Γράφει από το Μινσκ ο Νίκος Μπαλιδάκης
Μετά από απόφαση του προέδρου της Λευκορωσίας, Αλεξάντερ Λουκασένκο, στη χώρα προκηρύχθηκαν πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές για τις 17 Νοεμβρίου. Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι υποψήφιοι κατέρχονται ως ανεξάρτητοι, δεν είναι λίγοι αυτοί που εκπροσωπούν διάφορα κόμματα, από όλο το πολιτικό φάσμα. Στην προηγούμενη αναμέτρηση, λαμβανομένου υπ’ όψιν του αριθμού των βουλευτών που εξελέγησαν εκπροσωπώντας κάποιο κόμμα, πρώτο σε δύναμη ήταν το Κ.Κ. Λευκορωσίας, εκλέγοντας 8 βουλευτές, αποσπώντας περίπου 7,5% των ψήφων και μάλιστα έχοντας υποψήφιους σε λιγότερες από τις μισές εκλογικές περιφέρειες.
Το Κ.Κ. στηρίζει ενεργά τον Αλεξάντερ Λουκασένκο, συμμετέχοντας στην κυβέρνηση και αποτελεί πυλώνα σταθερότητας στην πορεία της Λευκορωσίας προς ένα καλύτερο μέλλον. Με την ευκαιρία, λοιπόν, της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης, συναντηθήκαμε και συζητήσαμε με τον αναπληρωτή Γ.Γ. του κόμματος, Γκεόργκι Πετρόβιτς Αταμάνοφ, για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της χώρας, αλλά και του κομμουνιστικού κόμματος Λευκορωσίας.
Κύριε Αταμάνοφ, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, η Λευκορωσία ακολούθησε τις άλλες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, οδηγούμενη στην καπιταλιστική παλινόρθωση και στην κλεπτοκρατία. Η πορεία των γεγονότων άλλαξε, όταν ο Αλεξάντερ Λου-κασένκο εξελέγη στη θέση του προέδρου της χώρας. Ποιος ήταν ο ρόλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Λευκορωσίας σε αυτό το εγχείρημα και πώς συνέβαλε στη μετατροπή της Λευκορωσίας σε εύτακτη και ευνομούμενη χώρα;
Η Σοβιετική Ένωση δεν διαλύθηκε. Οι πράκτορες της Δύσης, οι εχθροί της σοσιαλιστικής ιδέας της κοινωνικής ανάπτυξης, σκόπιμα και μεθοδικά την κατέστρεψαν. Οι ΗΠΑ και η Δύση κα-τάφεραν να υλοποιήσουν μια ειδική επιχείρηση – μέσω της επε-ξεργασίας πληροφοριών της συνείδησης των σοβιετικών πολιτών, κατάφεραν να τις μετατρέψουν ριζικά στη χώρα τους.
Οι βασικοί συντελεστές αυτού του εγχειρήματος, αναμφίβολα, ήταν οι εκφραστές της περεστρόικα: Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚ ΣΕ εκείνη τη στιγμή, ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου της κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΣΕ Αλεξάντερ Γιακόβλεφ και Ε. Σεβαρντνάτζε, καθώς και μερικοί άλλοί, που βρίσκονταν κοντά τους. Η κυρίαρχη ελίτ αναζητούσε ευκαιρίες προσέγγισης με τη Δύση και βασιζόταν σε υλικές ανάγκες, προσωπικά συμφέροντα, σέχτες και ομάδες. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, η ομάδα αυτή έκανε τα πάντα για να καταστρέψει την ΕΣΣΔ. Αυτό αποδεικνύεται από τα απο-χαρακτηρισμένα ντοκουμέντα της CIA, τα έγγραφα που συντάχθηκαν από τον Ζ. Μπρεζίνσκι, τα όσα εκφράστηκαν δημοσίως από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους, τη Βρετανή πρωθυπουργό Μ. Θάτσερ και από δημοσιεύματα του Τύπου σε διάφορες χώρες.
