Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 04/07/2026
«Πρώτα σκουπίζουμε και μετά σφουγγαρίζουμε. Ποτέ το ανάποδο».
Γνωστός… νόμος για κάθε νοικοκυριό. Που όμως έχει συμβολική αναγωγή και σε έναν άλλον νόμο. Αυτόν για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, της οποίας ο νέος Κώδικας ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία από τη Βουλή, εκδόθηκε σε ΦΕΚ και πλέον ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση για την εφαρμογή του στην πράξη.
Και εξηγούμαστε: Από το βήμα της Ολομέλειας ακούσαμε τον υπουργό Εσωτερικών Θόδωρο Λιβάνιο να τονίζει ότι μετά την ψήφιση του Κώδικα θα ακολουθήσει… διάλογος για το ζήτημα των αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ και προφανώς της απαραίτητης χρηματοδότησης και του αντίστοιχου προσωπικού που, όπως υπαγορεύει η κοινή λογική, θα πρέπει να τις συνοδεύουν.
Από αυτό το βήμα το είχαμε επισημάνει πολλούς μήνες νωρίτερα: Ο υπουργός προβάλλει το νέο νομοθέτημα ως σοβαρό βήμα εκσυγχρονισμού και ενοποίησης πολλών διάσπαρτων νόμων και κατάργησης αρκετών που θεσπίστηκαν πολλές δεκαετίες πριν, σε μια άλλη Αυτοδιοίκηση και μια άλλη Ελλάδα και ταλαιπωρούσαν τόσο τους Δήμους όσο και τους πολίτες. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με ένα τέτοιο σκεπτικό; Μάλλον κανείς.
Όμως αυτό είναι το «σφουγγάρισμα» που επικαλεστήκαμε στην αρχή. Το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει σε ένα πάτωμα το οποίο έχει σκόνη και σκουπίδια, διότι αντί να το καθαρίσει θα το κάνει… λάσπη.
Στο «πάτωμα» της Τοπικής Αυτοδιοίκησης λοιπόν, η σκόνη που προαναφέραμε ουδέποτε «σκουπίστηκε». Οι αρμοδιότητες που πέφτουν στις πλάτες της είναι συνεχείς, η χρηματοδότηση δεν είναι επαρκής, η υποστελέχωση παραμένει, οι παθογένειες ευνοούνται και οι πολίτες μόνο ικανοποιημένοι δεν είναι. Και μιλάμε για βασικούς και άλλους κομβικούς τομείς: καθαριότητα, πράσινο, οδοφωτισμός, οδοποιία, πολιτική προστασία, συντήρηση σχολείων, κοινωνική πρόνοια, προσχολικές δομές, συμπερίληψη, αποτελούν τομείς από τους οποίους εξαρτάται και συναρτάται η καθημερινή ζωή των πολιτών αυτής της χώρας.
Και δεν μιλάμε για την υποστελέχωση σε κρίσιμες δημοτικές υπηρεσίες όπως η Πολεοδομία και οι Νομικές και Τεχνικές Υπηρεσίες, με αποτέλεσμα χρόνιες αγκυλώσεις, καθυστερήσεις ή και πλήρη αδράνεια σημαντικών υποθέσεων για τους Δήμους και τους κατοίκους τους.
Όταν λοιπόν ο υπουργός Εσωτερικών επέλεξε πρώτα τη… σφουγγαρίστρα και άφησε τη… σκούπα για μετά, έχουμε κάθε λόγο να προβληματιζόμαστε για την αποτελεσματικότητα της «νοικοκυροσύνης» που φιλοδοξεί να επιφέρει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση…
