To Cine -Δράση συμμετέχει στις δραστηριότητες «Μέρες Παλαιστινιακού Κινηματογράφου 2025» προβάλλοντας την Κυριακή 2 Νοέμβριου στις 20.15 στο στέκι της ΔΡΑΣΗΣ για μια Άλλη Πόλη (Πάρνηθος 21, Βριλήσσια, τηλέφωνο 2111165797) την ταινία «A State of Passion» των Carol Mansour και Muna Khalidi.
Οι προβολές πραγματοποιούνται σε όλο τον κόσμο και σε 20 πόλεις της Ελλάδας σε συνεργασία με το Athens Palestine Film Festival*, τη Dounias* και το FilmLab Palestine*, ως ελάχιστη έκφραση συμπαράστασης στον σκληρά δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό λαό.
H υπόθεση της ταινίας
Μετά από 43 ημέρες φρίκης, δουλεύοντας ασταμάτητα και υπό συνεχείς βομβαρδισμούς στα επείγοντα των νοσοκομείων Al-Shifa και Al-Ahli, ο Βρετανο-Παλαιστίνιος επανορθωτικός χειρουργός, Ghassan Abu Sittah, επιστρέφει από τη Γάζα και μαθαίνει πως έχει γίνει το πρόσωπο της παλαιστινιακής αντίστασης. Κι ενώ πλέον αντιμετωπίζεται ως ήρωας όπου κι αν πηγαίνει, εκείνος δεν σταματά να ζητά δικαιοσύνη για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία και τις ανείπωτες θηριωδίες που είδε με τα μάτια του. Ο Ghassan (1956, Κουβέιτ) έγινε γνωστός ως ένας από τους κορυφαίους πλαστικούς χειρουργούς της Βρετανίας, με εξειδίκευση στην κρανιοπροσωπική χειρουργική. Εξελέγη Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης το 2024 και προσφέρει εθελοντικά τις υπηρεσίες του σε πολλές ένοπλες συγκρούσεις.
Υπάρχει μια στιγμή σε αυτό το συναρπαστικό ντοκιμαντέρ όπου ο γιατρός σχολιάζει ότι το Ισραήλ στοχεύει σκόπιμα Παλαιστίνιους ερευνητές και διανοούμενους, μερικοί από τους οποίους ήταν φίλοι του που έχουν σκοτωθεί τους τελευταίους μήνες. Η αλήθεια είναι ότι οι βομβαρδισμοί που πραγματοποιήθηκαν εναντίον του Ιράν και συγκεκριμένων στόχων που συνδέονται με την πυρηνική ανάπτυξη έχουν τουλάχιστον δείξει ότι το Ισραήλ μπορεί να είναι πολύ ακριβές στις επιθέσεις του, όταν το θέλει. Επομένως, ο βομβαρδισμός νοσοκομείων φαίνεται να αποτελεί μέρος μιας σκόπιμης στρατηγικής. «Δεν πρόκειται απλώς για γενοκτονία, αλλά για καταστροφή της μνήμης», λέει η σύζυγος του Ντίμα. Παλαιστινιακά νοσοκομεία όπως το Kamal Adwan, το Nasser και το Al-Shifa έχουν πολιορκηθεί και βομβαρδιστεί από τις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF), κατά παράβαση της Σύμβασης της Γενεύης. Η επίθεση στο Νοσοκομείο Al-Shifa το 2023, στρεφόταν συγκεκριμένα εναντίον του Ghassan Abu Sittah, που δούλευε εθελοντικά εκεί.
«Συμμετείχα σε πολλούς πολέμους και γνωρίζω τις επιπτώσεις διαφορετικών τύπων βλημάτων», λέει στην ταινία, αναφερόμενος στην πεποίθησή του ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί λευκό φώσφορο. Το φιλμ δεν ασχολείται με ορισμένες από τις αντιπαραθέσεις γύρω από τον γιατρό, εναντίον του οποίου η Γερμανία εξέδωσε το 2024 απαγόρευση εισόδου στη χώρα, λίγο πριν από την προγραμματισμένη ομιλία του σε διεθνές συνέδριο. Αντίθετα το «State of Passion» στοχεύει να αποτελέσει ένα πιο προσωπικό πορτρέτο και λαμβάνει χώρα κυρίως μετά την επιστροφή του στο Λονδίνο, από τη Γάζα, όπου ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει πλέον ιατρικός εξοπλισμός για την εκτέλεση επεμβάσεων. Περιτριγυρισμένος από τη σύζυγό του και τα τρία παιδιά του, δείχνει συγκίνηση όταν μιλάει για την εμπειρία του, παρά το γεγονός ότι έχει ζήσει και άλλες συγκρούσεις μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης: «Δεν μπορώ να ξεχάσω αυτό που είδα. Δεν μπορώ να ξεχάσω τις κραυγές και τις κραυγές που άκουσα ή να ξεχάσω τη μυρωδιά των πυωδών πληγών».
