Η συζήτηση για το αν είναι συμφέρουσα η παραμονή στο ευρώ για τη χώρα ή αν πρέπει να προχωρήσει άμεσα σε στάση πληρωμών και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα φουντώνει στην Αριστερά, καθώς όσο η κρίση βαθαίνει, όλο και περισσότεροι ελκύονται από την πιθανότητα να πετάξουν τους «κεφαλαιοκράτες στη θάλασσα και ο γενναίος και υπερήφανος ελληνικός λαός ν’ ανατινάξει τη διεθνή χρηματοπιστωτική χούντα»… Ωραία όλα αυτά, αλλά το ζητούμενο είναι τι θα συμβεί στη χώρα την επόμενη μέρα.
Γι’ αυτό ακριβώς το θέμα ρωτήθηκε ο εκ των φανατικών υποστηρικτών της στάσης πληρωμών, καθηγητής στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Μελετών (SOAS) του Πανεπιστηµίου του Λονδίνου Κώστας Λαπαβίτσας, σε συνέντευξή του στο Βήμα της προηγούμενης Κυριακής:
«-Πώς φαντάζεστε ότι θα είναι εκείνη η ημέρα -Παρασκευή, όπως προτείνετε- που θα ανακοινωθεί η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα;
Θα πρέπει αµέσως να τεθούν οι τράπεζες υπό δηµόσια ιδιοκτησία µε εγγύηση των καταθέσεων. Παράλληλα θα ανασταλούν οι δραστηριότητές τους για µερικές ηµέρες. Όταν θα ξανανοίξουν, θα έχουν ήδη µετατρέψει καταθέσεις αλλά και δάνεια που υπόκεινται στην ελληνική νοµοθεσία από ευρώ σε νέα δραχµή. Θα χρειαστεί χρόνος για να αλλάξουν οι λογιστικές διαδικασίες, να προγραµµατιστούν τα ΑΤΜ και να εκτυπωθεί επαρκές νέο νόµισµα. Στην πράξη θα έχουµε παράλληλη κυκλοφορία ευρώ και νέας δραχµής για ένα διάστηµα. Αν το κράτος δείξει αποφασιστικότητα, συλλέγει φόρους και κάνει πληρωµές στη νέα δραχµή, το ευρώ θα εξαλειφθεί σύντοµα από την κυκλοφορία.
– Τι θα γίνει με την επάρκεια αγαθών – καύσιμα, φάρμακα κ.ά.;
Τους πρώτους µήνες θα υπάρξουν προβλήµατα στο πετρέλαιο, στα φάρµακα και στα τρόφιµα. Η παραγωγή ενέργειας µπορεί να καλυφθεί από εγχώριες πηγές. Για τα άλλα αγαθά θα χρειαστεί να γίνουν διµερείς συµφωνίες µε χώρες παραγωγούς. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν διοικητικά µέτρα προσαρµογής της κατανάλωσης για να στηριχτούν τα λαϊκά στρώµατα. Η κατάσταση θα βελτιωθεί σύντοµα καθώς θα τονώνεται η εγχώρια παραγωγή και θα µειώνεται το εξωτερικό έλλειµµα».
Τα ερωτήματα εύλογα: Αν το κράτος δεν καταφέρει να εισπράξει (όπως συμβαίνει όλα αυτά τα χρόνια), θα κόβει… ασύστολα δραχμές; Και ο πληθωρισμός πώς και πότε θα φρενάρει, με δεδομένο ότι η χώρα δεν έχει -προς το παρόν τουλάχιστον- επάρκεια ούτε καν σε βασικά είδη τροφίμων; Ποιες είναι οι… ρημάδες εγχώριες πηγές, που θα καλύψουν τις ελλείψεις σε πετρέλαιο, οι οποίες θα εμφανιστούν τους πρώτους -άραγε πόσους; 2, 22, 32…- μήνες; Θα καίνε… λιγνίτη τ’ ασθενοφόρα και τα περιπολικά της… αριστερής λαϊκής κυβέρνησης, μέχρι ν’ αποκατασταθεί η ομαλή εισαγωγή καυσίμων; (Αγνοούμε το ενδεχόμενο ελλείψει καυσίμων, οι εξ Ανατολών γείτονες να επιχειρήσουν το «κατιτίς» τους στο Αιγαίο).
Αυτές οι «διμερείς συμφωνίες» θα πάρει χρόνο να συναφθούν φυσικά και επιπλέον για να εκτελεστούν, προϋποθέτουν συνεργασία με «μεταφορείς» διεθνούς βεληνεκούς, τύπου «εφοπλιστές», που βεβαίως ως καλοί καπιταλιστές μπορεί να είναι διατεθειμένοι να σου πουλήσουν το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσεις, πλην όμως θα απαιτούν να πληρωθούν μετρητοίς και σε «σκληρό» νόμισμα, για να σου κάνουν τη δουλειά… Ως εκ τούτου, ευλόγως υποθέτει κανείς πως οι πολίτες θα «υποχρεωθούν» ν’ ανταλλάξουν τα ευρώ τους με τις νέες «δραχμές», κατά την παράλληλη κυκλοφορία των δύο νομισμάτων. Κι αν δεν «πειθαρχήσουν» – εκπαιδευμένοι μάλιστα επί μακρόν και από τα οριζόντια κινήματα «δεν πληρώνω»; Τότε; Τότε αναπόφευκτα θα επιστρατευτούν τα «διοικητικά μέτρα» που αναφέρει ο Κ. Λαπαβίτσας, «με Λ(αϊκά)ΜΑΤ και Λ(αϊκά)ΜΕΑ για μια Ελλάδα νέα»…
«Κουίζ» για απαιτητικούς λύτες αποδεικνύεται και η διατύπωση «θα πρέπει επίσης να ληφθούν μέτρα προσαρμογής της κατανάλωσης για να στηριχθούν τα λαϊκά στρώματα». Δηλαδή, για να έχει τρόφιμα η Αθήνα θα «δεσμεύεται» η όποια αγροτική παραγωγή και θα διανέμονται τα τρόφιμα με δελτίο; Και οι αγρότες θα το δεχτούν; Εκτός κι αν πάμε, λόγω έκτακτων συνθηκών, σε βίαιη, αλά Στάλιν κολεκτιβοποίηση – αν δεν «πειστούν» οι αγρότες να καλλιεργήσουν ραδίκια, θα βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα… Βεβαίως, η πρόταση του Κώστα Λαπαβίτσα έχει και τα «καλά» της. Ελλείψεις σε φάρμακα για λίγους μήνες θα «ωθήσουν» με συνοπτικές διαδικασίες στην άρση του αδιεξόδου του ασφαλιστικού συστήματος. Ηλικιωμένοι ασθενείς και χρονίως πάσχοντες, χωρίς φάρμακα δεν θα έχουν και πολλή τύχη…
Ο θεωρητικός Κ. Λαπαβίτσας «πάσχει» από τον εγγενή «μεγαλοϊδεατισμό» της Αριστεράς: Αναμετριέται με την Ιστορία, «απωθεί» την πραγματικότητα… «Υπηρετεί» το «μεγάλο σχέδιο», αγνοεί τους «μικρούς ανθρώπους»…
Μαρία Ζαρίφη
