Ο λόγος για τη λεκτική διαμάχη του προέδρου και για εκείνη την ημέρα, του ΚΟΙΠΑΠ, Νίκου Γκαραβέλα και της αντιπροέδρου του νομικού προσώπου, Μαριάννας Μαμαλάκη. Αιτία, εργαζόμενη για την οποία εκφράστηκαν με επιστολή δημοτών παράπονα, θέμα για το οποίο όπως ρητά διατύπωσε ο κ. Γκαραβέλλας ήταν ενήμερος ο δήμαρχος. Αρχικά ο κ. Γκαραβέλλας όπως εξήγησε στο δημοτικό συμβούλιο, επιχείρησε τη μετακίνηση της εργαζόμενης, ενέργεια που προσέκρουσε στις αντιδράσεις της αντιπροέδρου, κας Μαμαλάκη. Όπως χαρακτηριστικά μάλιστα διατύπωσε ο κ. Γκαραβέλλας, η κα Μαμαλάκη του είπε ότι εάν προχωρήσει στη μετακίνηση της εργαζόμενης «θα γίνει χαμός». Και έτσι ακριβώς και έγινε… αλλά στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου κατά τις τοποθετήσεις των δύο εμπλεκομένων δημοτικών συμβούλων της πλειοψηφίας, με τον δήμαρχο Τάσο Μαυρίδη να επιχειρεί να βάλει φρένο ζητώντας σαφώς την παραίτηση ή τις παραιτήσεις… που αρμόζουν ως εξέλιξη σε μία καθόλου κομψή ή κολαυκευτική εικόνα για τη συνοχή της ομάδας διοίκησης του δήμου. Έτσι και έγινε! Ο κ. Γκαραβέλλας υπέβαλλε μερικά εικοσιτετράωρα μετά την παραίτησή του από τη θέση του προέδρου του ΚΟΙΠΑΠ, διατυπώνοντας ότι αυτή πραγματοποιείται για προσωπικούς λόγους και ξεκαθαρίζοντας ότι «παραμένει στρατιώτης της παράταξης και θα συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό του λαού του δήμου Λυκόβρυσης Πεύκης που τον τίμησε με τη ψήφο του».
Όσο για τους τίτλους του τέλους αυτής της υπόθεσης, αυτοί δόθηκαν μόλις την περασμένη εβδομάδα, μήνες μετά την αρχή της υπόθεσης, με τη γεναία διατύπωση, γεμάτη από πολιτική μεγαλοψυχία του Νίκου Γκαραβέλα: «Μην με ταπεινώνεις άλλο δήμαρχε – ζήτησες δύο παραιτήσεις και πήρες τη μία». Έμμεση και ταυτόχρονα σαφής η αναφορά του κ. Γκαραβέλα περί αιτήματος παραιτήσεων του ιδίου και της κας Μαμαλάκη και έτερον ουδέν και πάλι!
