ουσιαστική κατάργηση της εθνικής ανεξαρτησίας, τις βιώνει η χώρα πιο έντονα από την περίοδο των Μνημονίων και μετά.
7. Από το 1821 μέχρι σήμερα τα Συντάγματα ψηφίζονται στο όνομα της «Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος», ενώ εικόνες του Χριστού βρίσκονται στις τάξεις των Σχολείων και στις αίθουσες των Δικαστηρίων. Η πρακτική αυτή δεν συνιστά δυσμενή διάκριση ούτε εξαναγκασμό, αφού τα ίδια αυτά Συντάγματα από την αρχή κατοχύρωναν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
8. Η αναφορά «Στο όνομα της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος» αποτελεί πολιτικό και επαναστατικό πρόταγμα που εμπνέει την κοινωνική αλληλεγγύη με ισοτιμία και ελευθερία αλλά και δέσμευση η Πολιτεία να λειτουργεί στην κατεύθυνση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Ο σταυρός στη σημαία συμβολίζει την επανάσταση ενάντια στην τυραννία και η εικόνα του Χριστού τη διδασκαλία για τη διακονία του φτωχού, τον έλεγχο της αδικίας, τον σεβασμό στις προσωπικές επιλογές του κάθε πολίτη.
9. Η απόπειρα που γίνεται τα σύμβολα αυτά να αφαιρεθούν αποτελεί καταρχήν βήμα προς τον ολοκληρωτισμό, αφού με πρόσχημα τα «δικαιώματα» όσων διατείνονται ότι δήθεν «ενοχλούνται», επιχειρείται η οργανωμένη και μεθοδική αποβολή του θρησκευτικού στοιχείου από τον δημόσιο χώρο. Στοχεύει ταυτόχρονα και στην αποκοπή της σημερινής Πολιτείας από τις πνευματικές βάσεις και τα σημεία αναφοράς τα οποία οδήγησαν στη δημιουργία της και αποτυπώνουν πνευματική και ηθική δέσμευση της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας να λειτουργούν στην απαράβατη βάση της ελευθερίας και της δικαιοσύνης. Σε αντίθεση με τον εκτροχιασμένο καπιταλισμό, τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό που σήμερα κυριαρχεί και αντιμετωπίζει την αγορά ως νέα «θεότητα» και την ασύδοτη λειτουργία της ως υπέρτατο και απαράβατο δόγμα.
10. «Μια καινούργια 25η Μαρτίου», όπως έγραφε ο Νίκος Ψαρουδάκης, είναι σήμερα, περισσότερο αναγκαία από ποτέ, αφού κινδυνεύουν να χαθούν ακόμα και όσα με αιματηρούς αγώνες κατακτήθηκαν το 1821.
