Πλήρως αποκαλυπτική η υβριστική επιστολή των «μελών του Π.Κ. του ΣΥΝ» (αλήθεια, τι είναι το «Π.Κ.», να μάθουμε κι εμείς οι άσχετοι;), με αφορμή ένα σχόλιο της σελίδας μας για την στάση του κ. Αλαβάνου έναντι της Κίνας. Η υποκατάσταση των -όποιων, τέλος πάντων- επιχειρημάτων από ύβρεις και απόπειρες ειρωνείας (σηκώθηκαν τα πόδια, να βαρέσουν το κεφάλι!), δεν κρύβει την απόγνωση και τα αδιέξοδα του κάποτε «ελπιδοφόρου, ανανεωτικού χώρου».
Όσο για την προσπάθεια ταύτισης του υπεύθυνου της σελίδας των διεθνών ειδήσεων με τον… Μάο και τον… Στάλιν, ας μάθουν μια και καλή ότι το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η αποστασιοποίηση από κάθε είδους «πρότυπα», «μεσίες» και δόγματα. Ας μας μιλήσουν εκείνοι καλύτερα, για τα δικά τους εκάστοτε «πρότυπα».
Τι απέγιναν οι… «κολοσσοί» Μπερλινγκουέρ, Καρίγιο και Μαρσαί, οι πυλώνες του «Ευρωκομμουνισμού»; Μια που μιλούν με χαιρεκακία για «καταρρεύσεις», ας μας πουν τι απέγιναν τα κόμματα των προαναφερθέντων; Τι απέγινε η δοξασμένη «Περεστρόικα», για την οποία μας είχαν ζαλίσει το κεφάλι επί έξι (6) ολόκληρα χρόνια; Όσο για τις «διεθνείς σχέσεις» του τότε ΚΚΕ Εσωτερικού, όλο και κάποιοι θυμόμαστε ότι περιορίζονταν στον… Τσαουσέσκου (που έστελνε δωρεάν και το κίτρινο χαρτάκι της Αυγής!) και στον… Σαντάμ, του οποίου η νεολαία είχε πάντα τιμητική θέση στα φεστιβάλ της εφημερίδας τους!!!
Περιμένουν τον … Μάρκο Πόλο
Αλλά ας ξαναγυρίσουμε στο επίμαχο θέμα Κίνα. Εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα της «Ευρώπης των λαών», την οποία θαυμάζουν με ανοιχτό το στόμα, ξέχασαν να ρίξουν μια ματιά στις πραγματικές διεθνείς εξελίξεις. Έτσι, ήταν φυσικό να… χάσουν πολλά επεισόδια, από τις δραματικές αλλαγές της τελευταίας δεκαετίας. Εστιασμένοι στην κατάρρευση του ευρωπαϊκού υπαρκτού («ανύπαρκτου» για τους φοβερούς επαναστάτες μας…) σοσιαλισμού, ανέμεναν την άνθιση της «ενωμένης Ευρώπης» τους. Αντ’ αυτού, προέκυψε ένα συνονθύλευμα υποτακτικών του «ηγεμόνα Μπους», συνένοχων σε όλα ανεξαιρέτως τα εγκλήματα που στιγμάτισαν αυτά τα δέκα χρόνια.
Φυσικό ήταν να μην πάρουν χαμπάρι τα όσα διαδραματίζονταν την ίδια ώρα στη Λατινική Αμερική (από την οποία, το ξαναλέμε μήπως και το καταλάβουν, η Ε.Ε. επιλέγει… Ουρίμπε!), τη Ρωσία, τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Πάνω απ’ όλα, αρνούνται να καταλάβουν τι γίνεται στην Κίνα.
«∆εν μπορούν», θα απαντήσουν κάποιοι κακεντρεχείς. ∆εν αποκλείεται να περιμένουν τον δικό τους… Μάρκο Πόλο, για να ανακαλύψει τη διαδρομή της Κίνας προς ένα νέο μέλλον.
Οι… επιστήθιοι
Ας μην μπούμε στον κόπο να τους εξηγήσουμε. Πολλά είναι τα παιδιά που δεν παίρνουν τα γράμματα, γι’ αυτό και επιδίδονται σε τέχνες. Ας πούμε, ύβρεις και μηδενισμούς, φλερτ με… κουκουλοφόρους και τρομοκράτες κ.λπ. Ας αφήσουμε κάποιους άλλους άσπονδους φίλους της Κίνας να μιλήσουν. Το ένθετο «Global» της εφημερίδας «Ποντίκι» είναι γνωστό για την αντικινεζική μανία του. Χολή στάζει κάθε αναφορά του στην… καταραμένη χώρα.
Αίφνης η κυρία δημοσιογράφος Αλέξια Κωνσταντοπούλου αναφέρει: «Μετά τους Ολυμπιακούς του 2008, νομίσαμε -οι αφελείς- πως ξέρουμε τα πάντα για τους Κινέζους: πως έχουν σχιστά μάτια, είναι καταπιεσμένοι (sic!) και έχουν μια ανεξήγητη ομοιότητα μεταξύ τους»!!! Θαύμα «δημοσιογραφίας»!
