Γράφει η Ελένη Κονιαρέλλη – Σιακή
Κάθε χρόνο, τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου γιορτάζουµε τη γιορτή της µητέρας. Για τη µητέρα γράφτηκαν και γράφονται πολλά, ειπώθηκαν και λέγονται πολλά, χωρίς ποτέ σ’ αυτήν την πολύτιµη λέξη «µάνα» να µπορέσει κανείς ν’ αποδώσει την ουσία, το εύρος, το βάθος και το βάρος που της πρέπει, γιατί όλες οι λέξεις που χρησιµοποιούνται αδυνατίζουν, ωχριούν και ατονούν στην προσπάθεια ν’ αποδώσουν το µεγαλείο της δισύλλαβης αυτής λεξούλας.
Σήµερα, απ’ το απέραντο περιβόλι των αφιερώσεων, των λόγων, των ποιηµάτων και των ύµνων που έχουν γραφτεί για τη µητέρα, θα πάρω λίγες φράσεις – άνθη και θα ετοιµάσω ένα µπουκέτο αγάπης για τη µητέρα µου και για τις µανούλες όλου του κόσµου:
– Ο Κίπλινγκ έγραψε: Αν µου έχουν κουραστεί το σώµα και η ψυχή, ξέρω ποιανού οι προσευχές θα µ’ εξαγνίσουν: Της µητέρας µου.
– Όταν ο Ναπολέων ρώτησε τους συµβούλους του, τι χρειάζεται για να βελτιωθεί το ανεπαρκές παιδαγωγικό σύστηµα της Γαλλίας, του απάντησαν: Μητέρες! (και εννοούσαν τις άξιες της αποστολής τους).
– Η αγάπη της µάνας είναι απόλυτη και µοναδική. Αν έχει πέντε παιδιά, κόβει το ψωµί της αγάπης της στα πέντε, και παίρνει το κάθε παιδί το κοµµάτι της αγάπης που του αναλογεί και νιώθει πλήρες έναντι των άλλων. Όταν «φεύγει» αυτή η µάνα, «φεύγουν» πέντε µανάδες…
– Η Σπαρτιάτισσα µάνα -απαντώντας σε µια γυναίκα της Ασίας που της επιδείκνυε τα πλούσια κοσµήµατά της- δείχνοντας τα παιδιά της, είπε: «Εµένα… να τα κοσµήµατά µου!».
– Η µητέρα του Ναπολέοντα, που πάντα λαχταρούσε την επιστροφή του αγαπηµένου γιού της στο Παρίσι, είπε µε πόνο όταν µεταφέρθηκαν τα οστά του: «Ο Αυτοκράτωρ… γύρισε στο Παρίσι».
– Ο Γάλλος συγγραφέας Ντωντέ έγραψε: «Κακόµοιρες µάνες… Είσαστε οι ερωµένες που πάντοτε εγκαταλείπονται, και δεν εγκαταλείπουν ποτέ…».
– Τα τελευταία λόγια του µεγάλου ποιητή Λόρκα ήταν: «∆εν πιστεύω παρά µόνο στο Θεό και στη µητέρα µου».
Συµπληρώνοντας το µπουκέτο φράσεων – λουλουδιών για τη µάνα προσθέτω και το γνωστό ποίηµα του Jean Richepin (Ζαν Ρισπέν) µε τίτλο «Η καρδιά της µάνας», όπως το διαβάζουµε σε µετάφραση του Άγγελου Βλάχου.
Η ΚΑΡ∆ΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ
Ένα παιδί µοναχοπαίδι αγόρι
αγάπησε µιας µάγισσας την κόρη.
-∆εν αγαπώ εγώ, του λέει, τα παιδιά
µ’ αν θέλεις να σου δώσω το φιλί µου
της µάνας σου να φέρεις την καρδιά
να ρίξω να τη φάει το σκυλί µου…
<…>
Τρέχει ο νιος τη µάνα του σκοτώνει
και την καρδιά τραβά και ξεριζώνει
και τρέχει να την πάει, µα σκοντάφτει,
και πέφτει ο νιος κατάχαµα µε δαύτη.
<…>
Κυλάει ο γιος και η καρδιά κυλάει
και την ακούει να κλαίει και να µιλάει.
Μιλάει η µάνα στο παιδί και λέει:
-Εχτύπησες αγόρι µου; και κλαίει…