Στις 8 Δεκεμβρίου 1991, στο δάσος Μπελοβέζα της περιοχής του Μπρεστ, οι τότε ηγέτες της Ρωσίας, της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας, Μπ. N. Γιέλτσιν, Σ. Σ. Σουσκέβιτς και Λ. Μ. Κραβτσούκ, αγνοώντας τη βούληση των λαών τους, που εκφράστηκε κατά τη διαδικασία του δημοψηφίσματος όλων των πολιτών στις 17 Μαρτίου 1991, κατήγγειλαν τη Συνθήκη του 1922 για τη σύσταση της ΕΣΣΔ, καταστρέφοντας τελικά το μεγάλο και ισχυρό κράτος. Αφού απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, οι τοπικοί εθνικιστές, σε στενή συμμαχία με δυτικούς προπαγανδιστές και χορηγούς, προσπάθησαν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στους Λευκορώσους, όπως κατάφεραν να κάνουν στα κράτη της Βαλτικής και στην Ουκρανία. ωστόσο, ακόμη και η καλά συντονισμένη μηχανή προπαγάνδας τους κατέρρευσε και τους γύρισε μπούμερανγκ.
Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι στο μυαλό του λαού της Λευκορωσίας, η καταστροφή της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μια τραγωδία. Οι πολίτες απέρριψαν τα πάντα σχετικά με τις προσπάθειες αποκατάστασης του καπιταλισμού και την εισαγωγή των σχέσεών του στη δημόσια καθημερινή ζωή, όπου το χρήμα και ο πλούτος είναι οι καθοριστικοί παράγοντες. ως εκ τούτου, κατά την εκλογή του πρώτου προέδρου της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, οι κομμουνιστές υποστήριξαν την εκλογή του Α. Γκ. Λουκασένκο και το προτεινόμενο μοντέλο του, για τη μακρο-πρόθεσμη ανάπτυξη ενός ανεξάρτητου, δίκαιου κοινωνικού κράτους, στη βάση που δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
Η σύγχρονη ιστορία της Λευκορωσίας αποδεικνύει ότι οι παραδοσιακές θέσεις του λαοπρόβλητου προέδρου και των κομμουνιστών που τον υποστήριξαν, συνέβαλαν στη μετατροπή της Λευκορωσίας σε χώρα όπου η τάξη και ο νόμος κυβερνούν. Οι Λευκορώσοι κομμουνιστές υπερασπίζονται πρωταρχικά και με συνέπεια τα ιδανικά του αγώνα για τα θεμελιώδη συμ-φέροντα του εργαζόμενου λαού, στις δύσκολες συνθήκες της αντικομμουνιστικής υστερίας, στην οποία επιδίδονται οι «δημοκράτες» και οι «φιλελεύθεροι» διαφόρων αποχρώσεων.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα επέλεξε να συνταχθεί με τον Αλεξάντερ Λουκασένκο από το ξεκίνημα της προεδρίας του, παρά το γεγονός ότι αυτό προκάλεσε εσωτερική κρίση στο Κόμμα. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, κατά τα οποία συνεργάζεστε, αισθάνεστε ότι αυτή η επιλογή αποδείχθηκε σωστή, όσον αφορά στα συμφέροντα του Κόμματος και της Λευκορωσίας;
Από την πρώτη στιγμή της εκλογής του Αλεξάντερ Λουκασένκο ως Προέδρου της Λευκορωσίας, το 1994, οι κομμουνιστές δεν είχαν την παραμικρή αμφιβολία για την ορθότητα της ψήφου υπέρ του. Ο λόγος αυτού είναι ότι ο Πρόεδρος ασκεί ιδιαιτέρως προσεχτική εσωτερική και εξωτερική πολιτική, προς το συμφέρον των Λευκορώσων πολιτών, λαμβανομένων υπ’ όψιν των δεδομένων συνθηκών, πολλοί παράγοντες των οποίων επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων σε σχέση με το κράτος.
Γι’ αυτό στη χώρα μας υπάρχει βεβαιότητα για το μέλλον, κοινωνική ομόνοια, σταθερότητα, σεβασμός στον πολίτη, φροντίδα του κράτους για τους βετεράνους και τη νεολαία, βοήθεια στις πολύτεκνες οικογένειες, αλλά και στους ανθρώπους, που υπέστησαν δοκιμασίες στη ζωή τους. Ο λαός της Λευκορωσίας ταυτίζεται με τον Πρόεδρο της χώρας μας. και το κομμουνιστικό κόμμα της Λευκορωσίας – λαϊκό κόμμα εργαζομένων – πάντοτε ήταν και θα είναι μαζί με τον λαό του. Το ΚΚΛ πάντοτε μοιραζόταν και θα μοιράζεται μαζί του την επιδίωξη για την οικοδόμηση μιας δυνατής και ακμάζουσας Δημοκρατίας. Εδώ βρίσκεται η ουσία της υποστήριξης του κυβερνητικού προγράμματος, το οποίο ορίζεται από τη βούληση του ελεύθερου λευκορωσικού λαού, και της πορείας που έχει χαράξει ο εκλεγμένος από αυτόν τον λαό Πρόεδρος.
