Μετά τη μίνι διάσπαση του Συνασπισμού, με την αποχώρηση της ανανεωτικής πτέρυγας και τη δημιουργία της Δημοκρατικής Αριστεράς, αλλά και την επικείμενη του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία ναι μεν διαψεύδεται από όλες τις πλευρές, πλην όμως οι πολιτικές διαφωνίες σε ό,τι αφορά τη «δομική – διαρθρωτική κρίση του καπιταλισμού στην Ελλάδα και τον κόσμο και πώς θα την υπερβούμε», ολοένα και βαθαίνουν, ήρθε η ώρα ενός νέου κύκλου ενωτικών πρωτοβουλιών, που συμπεριλαμβάνει -ερήμην της ηγεσίας του- και το ΚΚΕ.
Πρωτεργάτες της νέας ενωτικής πρωτοβουλίας, οι… ατάκτως ερριμμένοι στο πολιτικό σκηνικό ΚΚΕ-γενείς, που βρέθηκαν εκτός ΚΚΕ στη διάσπαση του 1989 και μεταγενέστερα, όπως οι πανεπιστημιακοί Γιώργος Μανιάτης και Ευτύχης Μπιτσάκης, ο δήμαρχος Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης, στελέχη του ΣΥΝ, με ΚΚΕ καταγωγή, στελέχη του ΝΑΡ, ανένταχτοι κ.ά. «Οι πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, εντός και εκτός Κοινοβουλίου μπορούν και πρέπει να συναντηθούν στη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής πολιτικής πρότασης και κοινής δράσης για την αντιμετώπιση της κρίσης» αναφέρουν, ενώ ως βάση κοινής συζήτησης και αγώνων προτείνουν, μεταξύ άλλων, ζητήματα όπως η αντιμετώπιση θεσμικών μορφών καπιταλιστικής ολοκλήρωσης (Ε.Ε., ΔΝΤ, ΟΝΕ), η παύση πληρωμών και η διαγραφή του χρέους, το αίτημα εθνικοποίησης των τραπεζών κ.τ.λ.
Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε από τον πρωτεργάτη της κίνησης πανεπιστημιακό Γιώργο Μανιάτη (πρώην ΚΚΕ, πρώην ΝΑΡ, νυν ανένταχτο), πως δεν πρόκειται «για πολιτική κίνηση ή για αφετηρία κομματικού σχηματισμού, αλλά διαμορφώθηκε όχι μόνο για τη συζήτηση στο εσωτερικό της Αριστεράς, αλλά για την ανάγκη συζήτησης της Αριστεράς με την κοινωνία».
Το ζητούμενο, η αναγκαιότητα κοινής – μετωπικής δράσης από όλα τα αυτοπροσδιοριζόμενα ως αντικαπιταλιστικά μορφώματα και κόμματα που συναινούν κατ’ αρχάς σέ ριζοσπαστικά μέτρα τύπου εθνικοποίησης των τραπεζών, στάσης πληρωμών του ελληνικού κράτους κ.λπ. Οι απορίες πολλές και εύλογες γι’ αυτή την Πρωτοβουλία. Σε τι διαφέρει, ας πούμε, από την πρωτοβουλία που ανέλαβε λίγες μέρες προηγουμένως η συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, ΚΟΕ; Πάνω κάτω οι ίδιοι ενδιαφερόμενοι έδωσαν το παρών και στις δύο συναντήσεις. Τι είδους έκκληση για ενότητα σε κοινή δράση είναι αυτή, με δεδομένη την αντίληψη της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ, που συνοψίζεται πως κανείς δεν εμποδίζει τους «πρώην» να στοιχηθούν στις γραμμές του ΠΑΜΕ ή να ψηφίζουν ΚΚΕ και να βοηθούν στις δραστηριότητές τους;
Ερωτηματικό επίσης παραμένει, με βάση τις προτάσεις για την εθνικοποίηση των τραπεζών και τη στάση πληρωμών στους πιστωτές, αν θα ειπωθούν ευθαρσώς στο «λαό» οι δύο δρόμοι που υπάρχουν: Οι φτωχαίνουμε με όρους Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ή φτωχαίνουμε με όρους Κούβας – αλλά ότι θα φτωχύνουμε είναι αναπόφευκτο. Παρεμπιπτόντως οι θέσεις που πλειοψήφησαν στο πρόσφατο συνέδριο του Συνασπισμού, πόρρω απέχουν από τη minimum βάση συζήτησης που θέτει η νέα Πρωτοβουλία για την κοινή δράση της Αριστεράς.
Μαρία Ζαρίφη
