Τα ακραία φαινόμενα υψηλών θερμοκρασιών και ξηρασίας, βροχοπτώσεων και πλημμυρών επηρεάζουν πολλά μέρη της Ευρώπης.
Τα αίτια για τα φαινόμενα αυτά είναι πολλά και η κλιματική αλλαγή αναμένεται να αυξήσει την εμφάνισή τους τα επόμενα χρόνια. Καθώς θα αυξάνεται η θερμοκρασία του πλανήτη, τα αποθέματα νερού της νότιας Ευρώπης σε συνδυασμό με τη μικρότερη ροή των ποταμών, θα επηρεάσουν την ποιότητά τους.
Οι καλλιέργειες
Ταυτόχρονα, η γεωργία και ο τουρισμός θα απαιτούν περισσότερο νερό και ειδικότερα στις θερμότερες και ξηρότερες περιφέρειες.
Η Κύπρος τα τελευταία χρόνια βιώνει μία καταστροφική ξηρασία. Η ζήτηση νερού έχει αυξηθεί τα τελευταία 17 χρόνια και ανέρχεται σε περισσότερα από 100 εκατομμύρια κυβικά μέτρα γλυκού νερού κατ’ έτος, ενώ κατά την διάρκεια των τελευταίων τριών ετών ήταν διαθέσιμα μόνο 24, 39 και 19 εκατομμύρια m3 αντίστοιχα.
Νερό από την Ελλάδα
Για να αμβλυνθεί η κρίση νερού το περασμένο καλοκαίρι στάλθηκαν φορτία νερού με πλοία από την Ελλάδα. Μέχρι τον Σεπτέμβρη του 2008, 29 πλοία είχαν φτάσει από την Ελλάδα.
Η λειψυδρία όμως στην Ελλάδα επιβράδυνε τις αποστολές και έτσι η κυπριακή κυβέρνηση αναγκάστηκε να εφαρμόσει έκτακτα μέτρα στα οποία περιλαμβανόταν η μείωση της υδροδότησης κατά 30%.
Εντός των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι δημόσιες αρχές, σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, στην προσπάθειά τους να πολλαπλασιάσουν τα αποθέματα νερού, επενδύουν σε σχέδια όπως κατασκευή υδατοδεξαμενών, μεταφορά νερού και εγκατάσταση μονάδων αφαλάτωσης, οι οποίες μετατρέπουν τα αλμυρά ύδατα σε νερό κατάλληλο προς πόση.
Στροφή στην αφαλάτωση
Είναι χαρακτηριστικό πως, οι μεσογειακές χώρες εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από την αφαλάτωση για την παροχή γλυκού νερού, με παράδειγμα την Ισπανία, που σήμερα διαθέτει 700 μονάδες αφαλάτωσης, οι οποίες παρέχουν αρκετή ποσότητα νερού για 8 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε μέρα, ενώ η εν λόγω ποσότητα αναμένεται να διπλασιαστεί κατά τη διάρκεια των επόμενων 50 ετών.
Αλλαγή προσανατολισμού
Είναι σαφές πως οι σημερινές καταστάσεις ξηρασίας και η κρίση έλλειψης νερού πρέπει να αντιμετωπιστούν βραχυπρόθεσμα, ώστε να εξασφαλιστεί η επάρκεια νερού για τον κόσμο.
Ωστόσο, πρέπει να αναπτυχθούν πολιτικές μακροπρόθεσμης προσαρμογής, προκειμένου το πρόβλημα να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικότερα.
