Οι αυταπάτες και τα ευχολόγια δεν αλλάζουν το πεπρωμένο. Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει, τόσο συντομότερα θα έχουμε δυνατότητα εξόδου από την παγίδα, όπου συνειδητά μας εγκλώβισαν. Δυστυχώς η συλλογική αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος δεν επιτρέπει τη διαφώτιση του απλού πολίτη, ο οποίος παρακολουθεί αμήχανος την κατάρρευση της ζωής και της χώρας του…
Στην εσωστρέφεια του πολίτη συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις οι απολογητές της καταστροφικής πολιτικής των μνημονίων. Αν εξαιρέσουμε αυτούς που το κάνουν «με το αζημίωτο», οι υπόλοιποι είναι δέσμιοι του εγωισμού τους: αρνούνται πεισματικά να παραδεχτούν τα λάθη τους!
Για παράδειγμα, όσοι μιλούν για «παραμονή στη ζώνη του ευρώ» και «ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας» είναι διπλά ηλίθιοι. Πρώτον επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να επιβιώσει και να χτίσει το μέλλον της με το ευρώ και δεύτερον γιατί το πιθανότερο είναι να διαλυθεί η «Eνωμένη Ευρώπη» σε κομμάτια, πιθανότατα χωρίς το ευρώ! Η Βρετανία έκανε ήδη το πρώτο βήμα, αλλά οι «ευρωλάγνοι» μας προσποιούνται ότι δεν το είδαν!
Μη φοβάστε, ρε!
Μην τους αφήσετε να σας τρομοκρατήσουν, οι «εντεταλμένοι» και οι βλάκες. Οι δύο δρόμοι που ανοίγονται μπροστά μας αρχίζουν να γίνονται όλο και πιο ευδιάκριτοι.
Το κύριο ερώτημα, αυτό που θα καθορίσει την Ελλάδα μετά την κρίση δεν είναι αν θα «ανήκουμε στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια», αλλά αν θα προλάβουμε να πηδήξουμε εγκαίρως στο τρένο του μέλλοντος:
● Αν θα συνταχθούμε με τις χώρες που βασίζονται στην πραγματική οικονομία και όχι σ’ αυτές που απολαμβάνουν την πλαστή ευημερία της κερδοσκοπικής φούσκας!
● Αν θέλουμε να δρομολογήσουμε ένα μέλλον για την Ελλάδα και τα παιδιά μας που θα τιμά το ένδοξο παρελθόν μας.
● Αν επιθυμούμε να ζούμε στο εγγύς μέλλον σε μια χώρα που θα αποτελεί ιστορικό προηγούμενο ανατροπής των αρνητικών της επιδόσεων (όπως η Αργεντινή, η Τουρκία, η Βραζιλία κλπ) ή αν θα κρατήσουμε για ποwλύ ακόμα το στίγμα του «γουρουνιού»!
Το σκάσιμο της φούσκας σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι θέμα χρόνου. Ο Στίγκλιτς και πολλοί ακόμη επιφανείς οικονομολόγοι το τοποθετούν μέσα στο 2012.
Μήπως ήρθε η ώρα να επεξεργαστούμε την «επόμενη μέρα» μας, αντί να αντιμετωπίζουμε ισότιμα και σοβαρά τους ανεγκέφαλους που μας τρομοκρατούν, στηρίζοντας την περαιτέρω διάλυση της χώρας;
Τα περιθώρια στενεύουν…
Χρήστος Φωτιάδης
