Με την τουρκική επιθετικότητα να κλιμακώνεται στο Αιγαίο, η Αθήνα παραμένει ψύχραιμη και συγκρατημένη, αποδίδοντας την κλιμάκωση της επιθετικότητας στα εσωτερικά μέτωπα που αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν, ιδιαίτερα μετά το ξετύλιγμα του κουβαριού με την «υπόθεση Έγχελον».
Κατά τα άλλα το ενδιαφέρον στρέφεται στις αλλαγές που θα επιφυλάξει στην εξωτερική της πολιτική η κυβέρνηση Ομπάμα, με τη Χίλαρι Κλίντον να έχει πλέον τα ηνία. Από πλευράς ελληνικής ηγεσίας εκφράστηκε η ελπίδα να υπάρξει κατανόηση για τις ελληνικές ευαισθησίες και στοιχειοθετημένες θέσεις στην εξωτερική πολιτική, διά στόματος της υπουργού Εξωτερικών Ντόρας Μπακογιάννη.
«Νομίζω ότι αυτό το οποίο προσπάθησε να πει με τον λόγο του είναι πρώτα από όλα να δώσει ξανά ένα αίσθημα αισιοδοξίας αυτοπεποίθησης και ελπίδας στη χώρα του, ένα όραμα για ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε, ενώ ευχήθηκε να υπάρξει καλή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, «μια συνεργασία σε μία ισότιμη σχέση κατανόησης, συμπληρωματική η μία προς την άλλη, σεβασμού προς όλες τις χώρες και προς όλους τους λαούς».
Από πλευράς ΠΑΣΟΚ, εκφράστηκε η προσδοκία ότι θα υπάρχει μετατόπιση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ σε μια σειρά από εθνικά θέματα, όπως δήλωσε εκπρόσωπος Τύπου και βουλευτής του κόμματος, Γιώργος Παπακωνσταντίνου. «Βέβαια, πάντα με την εκλογή ενός νέου προέδρου, πρέπει κανείς να έχει ρεαλιστική αποτίμηση και να διεκδικεί σθεναρά, όπως πρέπει να κάνει πάντα η χώρα μας, τα δίκια του απέναντι σε όποιον ξένο συνομιλητή, ανεξάρτητα από τι ελπίδες και προσδοκίες έχει από αυτόν» τόνισε…
Πάντως, υπουργός Εξωτερικών σκοπεύει να αξιοποιήσει τη συγκυρία, καθώς φέτος η Ελλάδα προεδρεύει στον ΟΑΣΕ, το διεθνές φόρουμ για την ασφάλεια και τη συνεργασία, στο οποίο μετέχουν 56 χώρες, με σειρά επισκέψεων στις σημαντικότερες από αυτές, μεταξύ των οποίων βεβαίως και οι ΗΠΑ και η Ρωσία.
Ειδικότερα στη Ρωσία, στην οποία βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες, με αφορμή την κρίση στον ενεργειακό τομέα για τη διοχέτευση φυσικού αερίου στη ∆υτική Ευρώπη, οι επαφές επεκτάΣθηκαν και στη διμερή συνεργασία των δύο χωρών στον ενεργειακό τομέα, στις συζητήσεις που διεξήγαγε με τον Ρώσο ομόλογό της Σεργκέι Λαβρόφ.
Μια συζήτηση με μεγάλη σημασία, ακόμη και για την περιρρέουσα φημολογία για το εσωκομματικό τοπίο στη Ν.∆., μετά τον Καραμανλή, ιδιαίτερα αν συνδεθούν με τις εγχώριας κατανάλωσης «θεωρίες συνωμοσίας», για την κοινωνική αναταραχή, ότι «τον Καραμανλή τον πολεμούν οι Αμερικανοί με τη CIA, γιατί θέλουν να ακυρώσουν τις συμφωνίες που έκανε με τους Ρώσους στην ενέργεια»… Μένει να δούμε αν θα φάνε κι οι Ρώσοι ξηροτήγανα, όπως η οικογένεια Μπους…
Μαρία Ζαρίφη
