Εντάξει, εμείς είμαστε «εκτός τόπου και χρόνου», στην περασμένη εικοσαετία ήμασταν «γραφικοί» και όλα τούτα απλά επειδή ποτέ δε νομιμοποιήσαμε το διεφθαρμένο τους καθεστώς, αυτό που υπερφίαλα ονόμασαν «παγκοσμιοποίηση». Για τους άλλους, τι έχουν να πουν τώρα; Άνθρωποι δικοί τους, «φτασμένοι» καθηγητάδες και άλλοι «αναγνωρίσιμοι», που εκτοξεύουν μύδρους εναντίον του «κυρίαρχου» συστήματος;
Αίφνης, ο πολύς Τζότζεφ Στίγκλιτς, η «Επιτροπή» του οποίου… ανακάλυψε, εν έτει 2009 μ.Χ., κάποιες αλήθειες:
«Η οικονομική κρίση καταδεικνύει το μέγεθος της αποτυχίας και της εσφαλμένες εκτιμήσεις, πάνω στις οποίες είναι βασισμένο το οικονομικό σύστημα. Δεν μπορούμε να επαναδημιουργήσουμε ένα σύστημα που δημιουργεί τεράστιες ανισότητες, που δημιούργησε μερικούς πολύ πλούσιους και πολλούς φτωχούς. Ένα σύστημα που καταστρέφει δουλειές, αλλά και το περιβάλλον μας. Ένα σύστημα που δεν προστατεύει την μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα. Ένα σύστημα που δημιουργεί τεράστιες αδικίες. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σ’ έναν κόσμο όπου το χάσμα της ανισότητας διευρύνεται και η οικονομία καθοδηγείται από κερδοσκοπικές κι αδίστακτες πρακτικές.
Χρειάζεται να πάμε σ’ ένα σύστημα με επίκεντρο τον άνθρωπο, τα δικαιώματά του στην παιδεία, την υγεία, τη σύνταξη. Δεν πρέπει να επιστρέψουμε στην κατάσταση που επικρατούσε πριν την κρίση, όπου τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά για τους περισσότερους ανθρώπους στον κόσμο!»
Η νεοφασιστική μας Ευρώπη υπολείπεται αισθητά σε παρόμοιες «ανησυχίες» και «αναζητήσεις». Παρά ταύτα, δείτε τι γράφει η συγγραφέας Inga Kloepfer από την Γερμανία, στο τελευταίο βιβλίο της, με τίτλο: «Η εξέγερση της κατώτερης τάξης».
«Το 20% των νέων στην Γερμανία δεν έχουν καμία προοπτική ν’ ανέβουν κοινωνικά και οικονομικά τα επόμενα χρόνια. Το 18% των παιδιών μεγαλώνουν μόνο με την μητέρα τους, ενώ άλλο ένα 35% ζει με ανύπαντρους γονείς, δηλαδή πάνω απ’ τα μισά παιδιά δεν μεγαλώνουν στο παραδοσιακό οικογενειακό περιβάλλον»!
Η συγγραφέας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το 2020 η Γερμανία θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια εξέγερση, που ίσως έχει τον χαρακτήρα εμφυλίου πολέμου!
Αυτά, προς το παρόν, για όσους θεωρούσαν (ίσως κι ακόμη να θεωρούν, βλέπετε η βλακεία χαρακτηρίζεται από μεγάλη διαφορά φάσματος!) ότι ήμασταν «υπερβολικοί», όταν απερίφραστα και κατηγορηματικά, τόσα χρόνια, καταδικάζαμε το σύστημά «τους». Μόνο που το… πάρτι δεν έχει τέλος. Καλά να είμαστε, να το παρακολουθούμε…
Χρήστος Φωτιάδης