Να μείνουμε όμως λίγο ακόμη στη διατύπωση του κ. Γκαραβέλα: «Μην με ταπεινώνεις άλλο δήμαρχε!» που σημαίνει τι; «Με έχεις ταπεινώσει πολλές φορές δήμαρχε;», «Έχω φτάσει στα όρια μου δήμαρχε και για να μη βλάψω τη διοίκηση και περαιτέρω την όποια συνοχή της έχει απομείνει, κρατώ το στόμα μου κλειστό;». Γιατί δημόσια μέχρι σήμερα ο κ. Γκαραβέλλας δεν έχει μιλήσει για εκείνη την υπόθεση. Ερωτήματα λοιπόν αναπάντητα στον δημόσιο πολιτικό διάλογο μεταξύ δημάρχου και Νίκου Γκαραβέλα. Μόνη καθαρότητα διατύπωσης όμως η φράση που Νίκου Γκαραβέλα: «Μην με ταπεινώνεις άλλο δήμαρχε» που γράφτηκε στην ιστορία του δημοτικού συμβουλίου, στην ιστορία της διοίκησης της συγκεκριμένης δημοτικής Αρχής και που σε όλη της τη θητεία θα τη σκιάζει. Άραγε ένας δήμαρχος και μία διοίκηση που επιζητά τη συνοχή με στόχο να διοικηθεί αρτιότερα ο δήμος, δεν θα έπρεπε να έχει λύσει όλα αυτά τα σχετικά θέματα εδώ και τόσους μήνες, από εκείνη την συνεδρίαση του Ιανουρίου 2015 έως την πρόσφατη, της περασμένης εβδομάδας του Ιουλίου 2015;
Τα τελεταία οχυρά της διοίκησης
Kαι για να είμαστε δίκαιοι σχετικά μιλήσαμε για το ζήτημα αυτό με επιφανή στελέχη της διοίκησης. Tι μας είπαν; «Λανθασμένα ο κ. Γκαραβέλλας κατάλαβε ότι οι διατυπώσεις του δημάρχου αφορούσαν εκείνον. Ο δήμαρχος αναφερόταν στο σύνολο της πλειοψηφίας των δημοτικών συμβούλων. Για να είμαι όμως ειλικρινής, ο δήμαρχος έπρεπε μετά τη σχετική επίμαχη διατύπωση στην οποία και προέβη ο κ. Γκαραβέλλας, να διορθώσει. Να εξηγήσει δηλαδή ότι δεν αναφερόταν στoν κ. Γκαραβέλα. Ο δήμαρχος όμως δυστυχώς δεν διευκρίνισε…!». Τι δείχνει αυτή η ερμηνεία από επιφανή στελέχη της διοίκησης; Ότι μπορεί να σέβονται μεν τον δήμαρχο, δεν χάνουν δε την αυτονομία και την ορθότητα της πολιτικής τους σκέψης.
Και είναι αυτοί οι άνθρωποι που μέσα στην κρίση της έλλειψης συνοχής της διοίκησης επιφορτίζονται με έναν περαιτέρω ρόλο: Να γίνουν οι αιρετοί που θα απορροφήσουν τους διοικητικούς κραδασμούς της έλλειψης συνοχής της διοίκησης, που θα εργαστούν σκληρά γιατί έχουν αποδείξει ότι νοιάζονται για την πόλη, στη δημιουργία μίας πλατφόρμας διαλόγου μεταξύ των αιρετών της πλειοψηφίας με στόχο την άμβλυνση των διαφορών και τη δημιουργία μίας κοινής πολιτικά πλατφόρμας επικοινωνίας και διοίκησης. Οι άνθρωποι αυτοί που ο ρόλος τους αναδεικνύεται σε κλειδί σήμερα, αποτελούν το τελευταίο ανάχωμα για την όποια ελπίδα έχει η παρούσα σύνθεση της διοικητικής πλειοψηφίας του δήμου, να γίνει συμπαγής και να αποκτήσει συνοχή. Σε κάθε άλλη περίπτωση, οι δύο και τρεις αυτονόμες ομάδες που αναφύονται στους κόλπους της διοικητικής πλειοψηφίας θα συνεχίσουν να αποκλείνουν, οι ανεξαρτητοποιήσεις θα καταστούν κάποια στιγμή πραγματικότητα και όλοι θα μετρούν τις μέρες και τους μήνες αντίστροφα μέχρι τη χρονική στιγμή που θα σημάνει η προεκλογική περίοδος των επόμενων δημοτικών εκλογών.
Δεν είναι όμως το διακύβευμα σήμερα οι επόμενες δημοτικές εκλογές. Το μεγάλο διακύβευμα να διοικηθεί η πόλη με τον καλύτερο δυνατό τρόπο εν μέσω της υφεσιακής πραγματικότητας και της ανθρωπιστικής κρίσης. Και για να γίνει αυτό, οφείλει η διοίκηση του δήμου να διοικήσει πρώτα τον εαυτό της σμιλεύοντας τις ανισότητες, τις αντιθέσεις και τις αντιπαραθέσεις σε μία κοινά αποδεκτή πλατφόρμα και αφού δημιουργήσει έναν άρτιο εαυτό, να διοικήσει στη συνέχεια τον δήμο. Μόνον έτσι θα έχει τις πιθανότητες να διοικήσει καλά!