Εδώ που τα λέμε, αυτά ακριβώς γνωρίζουν για την Κίνα κάποια μέλη του «Π.Κ. του ΣΥΝ» στο Μαρούσι. Α ναι, και ότι ίσως έχουν ακόμη αρχηγό τον Μάο!
Κι όμως, παραμονή των Χριστουγέννων, το «Global» δημοσιεύει δισέλιδο σαλόνι με τον τίτλο «Ο πλανήτης γέρνει προς την ανατολή». Όπα! Λέτε να ξύπνησαν ακόμη κι αυτοί; «Η Ουάσιγκτον, παρά την αυξανόμενη οικονομική εξάρτησή της από την Κίνα, προσπαθεί με κάθε τρόπο να ελέγξει την άνοδό της και να την περιορίσει σε ρόλο τροφοδότη της παγκόσμιας οικονομίας. Σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένη να δεχθεί τον παγκόσμιο ηγετικό ρόλο που διεκδικεί το Πεκίνο»!
Όπα! Ρε «συντρόφια του Π.Κ.», μήπως κάτι γίνεται εδώ, που οι πάντα στητές κεραίες σας δεν το έπιασαν; Μήπως, διά της εις άτοπον απαγωγής, ο ρόλος σας εναντίον της Κίνας συμπίπτει απόλυτα με αυτόν των ΗΠΑ; Αλλά το «Ποντίκι» επανέρχεται δριμύτατο, μόλις μια εβδομάδα αργότερα (31.12.08), όταν στο αφιέρωμά του για το 2009 αναφέρεται σαφέστατα στην «άνοδο νέων παικτών, δηλαδή της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας, της Νότιας Αφρικής και της Ινδονησίας». Με όλες τις χώρες αυτές η… «χαβούζα» μας, διατηρεί σχέσεις προσωπικές εδώ και μια δεκαετία, ενώ ρητά και συχνά έχουμε αναφερθεί στον μελλοντικό τους ρόλο!
Χάρισμά σας…
Ακόμη πιο απολαυστικό είναι το απόσπασμα που αναφέρεται ειδικά στην Κίνα. Το παραθέτουμε και το αφιερώνουμε στους αναίσχυντους υβριστές μας, με την ελπίδα να ξανατολμήσουν να σηκώσουν το «ανάστημά» τους και να μας ξαναπροκαλέσουν:
«Ιδιαίτερα η Κίνα θα είναι η χώρα που θα βάλει καθοριστικά τη σφραγίδα της στις διεθνείς εξελίξεις, με την αναμφισβήτητη οικονομική δύναμή της. Άλλωστε, το Πεκίνο δεν αποδέχθηκε ποτέ μέχρι σήμερα ως αναμφισβήτητες και οικουμενικές αξίες τον καπιταλισμό και τη δημοκρατία της ∆ύσης. Αντίθετα, δηλαδή, με τη Ρωσία του Πούτιν, η Κίνα φιλοδοξεί να προβάλει ένα διαφορετικό μοντέλο, το οποίο προωθεί εδώ και αρκετά χρόνια στις χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής»!!!
Σαδιστής…
Πολλοί φίλοι με κατηγορούν ευθέως για σαδισμό. «Πάλι μ’ αυτούς τα βάζεις;», με μέμφονται κάθε φορά που αναφέρομαι στους… «ανανεωτές». Ε, λοιπόν, ναι, το παραδέχομαι. Τη βρίσκω απεριόριστα κάθε φορά που τους έχω σαν στόχο. Και ξέρετε γιατί; Επειδή ποτέ, μα ποτέ, δεν έκαναν την στοιχειώδη αυτοκριτική. Επειδή δεν θέλησαν να δεχτούν ότι τα 50 χρόνια ειρήνης και ανάπτυξης στη μεταπολεμική Ευρώπη οφείλονται αποκλειστικά στο υπαρκτό, υπαρκτότατο, σοσιαλιστικό στρατόπεδο. Επειδή αρνούνται ότι ο κόσμος είναι σήμερα πολύ χειρότερος από τότε, κι όχι μόνον αυτό, αλλά έχουν το θράσος να εμφανίζονται και ως… «δικαιωμένοι»! Ναι, αυτοί που είχαν ως πρότυπο τον Γκορμπατσόφ!!!
Έλεος, άσχετοι! Λυπηθείτε την όποια υστεροφημία σας! Μη φτύνετε κόντρα στον ισχυρό άνεμο, γιατί οι ροχάλες επιστρέφουν στη μούρη σας…
(Ας μην ανησυχούν οι αναγνώστες που μας συμπαραστάθηκαν, γραπτά ή τηλεφωνικά. Θα συνεχίσουμε απτόητοι στην ίδια ρότα. Άλλωστε, ο δικός μας ο γιαλός και ίσιος είναι και ίσια αρμενίζουμε. Μάλλον των υβριστών μας χρειάζεται… ευθυγράμμιση!)
Χρήστος Φωτιάδης
