Λευτέρης Μαγιάκης (ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ)
«Πολιτικά ωφελημένος από τον “Καλλικράτη” o δήμαρχος»
«Η συζήτηση αυτή γίνεται υπό το βάρος του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, που ψηφίστηκε από μια κυβερνητική μειοψηφία αποτελούμενη από κλητήρες της τρόικας και εκχωρεί τη δημόσια περιουσία και την εθνική κυριαρχία, μετατρέποντας τη χώρα μας σε “μπανανία”. Οι νόμοι αυτοί θα σαρωθούν από τη λαϊκή αγανάκτηση και όσοι τους ψήφισαν θα φέρουν για πάντα το στίγμα της προδοσίας.
Με τις ασφυκτικές πιέσεις του “Καλλικράτη” και τον έλεγχο προς τους ΟΤΑ ουσιαστικά η Αυτοδιοίκηση καταργείται, γίνεται παράρτημα του υπουργείου Εσωτερικών για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής. Ούτε καν εμείς, που είχαμε καταγγείλει προεκλογικά τον “Καλλικράτη”, δεν είχαμε συνειδητοποιήσει πόσο βαθιά αντιλαϊκός και αντιδημοκρατικός ήταν.
Ως προς το Μαρούσι, πρέπει να επισημάνουμε ότι παρά τις αντι – “Καλλικρατικές” του κορώνες, ο δήμαρχος είναι αυτός που πολιτικά ωφελείται από αυτόν τον αντιλαϊκό – δημαρχοκεντρικό νόμο, βάζοντας στα διάφορα συμβούλια μονοπαραξιακές διοικήσεις του απόλυτου ελέγχου του.
Πού είναι η διαφάνεια από μέρους σας; Εξακολουθείτε την ίδια πολιτική της αδιαφάνειας, ακολουθώντας τις μέχρι τώρα πρακτικές του φθαρμένου πολιτικού συστήματος. Οικονομικά η κατάσταση στον Δήμο είναι ζοφερή, όταν το χρέος του Δήμου είναι από μόνο του υπέρογκο, δίχως να έχουν υπολογιστεί τα χρέη των Δημοτικών Επιχειρήσεων που τελούν υπό εκκαθάριση. Δυστυχώς, με την πολιτική σας απεμπολείτε τον δημόσιο χαρακτήρα του Δήμου και προχωράτε ολοταχώς προς την ιδιωτικοποίησή του».
Δορύλαος Κλαπάκης (ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΑΡΟΥΣΙ)
«Συμπόρευση δήμων – ιδιωτών»
«Δυστυχώς, σε κάθε περιοχή υπάρχουν ιδιωτικά συμφέροντα με την ανοχή ή τη συμπόρευση των Δήμων, προκειμένου να τους βοηθούν να κερδίζουν τις εκλογές. Στον Δήμο Αμαρουσίου το 1998 η τότε διοίκηση τσαλαπάτησε στην κυριολεξία τον νόμο Πεπονή στις προσλήψεις, δημιουργώντας τον Οργανισμό Εργασίας, έκανε το μεγάλο κόλπο με το δημοσιογραφικό χωριό, αγόρασε έναντι 30 εκατ. ευρώ από την ΕΤΕΒΑ ένα χωράφι δίχως καμία αξία, αφού οι ιδιώτες είχαν πάρει όλο τον συντελεστή δόμησης της περιοχής. Και γι’ αυτό ο πρώην δήμαρχος Παναγιώτης Τζανίκος έδωσε μάχη για να εκλεγεί ο κ. Πατούλης δήμαρχος, για να συνεχίσει την ίδια πολιτική.
Το μεγάλο θέμα είναι να αντιταχθούν σε αυτά τα μεγάλα συμφέροντα οι δήμοι. Διαφορετικά θα καταφεύγουν συνεχώς στη λύση του δανεισμού, ώστε να υπερχρεωθεί ο Δήμος και να έρθουν οι ιδιώτες να αρπάξουν τσάμπα την υπόλοιπη δημόσια και δημοτική περιουσία, με τους δημάρχους να συνεργάζονται, είτε από αφέλεια είτε από προσωπικές φιλοδοξίες.
