Η… υπεραιωνόβια περιγραφή του ενιαίου χώρου δύο μεγάλων ηπείρων ξεκίνησε φυσικά από την επιθυμία του δυτικού ιμπεριαλισμού να ελέγξει αυτόν τον τεράστιο γεωγραφικό χώρο, με κάθε κόστος. Οι δυο μεγάλες επαναστάσεις, στη Ρωσία (1917) και την Κίνα (1949), διέλυσαν κάθε παρόμοια αυταπάτη. Όμως η οικονομική προσέγγιση ΗΠΑ – Κίνας από τη δεκαετία του 1970 και κυρίως η αυτοκαταστροφή της ΕΣΣΔ το 1991 γέννησαν νέες ελπίδες, ιδιαίτερα στη χώρα που έγινε γενικά αποδεκτή (λόγω… βλακείας όσων το αποδέχτηκαν!) ως… η μοναδική υπερδύναμη!
Η εδαφική ενότητα της Ευρώπης και της Ασίας προκαλεί αμέσως την προσοχή όποιου ρίξει μια ματιά στην υδρόγειο σφαίρα. Οι επιπόλαιοι υπολογισμοί, με τη μορφή… αθροίσεων, δίνουν ένα τρομερό αποτέλεσμα, το οποίο είναι λογικό να… ανοίγει την όρεξη των αιθεροβαμόνων δυτικών στρατηγίσκων, αλλά και των οικονομικών μεγαθηρίων.
«Η χαμένη εικοσαετία»
Είναι ο τίτλος ενός βιβλίου μου, που… θα είχε γραφτεί, αν δεν μου έλειπε η απαραίτητη… φιλοδοξία και… εργατικότητα! Η θεωρία μου ήταν πολύ απλή: από το 1989 μέχρι το τέλος του 2013, η Δύση είχε όλη την άνεση να ενσωματώσει με ήπιες μεθόδους τη Ρωσία, αλλά και την Κίνα! Θυμίζω ότι η Ρωσία βρέθηκε κυριολεκτικά στα πρόθυρα του ΝΑΤΟ, τόσο επί Γέλτσιν όσο και επί Πούτιν.
Η απώλεια εκείνης της μοναδικής ευκαιρίας οφείλεται βεβαίως στα κύρια χαρακτηριστικά του δυτικού ιμπεριαλισμού: υπεροψία, σαφής υπερεκτίμηση ισχύος, περιφρόνηση του αντιπάλου και απουσία στρατηγικού βάθους στις αποφάσεις! Η υποτίμηση της εξασθενημένης Ρωσίας υπήρξε ένα στρατηγικό σφάλμα τεράστιας σημασίας, που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα τοποθετήσουν δίπλα στην υποτίμηση της στρατηγικής ισχύος της ΕΣΣΔ από τον Χίτλερ!!!
Ουκρανικό ζήτημα: νέα δεδομένα
Η ολέθρια επιλογή Μέρκελ, να αντιδράσει βίαια στις οικονομικές επιλογές του Γιανουκόβιτς και κυρίως την υπογραφή μιας εκπληκτικά συμφέρουσας συμφωνίας με τη Ρωσία, έμοιαζε με τον πυροβολισμό του αφέτη, για μια νέα συγκλονιστική αναμέτρηση στο χώρο της Ευρασίας! Η άμεση εμπλοκή του Ομπάμα, απέδειξε ότι ακόμα και ο καλύτερος πρόεδρος των ΗΠΑ μεταπολεμικά είναι ανίκανος να χρησιμοποιήσει στρατηγικό βάθος στις επιλογές του!
Η κατά μέτωπον επίθεση με ψυχροπολεμικές μεθόδους εναντίον της Ρωσίας και προσωπικά του προέδρου Πούτιν έβγαλε όλους τους δυσάρεστους σκελετούς της μεταπολεμικής ιστορίας απ’ τις ντουλάπες!
Ξαναζεσταμένα προπαγανδιστικά κλισέ αντικατέστησαν το διάλογο και ο απεχθέστατος όρος «κυρώσεις» (που έως τώρα στιγμάτιζε μόνο τις χώρες «του άξονα του κακού») χρησιμοποιήθηκε εναντίον μιας ισχυρής ευρασιατικής χώρας!
Όπως είχαμε ρητά προβλέψει (με… πανελλήνια αποκλειστικότητα, γεγονός όχι σπάνιο…), ο Πούτιν στράφηκε αστραπιαία προς την Κίνα, ενώ αναμένεται να μεταβληθούν άρδην οι προγραμματισμοί της βιομηχανίας και να περιοριστούν θεαματικά οι εισαγωγές από τη Δύση! Μια μικρή και ταλαίπωρη χώρα όπως η Ελλάδα, θα υποστεί τις συνέπειες από τη συνολική δραστική μείωση του ρωσικού εξαγόμενου τουρισμού και δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι τουρίστες θα μεταβούν στην… Κριμαία, αντί της… Χαλκιδικής!