Υπάρχουν αρκετοί στη Δύση, που πιστεύουν ότι τα τελευταία χρόνια η Λευκορωσία έχει απομακρυνθεί από τη Ρωσία και επιχειρεί να προσεγγίσει τον δυτικό κόσμο όλο και περισσότερο. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη ή έχετε διαφορετική αντίληψη επί του ζητήματος;
Όλοι εμείς έχουμε υπάρξει μάρτυρες των γεγονότων που έλαβαν χώρα, όταν μερικοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης, προβάλλοντας τις ταμπέλες «δημοκρατία» και «ελευθερία», κατάφεραν να εξαπατήσουν τους εκλογείς σε κάποιες χώρες. Ακολουθώντας τα «χρωματιστά σενάρια», που γράφτηκαν από τα μέλη των μπουρζουάδικων ειδικών υπηρεσιών, οι λαοί αυ-τών των χωρών οδηγήθηκαν σε δύσκολες, οικονομικά και πο λιτικά, ατραπούς.
Η εξωτερική πολιτική που ακολουθούσε και ακολουθεί η Λευκορωσία είναι πολυδιάστατη. Ο λόγος για μια τέτοια πολιτική είναι η γεωγραφική τοποθεσία της Δημοκρατίας. Το έδαφος της χώρας μας ιστορικά βρίσκεται στο κέντρο της Ευρώπης, στη διασταύρωση όλων των δρόμων και έχει μεγάλη σημασία για την εξέλιξη των διεθνών, εμπορικών, οικονομικών, πολιτι-στικών, επιστημονικών και κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των όμορων κρατών. Ακριβώς γι’ αυτό η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική είναι αντικειμενική πραγματικότητα και όχι απλώς ιδιοτροπία κάποιου προσώπου.
Στη Δύση μπορεί να συμφέρει κάποιον η άποψη ότι δήθεν «η Λευκορωσία προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τη Ρωσία και όλο και περισσότερο προσπαθεί να πλησιάσει τη Δύση». Δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτή η άποψη είναι αβάσιμη και λανθασμένη. Η Λευκορωσία έχτιζε και θα χτίζει αμοιβαία επωφελείς σχέσεις με όλες τις χώρες του κόσμου, βασιζόμενη στις αρχές της αμοιβαιότητας, ισότητας, σεβασμού και τήρησης των κοινώς αναγνωρισμένων κανόνων του διεθνούς δικαίου. Θέλουμε να είμαστε ίσοι μεταξύ των ίσων. Οι Λευκορώσοι αξίζουν κάτι τέτοιο, για τη μεγάλη ιστορία τους. Είμαστε ανεκτικός λαός και ποτέ δεν βλάψαμε κανέναν.
Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές εκλέχθηκαν 8 από 52 υποψήφιους του Κομμουνιστικού Κόμματος. Εκτός αυτού, το Κόμμα έλαβε ένα εντυπωσιακό ποσοστό ψήφων, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι οι υποψήφιοί του είχαν κατέλθει σε λιγότερες από τις μισές εκλογικές περιφέρειες. Στις 17 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθούν οι επόμενες εκλογές για το Κοινοβούλιο. Τι περιμένετε από αυτές και τι πρέπει να γίνει, ώστε να ισχυροποιηθεί ακόμα περισσότερο το Κομμουνιστικό Κόμμα της Λευκορωσίας;
Αυτήν τη στιγμή στη Λευκορωσία έχουν ξεκινήσει οι προεκλογικές καμπάνιες για τις βουλευτικές εκλογές στη χώρα. Οι κομμουνιστές δραστηριοποιήθηκαν και θα συμμετάσχουν σε όλα τα στάδια. Έχουμε παρουσιάσει τους αντιπροσώπους μας στις επιτροπές των περιοχών, στην αστική επιτροπή της πόλης του Μινσκ και στις περιφεριακές επιτροπές. Οι υποψήφιοι του κομμουνιστικού κόμματος έχουν καταθέσει υποψηφιότητες σε 60 εκλογικές περιφέρειες, από τις υπάρχουσες 110. Οι περιφερειακές και αστικές οργανώσεις του κόμματος προετοιμάζουν τους υποψήφιους για τις περιφερειακές εκλογικές επιτροπές.