Αυτή είναι και η μεγάλη πρόκληση για τους αιρετούς της πλειοψηφίας. Να επιδείξουν πολιτική μεγαλοψυχία και να δημιουργήσουν μία συμπαγή διοικητικά ομάδα, ταγμένη σε ένα σκοπό: το καλό της πόλης.
Για να λέμε όμως τα πράγματα με το όνομά τους, μία τέτοια εξέλιξη φαντάζει ουτοπία υπό τις σημερινές συνθήκες στη διοίκηση του δήμου και στο δημοτικό συμβούλιο και πιο πιθανό φαίνεται το σενάριο ο δήμος να διοικείται στη βάση μίας ευρύτερης συναίνεσης και συνεργασιών μεταξύ όλων των παρατάξεων που εκπροσωπούνται στο δημοτικό συμβούλιο. Ποια είναι τελικά η ιδανικότερη λύση για το καλό της πόλης της Λυκόβρυσης Πεύκης; Να αποκτήσει διοικητικά η δημοτική πλειοψηφία συνοχή και συμπαγή διοικητική δράση ή ο δήμος να διοικηθεί μέσω μίας ευρύτερης συναίνεσης σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου με τη συνεργασία μέρους της πλειοψηφίας με τις παρατάξεις της μειοψηφίας όταν υπάρχει σύγκλιση πολιτικών απόψεων; Ή μία άλλη ίσως εκδοχή ή εκδοχές; Είναι νωρίς ακόμη για να μπορούμε να προβλέψουμε με βεβαιότητα τις εξελίξεις… Μοναδική σταθερά τον τελευταίο χρόνο το κουβάρι της συνοχής της πλειοψηφίας που ξετυλίγεται, με τις όποιες συμμαχίες δημιουργούνται σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου να είναι νωρίς ακόμη για να ισχυριστούμε ότι θα έχουν συνέχεια σε εύρος τετραετίας. Διόλου όμως και απίθανο εάν όσοι από την πλειοψηφία «στρουθοκαμηλίζουν» συνεχίσουν στο ίδιο τέμπο…
Τέλος μοναδικό και καίριας σημασίας και αξίας ζητούμενο ότι η πόλη πρέπει να διοικηθεί και μάλιστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτή τη δύσκολη εποχή για την πόλη και για τη χώρα ευρύτερα!
Οι δημοτικές παρατάξεις της μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο
Σαφές είναι ότι τα μέλη της προηγούμενης διοίκησης της πόλης, επί της δημαρχιακής θητείας του Δημήτρη Φωκιανού, βρίσκονται σήμερα διασπαρμένα στις περισσότερες δημοτικές παρατάξεις που έχουν εκλεγεί στο δημοτικό συμβούλιο.
Η σιδηρά κυρία της αντιπολίτευσης, Μαρία Γώγου, επικεφαλής της δεύτερης σε ψήφους παράταξής στο δημοτικό συμβούλιο, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΝΕΡΓΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, προέρχεται από τους κόλπους της δημοτικής παράταξης του Γιάννη Θεοδωρακόπουλου κατά τη προηγούμενη διοικητική θητεία, παράταξη από την οποία και ανεξαρτητοποιήθηκε ένα εύλογο χρονικό διάστημα πριν την τελευταία δημοτική εκλογική αναμέτρηση. Τα δε εκλεγμένα μέλη της παράταξης προέρχονται στην πλειονότητά τους από την παράταξη του Δημήτρη Φωκιανού. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ένα από τα δύο μέλη που έχουν εκλεγεί με την παράταξη του Γιάννη Θεοδωρακόπουλου, ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ, αλλά και με τη μία δημοτική σύμβουλο της ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, εάν εξαιρέσουμε τον επικεφαλής, Μανόλη Πάγκαλο.
Αυτά ως μία πρώτη αναφορά για τις παρατάξεις της μειοψηφίας στο δημοτικό συμβούλιο. Εκτενές ρεπορτάζ σε επόμενη έκδοση της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ καθώς και ρεπορτάζ για τη νέα δημοτική παράταξη στην πόλη.
