Ισχυρή πολιτική βούληση
Πρακτικά πως μπορεί να γίνει αυτό; Πώς μπορούν να ξεπεραστούν τέτοια ζητήματα;
Το θεσμικό πλαίσιο για τους δήμους είναι ενιαίο. Δεν είναι διαφορετικό από δήμο σε δήμο. Πώς λοιπόν για παράδειγμα η δημοτική Αρχή του δήμου Πετρούπολης βρίσκει δρόμους ή παράθυρα για να υπερβεί τους σκοπέλους του θεσμικού πλαισίου με στόχο πάντα το καλό της πόλης και των δημοτών;
Όπως; Ένα παράδειγμα;
Λόγου χάρη στους βρεφονηπιακούς σταθμούς υπάρχει μηδενική επιβάρυνση των πολιτών. Στον αθλητικό και πολιτιστικό χώρο οι μικρές ηλικίες απολαμβάνουν τις δημοτικές υποδομές χωρίς χρέωση, ενώ η οικονομική συνεισφορά των μεγαλύτερων ηλικιών έχει μειωθεί κατά 50%. Η πραγματικότητα αυτή δεν είναι ανάλογη με ό,τι συμβαίνει στο Δήμο Λυκόβρυσης Πεύκης. Στα δε δημοτικά συμβούλια μπορεί να παρακολουθήσει κανείς ότι τηρείται το γράμμα του νόμου χωρίς να αναπτύσσεται η πολιτική βούληση να αξιοποιηθούν τα παράθυρα που αφήνει η ελληνική νομοθεσία ώστε να ξεπεραστούν ζητήματα σαν αυτά που σας ανέφερα και που στόχο έχουν την αρωγή της δημοτικής Αρχής στους δημότες. Χαρακτηριστικά σας ανέφερα τα ζητήματα πολιτισμού και αθλητισμού. Στον δήμο Πετρούπολης το κατάφεραν. Εμείς; Ποια είναι η κοινωνική πολιτική μας; Ο λαχανόκηπος και το κοινωνικό παντοπωλείο ή τα συσσίτια σε συνεργασία με τις εκκλησίες; Σίγουρα και είναι μία προσπάθεια, απαιτείται όμως ισχυρή πολιτική βούληση για να ξεπεραστούν τα προβλήματα που θέτει ο Καλλικράτης. Και βέβαια, να έχουμε και πάντα κατά νου και ποιοι ήταν εκείνοι όσοι ψήφισαν τον Καλλικράτη. Γιατί για τη σημερινή δεινή κατάσταση στην κοινωνία ευθύνες υπάρχουν στην κυβερνητική πολιτική, στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης αλλά φταίνε και οι περιφερειάρχες, φταίνε και οι δήμαρχοι. Και δεν είναι καθόλου άμοιροι των ευθυνών τους. Έτσι, πως μπορεί να έρχεται σήμερα ο καθένας και να επιζητά τη ψήφο του συντοπίτη του, χωρίς να κάνει γνωστό ποια είναι η δράση του στο παρελθόν; Nα διεκδικήσει όποιος το επιθυμεί τον θώκο του δημάρχου αλλά αξία έχει να μην ξεχνάμε και τον πολιτικό δρόμο που έχει ακολουθήσει. Και θα σας αναφέρω σχετικά δύο ζητήματα για να καταστεί ευρύτερα κατανοητό το παιχνίδι που παίζεται.
Και το οποίο είναι;
Στη δεκαετία του ‘90, παρακολούθησα ως παρατηρητής και χωρίς δικαίωμα ψήφου ένα συνέδριο στην ΚΕΔΚΕ. Εισηγήτρια στο θέμα της μερικής απασχόλησης ήταν η Μαρία Δαμανάκη, εάν θυμάμαι σωστά. Στην πορεία του χρόνου παρακολουθήσαμε όλοι μας να αλλάζει άρδην το εργασιακό τοπίο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δίμηνες, τετράμηνες, προγράμματα Stage μέσω του ΟΑΕΔ κ.λπ. Όλα αυτά δεν πέρασαν και δεν εισήχθησαν τυχαία στην εργασιακή μας πραγματικότητα. Πέρασαν κάτω από την πολιτική της ΚΕΔΚΕ, το όργανο αυτό των ΟΤΑ όπου τη μεγάλη πλειοψηφία είχαν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Όταν λοιπόν σήμερα η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΛΥΚΟΒΡΥΣΗΣ ΠΕΥΚΗΣ και ο υποψήφιος δήμαρχος Μανόλης Πάγκαλος διατυπώνουν ότι θα διεκδικήσουν τα παρακρατηθέντα δεν είναι οι ίδιοι που συμφώνησαν τα 10 δισ. ευρώ που κατευθύνονταν από την κεντρική διοίκηση στην τοπική αυτοδιοίκηση να μειωθούν στο ποσό των 1,7 δισ. ευρώ, το οποίο μάλιστα δεν καταβάλλεται εφάπαξ αλλά σταδιακά; Πως μπορεί λοιπόν κάποιος σήμερα να ισχυρίζεται ότι θα διεκδικήσει τα παρακρατηθέντα; Είναι σαν να χτυπάς τον άλλο στην πλάτη και να του λες ότι θα του λύσεις το πρόβλημα. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ έχει άλλη φιλοσοφία. Δεν ισχυρίζεται ότι ο δήμαρχος θα λύσει το πρόβλημα. Δεν θέλει να κοροϊδεύει τον πολίτη. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ καλεί τους πολίτες να μπουν και αυτοί στον αγώνα και όλοι μαζί να λύσουμε τα προβλήματα και τα θέματα που μας απασχολούν. Όλοι μαζί και σε συνεργασία με τους φορείς που υπάρχουν και με τις λαϊκές επιτροπές που μπορούν να δημιουργηθούν τόσο σε επίπεδο δήμου όσο και γειτονιάς. Πρέπει όλοι μαζί να αγωνιστούμε. Λόγου χάρη, τα επόμενα χρόνια θα δούμε η ευθύνη των σχολείων να μεταβιβάζεται στους δήμους. Δεν αναφέρομαι στα κτήρια αλλά στα θέματα εκπαίδευσης. Έτσι, σύμφωνα με την πολιτική της ΕΕ έως το 2020 θα παρακάμπτεται η κεντρική εξουσία και οι ευρωπαϊκές χώρες θα βρίσκονται σε απευθείας επαφή με τους δήμους για τα ιδιαίτερα αυτά σοβαρά θέματα της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Δεν μπορούμε να παίζουμε στις πλάτες της νέας γενιάς. Σε αυτή τη λογική η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ θα αγωνιστεί προς μία διαφορετική κατεύθυνση. Δεν θα έλεγα μία κατεύθυνση ανατροπής αυτή τη στιγμή αλλά κατεύθυνση αντίστασης και αντιπολίτευσης. Και εάν θα είμαστε στη διοίκηση του δήμου πάλι ως αντιπολίτευση θα λειτουργήσουμε απέναντι στην κεντρική πολιτική και την κεντρική κυβέρνηση.
