Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 11/04/2026
H είδηση έγινε γνωστή τα ξημερώματα της Μεγάλης Τετάρτης: ΗΠΑ και Ιράν συμφώνησαν σε μια εκεχειρία 15 ημερών, όπως ακριβώς είχε προτείνει νωρίτερα το Πακιστάν. Λίγο νωρίτερα ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε εκτοξεύσει νέες και σοκαριστικές παγκοσμίως απειλές κατά της Τεχεράνης, υποστηρίζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα καταστραφεί» μέσα σε μια νύχτα από τις επιθέσεις των αμερικανικών δυνάμεων, ενώ αντίστοιχα το Ιράν απείλησε ότι θα εντείνει τα πλήγματα στις ενεργειακές υποδομές των χωρών του Κόλπου και η τιμή του πετρελαίου θα εκτοξευτεί στα 200 δολάρια.
Τα όπλα σίγησαν, μέχρι… νεοτέρας
Το πρωινό που ξημέρωσε ωστόσο ήταν εντελώς διαφορετικό. Για πρώτη φορά ύστερα από δύο μήνες δεν έπεσαν βόμβες και πύραυλοι, παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος του Ισραήλ κατά της Χεζμπολάχ συνεχίζεται στον Λίβανο. Η τιμή του πετρελαίου υποχώρησε σημαντικά, καθώς το Ιράν συναίνεσε στο άνοιγμα των στενών του Ορμούζ και όλα μοιάζουν να επιστρέφουν σταδιακά και αργά σε μια κανονικότητα. Όλα; Όχι, διότι η συμφωνία των δύο πλευρών έχει πολλούς αστερίσκους και το λέει ακόμη και ο χαρακτήρας της: προσωρινή. Ουδείς γνωρίζει ακόμη τι πρόκειται να συμβεί ύστερα από τις 15 μέρες που θεωρητικά θα διαρκέσει η εκεχειρία, δεδομένου ότι επισήμως πλέον συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης. Και όπως πάντα σε όλες τις ανάλογες περιπτώσεις η ίδια εκεχειρία κρέμεται από μια κλωστή, καθώς ένα χτύπημα από οποιαδήποτε από τις δύο πλευρές και για οποιοδήποτε ασήμαντο ή μη λόγο, αρκεί για να ανάψει και πάλι η φωτιά του πολέμου στην περιοχή.
Φοβάται ο Γιάννης το θεριό…
Αυτό που θα κριθεί συνεπώς μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες είναι εάν πράγματι ο πόλεμος θα τελειώσει ή αυτές τις ώρες εξελίσσεται απλώς μια παύση. Ρόλο στην απόφαση για εκεχειρία φαίνεται πως σε κάθε περίπτωση έπαιξαν οι εισηγήσεις που δέχεται ο πρόεδρος Τραμπ για σταδιακή απεμπλοκή από τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, δίχως αυτό να φανεί ως αμερικανική ήττα, αφού η εξέλιξη του πολέμου και οι αντοχές του ιρανικού καθεστώτος μάλλον αιφνιδίασαν τους Αμερικανούς. Από την άλλη πλευρά, οι απειλές Τραμπ για ισοπέδωση φαίνεται ότι αντίστοιχα ελήφθησαν υπόψη από τους «Φρουρούς της Επανάστασης» στο Ιράν, ενώ δημοσιεύματα κάνουν λόγο για τη διπλωματική μεσολάβηση του ΥΠΕΞ Αμπάς Αραγτσί, ο οποίος ανέλαβε ως μετριοπαθής τις επαφές με τις ΗΠΑ.
Προτεραιότητα τα στενά του Ορμούζ
Ο Τραμπ τώρα μιλά για «χρυσή εποχή της Μέσης Ανατολής», αλλά ασφαλώς ουδείς παίρνει τοις μετρητοίς την ενθουσιώδη τοποθέτηση του Αμερικανού προέδρου. Ίσως όμως το κλειδί να βρίσκεται στη φράση του για «σημαντικά οικονομικά οφέλη» για την ανοικοδόμηση του Ιράν, καθώς ο ίδιος πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ θα ενισχύσουν την παρουσία τους στην περιοχή. Το βασικό σημείο στις διαπραγματεύσεις που ακολουθούν πιθανότατα θα είναι τα στενά του Ορμούζ και ο έλεγχός τους, καθώς σε πρώτη φάση τα αιτήματα που βάζει στο τραπέζι το Ιράν δύσκολα μπορούν να γίνουν δεκτά από τις ΗΠΑ και αντιστρόφως. Τούτο όμως είναι που θα κρίνει και πώς θα κινηθεί η τιμή του πετρελαίου και η αγορά ενέργειας γενικότερα, με τους αναλυτές να επισημαίνουν πως σε κάθε περίπτωση η κρίση σημαίνει πως απαιτούνται 2-3 μήνες για να ομαλοποιηθεί η κατάσταση.
