Το φεστιβάλ «Το μικρό Παρίσι των Αθηνών 2015» (Petit Paris d’ Athènes) ξεκίνησε στις 8 και θα διαρκέσει ως τις 18 Οκτωβρίου 2015 και φέτος έχει θέμα «Bistrot et Café Culture».
Είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ του Αθηναϊκού Καλλιτεχνικού Δικτύου και ένα από τα σημαντικότερα φεστιβάλ της Αθήνας με κοινό και συμμετοχές από όλο τον κόσμο.
Πρόκειται για ένα φεστιβάλ µε επίκεντρο το θέατρο στην καρδιά της Αθήνας, όπου οι περισσότεροι δρόµοι έχουν γαλλικά ονόµατα. To πρώτο Φεστιβάλ «Το µικρό Παρίσι» αφιερώθηκε στον Albert Camus, για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του.
Στο πρόγραµµα περιλαµβάνονται θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, street events και άλλες καλλιτεχνικές δράσεις, εικαστικές εκθέσεις και εκθέσεις φωτογραφίας καθώς και µια σειρά από διαλέξεις.
Το Αθηναϊκό Καλλιτεχνικό Δίκτυο οριοθετεί «Το µικρό Παρίσι των Αθηνών» στο τρίγωνο Οµόνοια / πλατεία Καραϊσκάκη / σταθµός Λαρίσης. Εκεί συναντάει κανείς τις οδούς Μάρνη, Φαβιέρου, Μαιζώνος, Β. Ουγκώ, Σατωβριάνδου, Βερανζέρου κ.α.). Εκεί συναντώνται, εδώ και χρόνια, ο αθηναϊκός αστικός πολιτισµός, η ελληνική λαϊκή παράδοση, οι κουλτούρες των µεταναστών, των ταξιδιωτών και των επισκεπτών. Πρόκειται για τον χώρο όπου συναντιούνται οι πολιτισμοί και τελικά όλοι οι άνθρωποι και η κουλτούρα τους.
«Το Μικρό Παρίσι» είναι μια πρωτοβουλία που γεννήθηκε για να μπολιάσει με πολιτισμό και τέχνη μια από τις πιο αδικημένες περιοχές της Αθήνας, τελικά ανδρώθηκε πολύ γρήγορα σε ένα καταξιωμένο διεθνές πολυ-φεστιβάλ, το οποίο φέτος διεξάγεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
To «Μικρό Παρίσι των Αθηνών 2013» ήταν αφιερωμένο στον Albert Camus για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, ενώ τo «µικρό Παρίσι των Αθηνών 2014» ήταν αφιερωμένο στην belle Εpoque θέτοντας ερωτήματα για την αδυναμία της να αποτρέψει τον πόλεμο.
Φέτος, τo «Μικρό Παρίσι των Αθηνών 2015» με θέμα Bistrot et Café Culture, αναζητά την καλλιτεχνική δημιουργία κι έκφραση αλλά και την φιλοσοφική σκέψη που κατά καιρούς συναντάται ή ακόμα γεννιέται στους ζεστούς και αγαπημένους χώρους κοινωνικής εστίασης, συνάντησης και συναλλαγής σε όλο τον κόσμο.
Το φεστιβάλ, ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου 2015 στις 15:00 στο Μετρό του Μεταξουργείου με μουσικά δρώμενα (Κυριάκος Γκουβέντας και οι βιολιστές της στέγης του κόσμου, Ενκαρδία, Ερωφίλη, Αργυρώ Καπαρού, Carousel, Dilemma, Κατερίνα Πολέμη, Κατερίνα Κουρετζή, Βάσω Κορδώση κ.α.). Λίγες ώρες αργότερα, ώρα 17:00 στο Ωδείο Μανώλης Καλομοίρης εγκαινιάστηκε η ομαδική έκθεση «Εικαστικές αναζητήσεις με φόντο τα Παριζιάνικα μπιστρό», ενώ στις 18:30 στα παλιά κτίρια της Φίνος Φιλμ, (οδός Χίου στον Άγιο Παύλο) εγκαινιάστηκε η ομαδική έκθεση «Τα καφέ-μπιστρό του Παρισιού ως “ιδανικοί τόποι”». Στον ίδιο χώρο στις 19:00 δόθηκε συναυλία από τη Φιλαρμονική του δήμου Αθηναίων, ενώ ακολούθησε στις 19:30 «Καντάδα από τον Γιώργη Χριστοδούλου στο μπαλκόνι της Τέτης Κασσιώνη».
Ειδικό αφιέρωμα έγινε στην ακμή της café culture στην rive gauche στο μεταπολεμικό, απελευθερωμένο και ξαναγεννημένο Παρίσι, εκεί όπου η πολιτιστική και πνευματική έξαρση στεγάστηκε για πάνω από 10 χρόνια στα παραδοσιακά Παρισινά καφέ.Τα καφέ, τα μπιστρό, τα καμπαρέ και οι υπόγειες μπουάτ, έγιναν χώροι συνάντησης και συν-δημιουργίας. Φιλόσοφοι, συγγραφείς, ηθοποιοί, συνθέτες, μουσικοί, εικαστικοί αναμείχθηκαν μεταξύ τους και με την ενεργοποιημένη κοινωνία που διψούσε για έκφραση και προβληματισμό. Όλοι αυτοί οι χώροι φιλοξένησαν για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω του Μακαρθισμού στις ΗΠΑ, την παγκόσμια jazz μουσική σκηνή και την μπόλιασαν με τον ευρωπαϊκό ιμπρεσιονισμό, ανοίγοντας μια καινούργια σπουδαία σελίδα για τη Jazz.
