Ανεξάρτητα από την προμελετημένη υπαγωγή μας στο μισητό απ’ όλη την υφήλιο ΔΝΤ, εντύπωση προκαλεί η ριζική μεταβολή των τόνων, με τους οποίους μας αντιμετωπίζουν οι ισχυροί «εταίροι» της Ευρωζώνης. Από τις ευθείες κατηγορίες και την αναγωγή μας σε «κακό μαθητή» του ευρώ, ξαφνικά ήρθαν οι έπαινοι και τα χαμόγελα, έστω με τη σφραγίδα της υποκρισίας.
Ένα άρθρο του Γερμανού υπουργού οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, στην εφημερίδα του Βερολίνου Tagesspiegel, εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τη «σωτηρία» μας. Ο Γερμανός υπουργός, που κινείται με αναπηρικό καροτσάκι επί μία εικοσαετία, μετά από αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του, υπενθυμίζει κατ’ αρχήν ότι τα 2/3 των γερμανικών εξαγωγών εξακολουθούν να παραμένουν σε ευρωπαϊκό έδαφος, παρά την αυξανόμενη εξάρτησή τους από την Κίνα.
Σε ότι αφορά στην Ελλάδα, ο Σόιμπλε γίνεται αρκετά σαφής:
«Η ελληνική κρίση χρέους, αν και η συμβολή της χώρας στην οικονομία της ευρωζώνης περιορίζεται στο 2,4%, προκάλεσε εν μια νυκτί κρίση εμπιστοσύνης στο ευρώ, που σε τελευταία ανάλυση απειλεί το νόμισμά μας και μαζί τα θεμέλια της οικονομικής μας επιτυχίας. Αυτός είναι ο λόγος που έπρεπε να βοηθήσουμε την Ελλάδα με νέες πιστώσεις και να δημιουργήσουμε συνολικά ένα δίχτυ προστασίας του ευρώ»!
Θα μου πείτε, «τι την χρειάζονται την ευρωζώνη οι Γερμανοί, αφού είναι μόνοι τους μια παγκόσμια δύναμη;» Ο Σόιμπλε απαντά: «Η Ενωμένη Ευρώπη –πολιτικά και οικονομικά– θα είναι απαραίτητη για την παγκοσμιοποίηση (…) Ακόμη και η Γερμανία, με μόλις το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, είναι πολύ μικρή για να δικαιώσει τα συμφέροντά μας. Αυτό θα είναι εφικτό μόνο με μια ευρωπαϊκή ενότητα»!
Και για όσους φοβούνται μια «γερμανική Ε.Ε.», ο υπουργός δεν διστάζει να ανοίξει τα χαρτιά του: «Στην ευρωπαϊκή στρατηγική ενοποίησης, πρέπει να ισορροπήσουν έξυπνα οι εθνικές και ευρωπαϊκές αναγκαιότητες και να νομιμοποιηθεί δημοκρατικά κάθε απόφαση»!
Τέλος, ο Σόιμπλε δεν κρύβει τους φόβους του για επέκταση της κρίσης σε άλλα μέλη της ευρωζώνης, γεγονός που δικαιολογεί τους μηχανισμούς «σωτηρίας» όσων βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Αυτό το σημαντικό άρθρο εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο, για ποιους λόγους η Ελλάδα του Μνημονίου δεν υφίσταται ακόμη πιο οδυνηρές συνέπειες, παρά την σαφή ανεπάρκεια της κυβέρνησής της.
Χρήστος Φωτιάδης