Η Κεντρική Επιτροπή του κ.κ. προετοιμάζει τη συνάντηση του κόμματος για την ψηφοφορία της επιλογής των κομμουνιστών υποψηφίων για τα μελλοντικά μέλη της Βουλής, οι εκλογές για την οποία θα διενεργηθούν στις 17 Νοεμβρίου αυτής της χρονιάς. Για να γίνει το Κ.Κ. ακόμα πιο ισχυρό, πρέπει να συνεχιστεί η επαφή και η δουλειά με τον λαό, εξηγώντας τους στόχους και τα έργα που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του κόμματος. Πρέπει να αυξάνουμε το κύρος των κομμουνιστών στην κοινωνία με πράξεις, επειδή η πολιτική για τους ανθρώπους δεν είναι όμορφα λόγια και συνθήματα, αλλά τα συγκεκριμένα αποτελέσματα πράξεων, με στόχο την ευημερία των λαών.
Την τελευταία δεκαετία όλο και περίσσοτεροι άνθρωποι από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης νοσταλγούν τα χρόνια της Ε.Σ.Σ.Δ. Είναι κατά τη γνώμη σας ρεαλιστικές οι προοπτικές, ούτως ώστε στο εγγύς μέλλον να δημιουργηθεί μια καινούργια Σοβιετική Ένωση ή μήπως είναι πλέον αργά;
Έχετε δίκιο σ’ αυτό που λέτε, σχετικά με το ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι θυμούνται με θέρμη εκείνη τη χώρα, που έχασαν εξ αιτίας της προδοσία της κυβέρνησής της, όπως λέγαμε και πριν. Τα σχεδόν 30 χρόνια που πέρασαν, έδειξαν πως οι ιδέες ενός δίκαιου κοινωνικού συστήματος, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται ο άνθρωπος, με όλα του τα προβλήματα και τις ανησυχίες του, αντικειμενικά έχουν κυριεύσει τη συνείδηση του ανθρώπου.
Στη χώρα μας λένε ότι δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δυο φορές. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να ανασυστήσουμε τη Σ.Ε. Είναι δυνατόν, όμως, να δημιουργηθεί μια καινούργια ένωση ανεξάρτητων κρατών σε μια καινούργια βάση. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη βούληση των λαών και με τη σοφία της κρατικής ελίτ. Η δύναμη των λαών είναι στην ενότητά τους και όχι στη μάχη μεταξύ τους. Όσον αφορά στο Κ.Κ. Λευκορωσίας, αυτό θα παραμείνει πιστό στις αντιλήψεις των ανθρώπων της εργατικής τάξης, θα συνεχίσει να είναι συνεπές στην ενότητά του, στην ακεραιότητα και στην ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, στην εξύψωση των λαών, στην ελευθερία και στην εθνική αξιοπρέπεια, στην ευπραξία και στην ασφάλεια των πολιτών, στη σωματική και ηθική υγεία του λευκορώσικου λαού, στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον ανθρωπισμό, στη φιλοπατρία και στις αρχές του πολιτισμού.
Ο προηγούμενος Γ.Γ. του Κ.Κ.Λ., ο σύντροφος Καρπένκο, είναι σήμερα υπουργός Παιδείας της Λευκορωσίας. Ποιο είναι το όραμα του Κόμματος για τις μέλλουσες γενιές, με δεδομένο ότι η γε-νικότερη οικονομική κατάσταση στη χώρα δεν είναι η καλύτερη δυνατή τα τελευταία χρόνια;
Θα ήθελα να σας ρωτήσω, από πού λάβατε την πληροφορία σχετικά με το ότι η χώρα δεν βρίσκεται στην καλύτερη οικονομική κατάσταση. Η Λευκορωσία αναπτύσσεται σύμφωνα με τις επιθυμίες του λαού της, με ίδια μέσα, βασιζόμενη στη σκληρή δουλειά, στο ταλέντο και στις παραδόσεις. Η ιστορία της πατρίδας μας αποτελεί την επιβεβαίωση αυτού. Είμαστε καλοί «μαθητές» και αφομοιώνουμε όλα όσα ταιριάζουν στους ανθρώπους μας, από την παγκόσμια και ευρωπαϊκή εμπειρία. Αλλά είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι με τις απόπειρες να μας επιβληθούν οι βουλήσεις άλλων, καθώς και συνταγές για το πώς θα διάγουμε. Όσον αφορά στις μέλλουσες γενεές της χώρας, το σύγχρονο λευκορωσικό κράτος δίνει τον καλύτερο εαυτό του, για να αναπτύξει μια άξια, ικανή, εργατική και πατριωτική νεολαία, που να είναι ευγνωμονούσα προς τους προγόνους της, για μια ελεύθερη και ειρηνική Λευκορωσία.