Ένα σοκαριστικό ντοκιμαντέρ
Αν και το ντοκιμαντέρ δεν διαδραματίζεται στη Γάζα, περιλαμβάνει σοκαριστικές φωτογραφίες από νοσοκομεία. Ωστόσο πιο σοκαριστικές είναι οι εικόνες Ισραηλινών στρατιωτών που χαμογελούν ανάμεσα σε κατεστραμμένα κτίρια ή τα βίντεο που τους δείχνουν να αστειεύονται λίγο πριν πυροδοτήσουν έναν εκρηκτικό μηχανισμό. Αυτό το επίπεδο σκληρότητας, το οποίο δεν προβάλλεται στα μέσα ενημέρωσης, είναι πιο αφόρητο από τις εικόνες τραυματιών.
Το ντοκιμαντέρ έχει μια κάπως αυτοσχέδια δομή με κάποιες προσωπικές εντυπωσιακές αναμνήσεις του Ghassan Abu Sittah από τη Γάζα. είναι εντυπωσιακές: «Δεν μπορώ πια να φάω ψωμί. Τρώγαμε μόνο ψωμί για αρκετές μέρες…». Υπάρχει επίσης και αναμνήσεις άλλων παρεμβάσεών του στη Λωρίδα της Γάζας, στην Πρώτη Ιντιφάντα το 1987 και σε άλλες διαδοχικές ισραηλινές επιθέσεις (2009, 2012, 2014, 2019, 2021). Μια σύντομη περιήγηση στα παιδικά χρόνια του στο Κουβέιτ προσφέρει μια εικόνα της οικογένειας του, η οποία εκτοπίστηκε από τη Γάζα κατά τη διάρκεια της τραυματικής Νάκμπα (1948), της πρώτης μεγάλης επίθεσης του Ισραήλ σε αραβικό έδαφος υπό το εφησυχασμένο διεθνές βλέμμα, με αποτέλεσμα σχεδόν 6 εκατομμύρια Παλαιστίνιους εκτοπισμένους. Η παράδοση λέει ότι έφυγαν παίρνοντας τα κλειδιά των σπιτιών τους, τα οποία έχουν μεταβιβαστεί σε αυτούς από γενιά σε γενιά, για να επιστρέψουν όταν το Ισραήλ εκδιωχθεί από την κατεχόμενη περιοχή. Αυτή η αισιοδοξία είναι εκπληκτική και επιβεβαιώνεται από την Ντίμα: «Θα επιστρέψουμε. Η μητέρα μου έκανε οικονομίες για να χτίσει ένα σπίτι το 1967, και βομβαρδίστηκε τέσσερις φορές, μέχρι που την τελευταία φορά καταστράφηκε. Αλλά θα επιστρέψουμε και θα ξαναχτίσουμε τα σπίτια μας».
Διευκρινήσεις για το Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου της Αθήνας
*H ομάδα «Dounias» είναι ανεξάρτητη μη κερδοσκοπική οργάνωση, καταχωρημένη στην Ελλάδα, που στοχεύει στην ανάπτυξη, την παραγωγή και προβολή του πολιτισμού της Παλαιστίνης και του αραβικού κόσμου στο ελληνικό κοινό.
*Το Φεστιβάλ Παλαιστινιακού Κινηματογράφου της Αθήνας (Athens Palestine Film Festival. APFF) πραγματοποιείται για 4η χρονιά από τις 16 Οκτωβρίου έως τις 16 Νοεμβρίου 2025. Στα πλαίσια του προβάλλονται μια σειρά δυναμικών παλαιστινιακών ταινιών και ιστοριών.
*Με σύνθημα «Εκφραστικός Κινηματογραφικός Πολιτισμός στην, από και για την Παλαιστίνη», το Filmlab Palestine, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που αγωνίζεται, από την ίδρυσή του, το 2014, να προωθήσει, να αναβιώσει και να επεκτείνει ένα από τα πιο αποτελεσματικά οπτικοακουστικά εργαλεία για την αυτοέκφραση, την αφήγηση ιστοριών και τη διατήρηση της συλλογικής μνήμης: τον κινηματογράφο.
Info
A State of Passion
Παλαιστίνη, Λίβανος, Ντοκιμαντέρ, 2024. Διάρκεια: 90’. Σκηνοθεσία: Carol Mansour και Muna Khalidi
