Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι «σκληρές» Βρυξέλλες και η πίεση που ασκούν στην κυβέρνηση για σκληρή λιτότητα δεν είναι παρά το πρόσχημα, για εκλογές. Η δυσπιστία με την οποία υποδέχθηκαν το αναθεωρημένο Πρόγραμμα Σταθερότητας που υπέβαλε η κυβέρνηση διεκδικώντας περίοδο χάριτος -ως και το 2011- προκειμένου να επαναφέρει το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω από το όριο της επιτήρησης 3% του ΑΕΠ κι αυτή αναμενόμενη ήταν.
Η δυσπιστία για τα πεπραγμένα των εκάστοτε ελληνικών κυβερνήσεων κοντεύει τα 30 χρόνια τώρα και έχει αφετηρία τον τρόπο διαχείρισης των… αλήστου μνήμης Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων (το πρώτο ΚΠΣ ουσιαστικά). Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα με την «απογραφή» που εμπνεύστηκε ο Γιώργος Αλογοσκούφης, προκειμένου να εκθέσει τα δημοσιονομικά πεπραγμένα των κυβερνήσεων Σημίτη. Η πολιτική του αποτελεί πλέον παρελθόν, αλλά ο νέος υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιάννης Παπαθανασίου δεν είναι «θαυματοποιός». Επίσης, θα υπάρξει και μια δεύτερη ευκαιρία να τη γλιτώσουμε τον Μάρτιο, όταν τον πρώτο λόγο θα έχουν οι πρωθυπουργοί και όχι οι υπουργοί Οικονομικών και οι τεχνοκράτες… Ωστόσο, είναι κοινό μυστικό ότι, ακόμη κι αν μας «χαϊδέψουν» λίγο (ιδιαίτερα μετά το ξεμπλοκάρισμα των εξοπλιστικών προγραμμάτων), δίνοντάς μας την επιζητούμενη περίοδο χάριτος (κάτι που φυσικά θα πλασαριστεί ως προσωπική επιτυχία του «καταλληλότερου ως πρωθυπουργού» Κώστα Καραμανλή), η σκληρή λιτότητα είναι μονόδρομος.
Η Ε.Ε. θα συνεχίσει να ασκεί πιέσεις προς την Ελλάδα προκειμένου να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα κάτω από το όριο 3% του ΑΕΠ το 2010 και όχι το 2011. Η κυβέρνηση τον ερχόμενο Οκτώβριο θα πρέπει να υποβάλει στην Επιτροπή και να καταθέσει στη Βουλή τον προϋπολογισμό του 2010, προσαρμοσμένο στις επιταγές των Βρυξελλών.
Γι’ αυτό και η έντονη εκλογική κινητικότητα που εκφράζεται σε όλους τους τόνους: Αν γίνουν άμεσα εκλογές, με πόση διαφορά πρέπει να χάσει ο Καραμανλής, ώστε να μην τεθεί θέμα ηγεσίας στο κόμμα και να κλείσει η «πράσινη παρένθεση» στις προεδρικές εκλογές του Μαρτίου του 2010; Αν κερδίσει το ΠΑΣΟΚ και δεν σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση, μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να δώσει ψήφο ανοχής, κλείνοντας τον δρόμο των πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων που ενδεχομένως θα ωφελούσαν τη Ν.Δ.;
Το ζήτημα το έθεσε ο επικεφαλής της Ανανεωτικής Πτέρυγας του Συνασπισμού, Φώτης Κουβέλης, αλλά με το κλίμα που κυριαρχεί αυτή την εποχή στον Συνασπισμό, το πιθανότερο είναι να ψάχνει την… έδρα του στη Β’ Αθήνας. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος πηγαίνει στην πίτα των Οικολόγων και θυμίζει πόσο φίλος είναι με τον εκ των επικεφαλής του σχήματος (επίσης Θεσσαλονικιό) Μιχάλη Τρεμόπουλο. Ο πάντα διορατικός (στη βούληση ισχυρών επιχειρηματικών κύκλων) Δημήτρης Αβραμόπουλος επιμένει ότι απαιτείται ευρύτατη πολιτική συναίνεση για την αντιμετώπιση της κρίσης (συνεχίζει δηλαδή να ποντάρει στο σενάριο του μεγάλου κυβερνητικού σχηματισμού ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ.). Ο Γιώργος Καρατζαφέρης μαζεύει «αδικημένους» της Ν.Δ., όπως ο πρώην γραμματέας πολιτικού σχεδιασμού Νίκος Καραχάλιος, φιλοδοξώντας το ΛΑΟΣ να είναι ο ρυθμιστής. Και η σεναριολογία έχει μετατοπιστεί στην επομένη των εκλογών πλέον και όχι στον χρόνο διεξαγωγής τους…
Μαρία Ζαρίφη