Οι κάνουλες των προσλήψεων έσφιξαν πρόσφατα και τώρα πάνε οι δήμοι σε προσωρινές προσλήψεις μέσω μνημονίων με ΜΚΟ, μήπως και ξανακερδίσουν τις εκλογές, βασισμένοι στις πελατειακές σχέσεις με τους ανέργους νέους και τις οικογένειές τους».
Δημήτρης Πολυχρονιάδης (ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΤΕΙΧΩΝ)
«Φουλ για ξεπούλημα των Δήμων σε ιδιώτες»
«Αυτά που μας έφερε ο “Καλλικράτης” είναι η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών παροχών των ΟΤΑ, η ακόμα μεγαλύτερη λεηλασία των εισοδημάτων των εργαζομένων, με την επιβολή της λογικής της ανταποδοτικότητας και η αποθέωση της επιχειρηματικής λογικής σχετικά με τη λειτουργία των ΟΤΑ.
Και καμία επικοινωνιακή επίδοση του δήμαρχου κ. Πατούλη δεν μπορεί να κρύψει την αλήθεια, ότι με τη σπατάλη και την πελατειακή αδιαφανή πολιτική του, πήρε στο τέλος του 2006 το χρέος στα 92 εκατ. ευρώ και το εκτίναξε στα 145 εκατ. ευρώ, χωρίς να γνωρίζουμε, ακόμα και σήμερα, τα χρέη των Δημοτικών Επιχειρήσεων, των Οργανισμών και Ανωνύμων Εταιρειών του Δήμου.
Ήδη, εκατοντάδες συμβασιούχοι απολύθηκαν από τον Δήμο Αμαρουσίου, τα σχολεία έχουν πια μειωμένη χρηματοδότηση για τις ανάγκες συντήρησης και λειτουργίας τους, οι ελλείψεις στη σχολική στέγη είναι εμφανείς, εκατοντάδες βρέφη θα μείνουν πάλι εκτός των παιδικών σταθμών, ενώ δύο βρεφονηπιακοί σταθμοί του Δήμου Αμαρουσίου κλείνουν, οι υπηρεσίες στον Δήμο υπολειτουργούν (καθαριότητα, ελλείψεις ακόμα και στη συντήρηση των μηχανημάτων του Δήμου κ.λπ.), οι δομές πρόνοιας καταργούνται (όπως το “Βοήθεια στο Σπίτι”), πολιτισμός και αθλητισμός πάνε πίσω, δημόσια έργα παραχωρούνται σε ιδιωτικές εταιρείες για εκτέλεση και εκμετάλλευση (κτίσιμο πολυόροφου πάρκινγκ στην πλατεία Ευτέρπης), ενώ η δημοτική ακίνητη περιουσία ετοιμάζεται να αξιοποιηθεί – ξεπουληθεί σε ιδιώτες με τις ευλογίες της δημοτικής αρχής.
Ακόμα, οι προμηθευτές του Δήμου δεν πληρώνονται έγκαιρα και οι συνέπειες αυτού του γεγονότος είναι ήδη ορατές (σφραγισμένες επιταγές), τα όποια έργα έγιναν ήταν αναντίστοιχα ακριβά με την αξία τους (πεζογέφυρες), ενώ άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα ακόμα και στην καταβολή της μισθοδοσίας των υπαλλήλων του Δήμου.
Τα ίδια οικονομικά συμφέροντα που ανέδειξαν και εξέθρεψαν το φαινόμενο Τζανίκου είναι αυτά που οδήγησαν και τη σημερινή διοίκηση του Δήμου Αμαρουσίου στη δημοτική αρχή. Άλλωστε αυτό αποδεικνύεται και από τη συμμετοχή στη διοίκηση του Δήμου αρκετών πρώην δημοτικών συμβούλων της εποχής Τζανίκου και νυν δημοτικών συμβούλων της παράταξης Πατούλη.
Οι δημοτικές παρατάξεις έχουν δύο δρόμους να διαλέξουν: Ή με το κατεστημένο και το κεφάλαιο ή με τις λαϊκές ανάγκες».