Ποια είναι λοιπόν τα βασικά προβλήματα που εντοπίζετε στο Δήμο σήμερα εφόσον έχετε θίξει το ζήτημα εμμέσως πλην σαφώς;
Να παραμείνουμε στα σχολεία. Σήμερα έχουμε στο δήμο νηπιαγωγείο που στεγάζεται σε ενοικιαζόμενο χώρο ο οποίος βρίσκεται δίπλα σε κεραία κινητής τηλεφωνίας. Δεν μπορούμε να αναφερόμαστε στις συνέπειες της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και ταυτόχρονα να επιτρέπουμε το νηπιαγωγείο να βρίσκεται 50 μέτρα κάτω από την κεραία. Δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε όπως διατύπωσα και νωρίτερα στη συζήτησή μας ότι δημότες μας σήμερα αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα λόγω της οικονομικής κρίσης και να δημιουργούμε τον λαχανόκηπο, έναν χώρο όπου μπορεί κάποιος να τοποθετήσει πέντε μαρούλια και πέντε λάχανα. Η εποχή και οι ανάγκες απαιτούν σοβαρή κοινωνική φροντίδα και μέριμνα.
Ταυτόχρονα, ένα ακόμη θέμα που αξίζει αναφοράς και καταδεικνύει την εφαρμοζόμενη αντιλαϊκή πολιτική. Αναφέρομαι στο οικοδομικό τετράγωνο 9 στη Λυκόβρυση όπου έχουν προβλεφθεί κάποιες υποδομές και μία πλατεία. Συγκεκριμένα, θα κατασκευαστούν δύο πισίνες και μία καφετέρια, υποδομές ανάλογες με αυτές που υπάρχουν σήμερα στο δημαρχείο του δήμου, στη Πεύκη με κόστος περί τα 13,5 με 14 εκατ. ευρώ, ένα έργο που θα είναι και πάλι φοροεισπρακτικό όπως οι ανάλογες υποδομές στην Πεύκη. Είναι γνωστό ότι για να αγοραστεί ο συγκεκριμένος χώρος μπήκε ένα ειδικό τέλος και σήμερα πηγαίνουμε στο 14ο έτος σε μία πορεία συνολικά 15 ετών για την εξόφλησή του. Όλα ξεκίνησαν το 2002 όταν ανέλαβε ο σημερινός δήμαρχος, Δημήτρης Φωκιανός, ο οποίος και αύξησε τα ανταποδοτικά τέλη και ταυτόχρονα εισήγαγε το ειδικό τέλος που κάναμε λόγο για το οικοδομικό τετράγωνο 9. Κάπως έτσι ο Λυκοβρισιώτης ενώ πλήρωνε σε δημοτικά τέλη 0,70 ευρώ το τετραγωνικό, το ποσό αυτό αυξήθηκε σε 1,25 ευρώ για να προστεθούν στη συνέχεια επιπλέον 80 λεπτά και να διαμορφωθεί στα 2,05 ευρώ το τετραγωνικό, ποσό που δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο. Και σήμερα ο χώρος αυτός θα διαμορφωθεί σε μία ωραία επιχείρηση, με δύο κολυμβητήρια, μία καφετέρια και ένα γκαράζ. Για να πάω εκεί, προσωπικά ως κάτοικος Λυκόβρυσης, πρέπει να πληρώσω ξανά για να αφήσω το αυτοκίνητό μου στο γκαράζ, να πληρώσω τον καφέ μου κ.ο. Πλήρωσα και πληρώνω, όπως κάθε δημότης την αγορά του οικοπέδου, θα πληρώνουμε και τη χρήση του. Εάν αυτό θεωρείται ορθή λογική διαχείρισης τότε καλά κάνουν όσοι διαχειρίζονται τα πράγματα με αυτόν τον τρόπο. Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ όμως είναι αντίθετη σε αυτή την κατεύθυνση διαχείρισης.