Η συνάντηση αυτή αφορούσε και μπορεί ακόμα να αφορά όχι μόνο την τέχνη, αλλά ίσως και μέσα από αυτήν τον πολιτικό προβληματισμό, το φιλοσοφικό αδιέξοδο, τη μεταφυσική ανησυχία. Αυτοί οι χώροι είναι πυρήνες απ’ όπου ξεπηδούν θέσεις, ιδέες, πρωτοπορίες που γεννιούνται μέσα από αυτή τη συναλλαγή σε αυτά τα μέρη.
Για 10 ημέρες θα παρελάσουν πάνω από 500 καλλιτέχνες, δημιουργοί και άνθρωποι του πνεύματος από Ελλάδα και εξωτερικό, σε περισσότερα από 40 επιλεγμένα σημεία (δρόμοι, πλατείες, θέατρα, ωδεία, σχολεία, γκαλερί, μουσικά και θεατρικά καφενεία, πάρκα, σινεμά και άλλοι εναλλακτικοί χώροι).
Η πολιτιστική μέθεξη, αποτελεί μια σπουδαία πρόκληση για τον Πολιτισμό!
Θεατρικές παραστάσεις σε καφενεία της περιοχής και φουαγιέ θεάτρων, συναυλίες , βαριετέ, εικαστικές και φωτογραφικές εκθέσεις, ζωγραφική του δρόμου, εκπαιδευτικά προγράμματα και άλλες δράσεις σε σχολεία της περιοχής (petite rive gauche), διαλέξεις και πολλές ανοιχτές συζητήσεις πνευματικών ανθρώπων είναι κάποιες από τις δράσεις που παρουσιάζει η ομάδα του Αθηναϊκού Καλλιτεχνικού Δικτύου για το πολυ-αναμενόμενο φεστιβάλ του Οκτωβρίου.
Έτσι την πρώτη κιόλας μέρα του Φεστιβάλ, στα πλαίσια αυτά στο Καφενείο Ουζερί, όπου γυρίστηκε και η ταινία «ο Μπακαλόγατος» στον «Ακροβάτη» στην οδό Μαίζωνος 44 και Ψαρρών 26α στην Αθήνα στο Μεταξουργείο, γίναμε κοινωνοί μιας υπέροχης βραδιάς με τραγούδια γαλλικά, με ελληνικά και fados από υπέροχους μουσικούς, με καταπληκτικές φωνές. Η Martha Moreleon, ο André Maia, ο Μάριος Στρόφαλης στο πιάνο και στο τραγούδι.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε με «La Bohème» από τον Μάριο Στρόφαλη, ο οποίος όλο το βράδυ έπαιζε μαγικά τα πλήκτρα του πιάνου στα γαλλικά τραγούδια, στα τραγούδια του Θεοδωράκη, του Astor Piazzola στα ισπανικά της Luz Casal και στα πορτογαλικά Fados. Καταπληκτικά πως συναντιέται ο άνθρωπος με τον άνθρωπο στον πόνο του και πόσο όλοι συμμετείχαν είτε τραγουδώντας, είτε αναπολώντας. Ο André Maia συνέχισε με «Ne me quitte pas !» Ο Charles Aznavour, ο Jacques Brel, η Edith Piaf θα διαπίστωναν μια αυθεντική ερμηνεία με μεγάλη έμπνευση και ταλέντο. Ο André Maia δεν είναι που μόνο τραγουδά υπέροχα, αλλά ερμηνεύει το τραγούδι, με τις κινήσεις των χεριών του, το έντονο βλέμμα των ματιών του, με όλο του το κορμί. Τραγουδά μοναδικά ενώ είναι και ηθοποιός. Πιο δωρική αλλά με μια καταπληκτική φωνή η Martha Moreleon ερμήνευσε μοναδικά τα Fados, αλλά και το Piensa en mi και το un ano de amor και πολλά άλλα. Ταξιδέψαμε με τη φωνή της, οι τρεις μαζί τραγούδησαν την «Όμορφη πόλη» στα ισπανικά και ελληνικά βρίσκοντας πάλι τις τομές, που ενώνουν τους πολιτισμούς χωρίς σύνορα μέσα από τη μουσική και βέβαια τη συνάντηση με λίγο κρασάκι και μεζέ. Έτσι γεννιούνται πολλά μεγάλα πράγματα και παίρνονται αποφάσεις για να αλλάξει η ρότα στη ζωή.
Προς το τέλος της βραδιάς πριν τα encore ακούστηκε «ο Μέτοικος» και ο George Moustaki όπως και όλοι όσοι το τραγούδησαν, αλλά και όσοι έζησαν είτε ρεαλιστικά, είτε μεταφορικά αυτή την εμπειρία ήταν εκεί!
ΓΑΛΛΙΚΑ
Avec ma gueule de métèque
De Juif errant, de pâtre grec
De voleur et de vagabond
Avec ma peau qui s’est frottée
Au soleil de tous les étés
Et tout ce qui portait jupon
Avec mon cour qui a su faire
Souffrir autant qu’il a souffert
Sans pour cela faire d’histoires
Avec mon âme qui n’a plus
La moindre chance de salut
Pour éviter le purgatoire
ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Με την καρδιά μου μια πληγή
περπάτησα σ’ αυτή τη γη
που είχα να τη ζήσω
Μα μου τα πήρανε μαζί
το όνειρο και την αυγή
και φεύγω πριν αρχίσω.
Μαρία Μαρή, Θεατρολόγος – Εκπαιδευτικός
