Ο Γιώργος Παπανδρέου, έξω πάντα πήγαινε πολύ καλά, και όχι μόνο επειδή αναδείχθηκε πρόεδρος της Σοσιαλιστικής ∆ιεθνούς… Η μακρόχρονη παραμονή του στο υπουργείο Εξωτερικών, η κοσμοπολίτικη «αύρα» του, αλλά και οι στενές επαφές του με τα ισχυρά lobbies της Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα αυτά των ∆ημοκρατικών, του έχει δώσει σαφές πλεονέκτημα έναντι του πιο «βαρύ» και «εσωστρεφούς» Κώστα Καραμανλή, σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική…
Μια εικόνα που μες στο επόμενοκρίσιμο δίμηνο ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να μεταβάλλει υπέρ του, με σειρά επαφών υψηλότατου επιπέδου.
Η πρώτη από τις συναντήσεις με τον κ. Μπαράκ Ομπάμα που επιδιώκει ο κ. Κ. Καραμανλής ως τα τέλη Απριλίου είναι πλέον οριστική, καθώς ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον πρώτο έγχρωμο πλανητάρχη, στο περιθώριο της συνόδου του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στα γαλλογερμανικά σύνορα στις 3 και 4 Απριλίου.
Παράλληλα, επιζητείται και ραντεβού στον Λευκό Οίκο, κατά προτίμηση πριν από τη συνάντηση που θα διεξαχθεί, υπό την «ομπρέλα» του ΝΑΤΟ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Συνόδος κορυφής του ΝΑΤΟ, εξυπηρετεί ιδιαιτέρως τον εσωτερικό πολιτικό σχεδιασμό του Κ. Καραμανλή, σε ό,τι αφορά την τόνωση του ηγετικού προφίλ του, εν όψει των επερχόμενων εκλογών.
Η σύνοδος κορυφής των ηγετών των χωρών – μελών που συμμετέχουν στο ΝΑΤΟ θα συγκληθεί στο Κελ της Γερμανίας και στο Στρασβούργο της Γαλλίας, ενώ θα συμπροεδρεύσουν ο πρόεδρος της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.
Πέρα από τα εθιμοτυπικά, τις λαμπερές κοινές φωτογραφήσεις και τις ανταλλαγές απόψεως μεταξύ τυρού και αχλαδίου, ο πρωθυπουργός θα επιδιώξει σοβαρά κι εκτός επισήμου προγράμματος τετ-α-τετ, με τους επικεφαλής της Γαλλίας και της Γερμανίας, που έχουν πολύ σοβαρους λόγους να τον διευκολύνουν στην ενίσχυση του προφίλ του στο εσωτερικό μέτωπο των ευρωεκλογών και όχι μόνο… Ενδεχόμενη ανατροπή των ισορροπιών στις ευρωεκλογές, που θα έδινε πλειοψηφία στη σοσιαλιστική… και πέρα πλευρά του Ευρωκοινοβουλίου, κάτι που θεωρείται αρκετά πιθανό, θα δημιουργούσε αρκετά προβλήματα στο εσωτερικό των χωρών όπου ηγούνται συντηρητικά σχήματα, όπως ακριβώς συμβαίνει και στη Γαλλία και στη Γερμανία και στην Ελλάδα…
Μαρία Ζαρίφη
