Στο κατακόκκινο εξώφυλλο του μηνιαίου περιοδικού «Top Scorer – in sports & games» (μηνός Μαΐου 2011, τ. 46), με ειδικό αφιέρωμα στον Θρύλο (ένας είναι ο Θρύλος και μόνο μια ελληνική ομάδα έχει αυτό τον τίτλο, ανεξάρτητα με το ποια ομάδα παίρνει το πρωτάθλημα ή σούπερ λίγκα, όπως θέλετε πείτε το), εμένα μια φράση μου, τράβηξε το βλέμμα και έτσι το πήρα στα χέρια μου. Η φράση «Το top στα στέκια των skateboard-άδων!». Κάτι μου έλεγε ότι αυτό το άρθρο, έρευνα, ό,τι θέλετε, θα αφορούσε το Μαρούσι. Δεν αγόραζα λαχείο καλύτερα! Όταν άνοιξα το περιοδικό στη σελίδα 94, όπου υπήρχε και το σχετικό ρεπορτάζ του Π. Τσιρδήμου, με τίτλο «Η SK8 πλευρά της πόλης είναι cool», η ανάγνωση του εισαγωγικού σημειώματος με δικαίωσε.
Και να ο πρόλογος:
«Η ώρα άλλαξε, η μέρα μεγάλωσε και απογευματάκι Σαββάτου το ΤΟΡ είπε να κάνει τη βόλτα του. Προορισμός το Μαρούσι, αλλά όχι για αραλίκι και «λιώσιμο» στις καφετερίες, αντιθέτως το φραπεδάκι μας στο χέρι και ολοταχώς για εναλλακτική και πιο cool πλευρά της πόλης! Στην πλατεία Ηρώων, στο παλιό δημαρχείο, ένας ολόκληρος κόσμος ζει και βασιλεύει…
Ο κόσμος του skateboard. Η πλατεία με τις κατηφορίτσες της και τα σκαλάκια είναι λες και φτιάχτηκε γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό και αποτελεί το πιο hot στέκι για skate στα β.π. και μέσα στα καλύτερα όλης της Αθήνας. Skaters από τις γύρω αλλά και τις πιο μακρινές περιοχές μαζεύονται εδώ χάρη στον ηλεκτρικό. Μέσα σε τόσες πολλές και διαφορετικές παρέες λοιπόν το ρεπορτάζ ξεκινάει… Αρχικά μας τράβηξαν την προσοχή οι –πολύ καλοί ομολογουμένως- Brocken Decks, Crew, που αποτελούνται από τους: Σταύρο, Δημήτρη, Χρήστο και το Ukranian boy Νίκο, οι οποίοι μας τα είπαν και μας τα έδειξαν όλα!».
Ώστε, λοιπόν, «κουλ», «χοτ» και «τοπ στέκι η πλατεία Ηρώων» για τους «σκεϊμπορντάδες», που μαζεύονται εδώ απ’ όλη την Αθήνα, αλλά και πιο μακρινές περιοχές χάρη στον Ηλεκτρικό. Τι λένε όμως γι’ αυτό το κουλ στέκι οι περίοικοι; Μήπως η χαρά του παιδιού καταλήγει να είναι βάσανο για τον γείτονα και φθορές για το δημοτικό χρήμα.
Η εφημερίδα μας από την πρώτη στιγμή (το 1993), οπότε άλλαξε μορφή η πλατεία και χάθηκε το παραδοσιακό μαρουσιώτικο ύφος της από τις «κατηφορίτσες της και τα σκαλάκια, που λες και φτιάχτηκε γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό», όχι μόνο αντιτάχθηκε στη χωρίς μελέτη αλλαγή της πλατείας, αλλά δημοσίευσε και προφητική γελοιογραφία, με δύο πιτσιρικάδες με σκέιτ ανά χείρας να βρίσκουν του γούστου τους τα «νέα» έργα.
Αργότερα (επί διοικήσεως Γιώργου Πατούλη), πάλι γράψαμε για τους γρανίτες και την κουλτουριάρικη σκακιέρα, ότι δεν αντιπροσώπευαν τους νέους που σύχναζαν στην πλατεία και πάλι γρήγορα επαληθευτήκαμε. Γράφαμε, ότι η δημοτική αρχή ανακαίνισε την πλατεία χωρίς μελέτη και δικαιωθήκαμε όταν ο Δήμος Αμαρουσίου αυτοαναιρέθηκε, καλύπτοντας μάρμαρα και σκακιέρα με πράσινη μοκέτα (πανελλήνια, αν όχι παγκόσμια πρωτοτυπία) για να αποτρέψει τους κουλ επισκέπτες της πλατείας.
Έτσι φτάσαμε στο σημείο, τα νεανικά «δωρεάν διανεμόμενα» περιοδικά (παλιότερα το Athens Voice και το LIFO) να κάνουν ρεπορτάζ περί της καταλληλότητας της πλατείας για σκέιτμπορντ.
Τώρα το πρόβλημα δεν είναι μόνον η ενόχληση των περιοίκων από το συνεχές σούρσιμο των σκέιτς και των πατινιών ή των ποδηλάτων, αλλά έχει δημιουργηθεί και θέμα καταστροφής της πλατείας, που θα οδηγήσει σε νέα ανακαίνισή της (πιθανόν πριν τις επόμενες δημοτικές εκλογές) και σε νέα έξοδα.
Αυτό το ρεπορτάζ δεν γράφεται τυχαία, αλλά ούτε και με εμπάθεια απέναντι στους εμπνευστές των πρόσφατων αλλαγών, που έκαναν την πλατεία Ηρώων «εναλλακτική και cool πλευρά της πόλης», αλλά ούτε και με αποστροφή στους νέους που εκτονώνονται με αυτό το σπορ στην πλατεία. Αν είχαν άλλο χώρο θα πήγαιναν εκεί. Αφορμή στάθηκαν οι καταστροφές που βλέπετε στις ακόλουθες φωτογραφίες.
Άγγελος Πολύδωρος
