Για 10 μέρες, από τις 24 Ιουνίου ως τις 4 Ιουλίου, έγιναν στην Αθήνα οι Παγκόσμιοι Αγώνες Special Olympics. Οι πιο πολλοί, είμαι σίγουρος ότι δεν το πήρατε είδηση. Από τη μια η οικονομική κρίση της χώρας μας, από την άλλη η μικρή προβολή που είχαν, οι Αγώνες πέρασαν σχεδόν απαρατήρητοι, αν και αφορούσαν σε άτομα με διανοητική αναπηρία.
Η χώρα μας απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι αγνοεί τα άτομα με διανοητική αναπηρία, όπως καθημερινά αποδεικνύει ότι αγνοεί τα άτομα με κινητική αναπηρία. Κι όμως, όλα αυτά τα άτομα είναι παιδιά δικά μας. Είχαμε την τύχη να είμαστε εθελοντές στους Αγώνες αυτούς, σε ένα κομμάτι μάλιστα όπου είχαμε καθημερινή επαφή με τους ξένους καλεσμένους κι επισήμους. Διάφορες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο ήρθαν στην Αθήνα για να παρακολουθήσουν τους Αγώνες και να σταθούν δίπλα σε άτομα όλων των ηλικιών, κι όχι σε «παιδιά», όπως έχουμε συνηθίσει να τα αποκαλούμε.
Αθλητές παγκόσμιας εμβέλειας όπως ο εμποδιστής Έντουιν Μόουζες, οι ποδοσφαιριστές Ζίκο, Ρομάριο και Καρεμπέ, ο Βλάντε Ντίβατς, ο Ντικέμπε Μουτόμπο, ο Σαμ Πέρκινς και ο Γιάο Μινγκ από τον χώρο του μπάσκετ, οι χρυσοί ολυμπιονίκες του βόλεϊ Βλάντιμιρ Γρμπιτς και Τομ Χοφ, η χρυσή ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής Νάντια Κομανέτσι κ. ά. Η πρωταθλήτρια της κολύμβησης Σαρλίν Ουίτστοκ ήρθε αυθημερόν για να είναι έστω στην τελετή έναρξης, λίγες μέρες πριν παντρευτεί τον πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό, ενώ πολλοί πολιτικοί, πρώην πρόεδροι χωρών, «πρώτες κυρίες», η σύζυγος του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζιλ Μπάιντεν, ο πρόεδρος της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ, πρέσβεις, και πολλές άλλες προσωπικότητες ήρθαν στην Αθήνα για να σταθούν δίπλα στο κίνημα των Special Olympics, που δίνει διέξοδο κοινωνικοποίησης σε μια κατηγορία συνανθρώπων μας, που στο μόνο που διαφέρουν είναι στο ότι θεωρούνται άνθρωποι με διανοητική αναπηρία. Όμως σας διαβεβαιώνουμε ότι κάποιοι από αυτούς είναι στην πραγματικότητα ανώτεροι από όλους μας. Έχουν ψυχική θέληση που ξεπερνά τον καθένα μας. Χαμόγελο που δύσκολα θα βρούμε σε «φυσιολογικούς» ανθρώπους. Και η αγκαλιά τους είναι γνήσια, που δεν τη βρίσκεις ούτε στους υποτιθέμενους φίλους.
Σε όλο αυτό το σκηνικό που για 10 μέρες στήθηκε στην Αθήνα, τόσο η κυβέρνηση και τα κόμματα όσο και το εγχώριο star system ήταν απόντες. Δεν εμφανίστηκαν ούτε στην Τελετή Έναρξης ούτε στην Τελετή Λήξης, ούτε φυσικά πολύ περισσότερο, σε κάποιο στάδιο για να παρακολουθήσουν τις προσπάθειες των αθλητών. Μάταια οι διαπιστεύσεις των υπουργών περίμεναν τους παραλήπτες τους… Από πλευράς Ελλήνων αθλητών, είδαμε τον Σωτήρη Πανταλέοντα του βόλεϊ να συμμετέχει σε αγώνα επίδειξης, όπως και τους τενίστες Πάρι Γεμουχίδη και Αλέξανδρο Γιακούποβιτς. Για ηθοποιούς, τραγουδιστές ή άλλες εγχώριες «σταρλετίτσες», ούτε λόγος φυσικά.
Όλοι αυτοί φυσικά μάς έχουν δείξει πολλές φορές ότι η ευαισθησία τους έχει πάντα το «αντάλλαγμά» της. Αλλά η κυβέρνηση; Αντιλαμβανόμαστε τους φόβους των στελεχών της να εμφανιστούν σε δημόσιες εκδηλώσεις, αλλά τουλάχιστον ο υπουργός Πολιτισμού, υπό την «ευθύνη» του οποίου είναι ο αθλητισμός, δεν έπρεπε να παραστεί έστω σε κάποια εκδήλωση; Αυτή είναι η ευαισθησία τους για τα άτομα με διανοητική αναπηρία;
Μάρκος Τσάκας
