Η πραγματικότητα
Ας δούμε τώρα τι συμβαίνει πραγματικά: Η ετήσια ανάπτυξη του κινεζικού ΑΕΠ ήταν 9.8% το 2008, 9.2% το 2009, 10.3% το 2010, παρά τις σκληρές προσπάθειες του οικονομικού επιτελείου της Κίνας για συγκράτηση, λόγω του φόβου της υπερθέρμανσης. Ο αναμενόμενος ρυθμός για το 2011 ήταν γύρω στο 9.2%, κυρίως λόγω της «κρίσης χρέους» της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Wall Street Journal, οι προβλέψεις των κυριότερων διεθνών αναλυτών ποικίλλουν από ανάπτυξη τουλάχιστον 9.1%, μέχρι και 9.5%, ποσοστό υψηλότερο του αναμενόμενου!!! Μάλιστα, η άνοδος του βιομηχανικού δείκτη τον Σεπτέμβριο ανήλθε στο 13.8%, αναπάντεχα πιο ψηλά από το 13.5% του Αυγούστου! Σκεφτείτε: άνοδος της βιομηχανικής παραγωγής κατά… 13.8%, σημαίνει για τον εκλεκτό δημοσιογράφο… ύφεση!!!
Φυσικά, η σταθερή ανάπτυξη της Κίνας, κόντρα στα πραγματικά πήλινα πόδια ΗΠΑ και Ευρώπης, δεν οφείλεται σε… θαύμα του Κομφούκιου ή έστω του Μάο! Οι δύο πυλώνες της ανάπτυξης, οι εξαγωγές και η εκρηκτική άνοδος της εγχώριας κατανάλωσης, εξακολουθούν να βρίσκονται σε σταθερή τροχιά ανόδου. Οι μεν εξαγωγές, λόγω του συνδυασμού καλής ποιότητας και λογικών τιμών, οι δε εσωτερικές πωλήσεις, λόγω της ταχύτατης ανόδου του μέσου βιοτικού επιπέδου.
Τι λέει, όμως, ο αξιότιμος κ. Γκρουμούτης για όλα αυτά; Προφανώς… διαφωνεί, πάλι με την βοήθεια της «μυστικής έκθεσης» της HSBC: «H HSBC κατέγραψε συρρίκνωση στη βιομηχανική δραστηριότητα της Κίνας, κυρίως επειδή η εσωτερική ζήτηση διολισθαίνει μήνα με τον μήνα σε χαμηλά ετών»!!!
Ρε παιδιά, πέστε μου ειλικρινά, εγώ είμαι ο περίεργος; Πού διάολο τη βλέπει τη «συρρίκνωση», με 13.8% καταγεγραμμένη άνοδο; ΄Ελεος, κ. Γκρουμούτη!
Βέβαια, όλα αυτά τα «επαγγελματικά» φυντάνια έχουν σήμερα να αντιμετωπίσουν έναν μεγάλο εχθρό: την συνεχή ροή πληροφοριών μέσω του διαδικτύου. ΄Ετσι, μια απλή ματιά στην ίδια την ιστοσελίδα της HSBC αποκαλύπτει ότι: την ώρα που ο κ. Γκρουμούτης εμφανίζει την τράπεζα να… «θάβει» την Κίνα και να καταγράφει… «χαμηλά ετών» στην εσωτερική ζήτηση, (αντιγράφουμε, σε δική μας μετάφραση):
«Η Διεύθυνση Διεθνών Αμοιβαίων μόλις εγκαινίασε ένα διεθνές αμοιβαίο, που επιδιώκει να κεφαλαιοποιήσει την αυξανόμενη καταναλωτική ζήτηση στην Κίνα!
(…) Η HSBC κρίνει ότι η επένδυση στην κινεζική κατανάλωση είναι πολύ ισχυρή, με τη χώρα να διαθέτει πάνω από 1 εκατομμύριο εκατομμυριούχους (σε δολάρια!) και έναν πληθυσμό ισχυρής μεσαίας τάξης περίπου 400 εκατομμυρίων, με προοπτική να φτάσουν τα 700 εκατομμύρια μέχρι το 2020! Τον ίδιο χρόνο, η Κίνα αναμένεται να ξεπεράσει τις ΗΠΑ ως η μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά στον κόσμο, ενώ θα είναι πρώτη και στον τομέα των πολυτελών αγαθών, με τζίρο 106 δισ. δολάρια, από μόλις 1 δισ. σήμερα» !!!
Πλαστό χρέος…
Γράφει πολλά ακόμα ο κ. Γκρουμούτης, αλλά δεν έχω άλλο χώρο να τα καταγράψω! Αναβιβάζει, για παράδειγμα, το χρέος της Κίνας στο 89% του ΑΕΠ, από 18% της λίστας Economist! Η αλήθεια είναι ότι εδώ… έρχεται δεύτερος! Τα πιο επιθετικά ΜΜΕ των ΗΠΑ, σε απευθείας σύνδεση με τα αιμοβόρα ιδρύματα των κερδοσκόπων, έφτασαν το χρέος της Κίνας στο… 160% του ΑΕΠ ή – όπως χαρακτηριστικά λέει το Forbes: Just like Greece!!!
Πείτε μου ότι δεν είναι καταπληκτικοί!
΄Ισως η»πληρωμένη» απάντηση που έδωσε ο Κινέζος αναπληρωτής πρωθυπουργός για θέματα οικονομίας, στα μούτρα της αμερικανικής αντιπροσωπείας στην 22η Σινοαμερικανική Επιτροπή Εμπορίου, να δίνει το μέτρο της απόλυτης αυτοπεποίθησης με την οποία αντιμετωπίζουν εκεί την απόπειρα των κερδοσκοπικών γυπών να εμπλέξουν την Κίνα στα δίχτυα τους. Απαντώντας σε «εξυπνάκικο» σχόλιο των Αμερικανών, περί «ανισορροπίας στο εξαγωγικό και εσωτερικό εμπόριο» της χώρας του, ο Γουάνγκ Κισάν απάντησε χωρίς περιστροφές: «Καλύτερα μια μη ισορροπημένη ανάπτυξη, από μια ισορροπημένη ύφεση»!!!
Φυσικά, ο ατυχής κ. Γκρουμούτης δεν αποτελεί υπολογίσιμη μονάδα, στο νέο πόλεμο οικονομικής προπαγάνδας κατά της Κίνας. ΄Ετυχε να τον πάρουμε ως πρότυπο διαστρέβλωσης της πραγματικότητας… Made in Greece! H νέα επιχείρηση δυσφήμισης της Κίνας ξεκινά από πολύ ψηλά. Μόνο που και αυτή θα έχει την ίδια κατάληξη, στα σκουπίδια. Η τύχη και το μέλλον της Κίνας, βρίσκεται στα ίδια της τα χέρια και δεν εξαρτάται πλέον ούτε κατ’ ελάχιστον από τις χώρες που κατατυράννησαν την ίδια και τον πλανήτη επί πολλούς αιώνες. Η Κίνα δεν κινδυνεύει από κανέναν άλλον, πλην του ίδιου της του εαυτού. Μόνο που ο λαός της δεν δείχνει κανένα σημάδι αυτοκτονικής τάσης…
Τελικά, ο τρόπος που παρουσιάζει την Κίνα η ελληνική δημοσιογραφία θυμίζει άλλη μια πανάρχαια και πάνσοφη κινεζική παροιμία:
«Την ώρα που κλέβουν το κουδούνι, κλείνουν τ’ αυτιά τους, νομίζοντας ότι έτσι δεν θα τους ακούσει κανείς»!
Χρήστος Φωτιάδης
