Ανακοίνωση με τις θέσεις της ως προς την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που προωθεί το υπουργείο Παιδείας, εξέδωσε η Ομάδα Παιδείας της Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας (ΝΕΒΑ) του ΣΥΡΙΖΑ, κάνοντας λόγο για «δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων και χορηγών».
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Με το νομοσχέδιο που φέρει τον παραπλανητικό τίτλο «Αναβάθμιση του σχολείου και ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών» το ΥΠΑΙΘ θεσπίζει το σχολείο διαφορετικών ταχυτήτων μετατρέποντάς το σε σχολείο χορηγών, που εντάσσεται σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο οξύνει τις μορφωτικές ανισότητες και εντείνει τους φραγμούς στη μόρφωση σε βάρος των πιο αδύναμων μαθητών και μαθητριών ενώ προχωρεί στην ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Εκπαίδευσης. Το ν/σ δημιουργεί ένα σχολείο στο οποίο κυριαρχούν η γραφειοκρατία και ο συγκεντρωτισμός και επιβάλλει τον απόλυτο και ασφυκτικό έλεγχο των εκπαιδευτικών και του έργου τους, που στρέφεται κατά της μαθησιακής διαδικασίας και ανοίγει το δρόμο για ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα των λειτουργών του.
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης ήρθε να προστεθεί στα άλλα αντιεκπαιδευτικά μέτρα που επιβλήθηκαν – Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, κατάργηση γνωστικών αντικειμένων, αλλαγές στην πρόσβαση στα ΑΕ, κλπ, όπως και ο αντιδραστικός – αυταρχικός νόμος για τα ΑΕΙ και την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας.
Το νέο αντιεκπαιδευτικό ν/σ εισάγει τη ψευδεπίγραφη «αυτονομία» της σχολικής μονάδας, που αντί να προωθεί την «αύξηση των βαθμών ελευθερίας στα σχολεία», όπως δημαγωγικά διακηρύττει το ΥΠΑΙΘ:
Προβαίνει σε βαθιές και αντιδραστικές τομές στην αξιολόγηση των μαθητών μέσω του πολλαπλού βιβλίου, που οδηγεί στην κατηγοριοποίηση των μαθητών / τριών και δημιουργεί μορφωτικές ανισότητες αντιστρατευόμενο την ενιαία μόρφωση, που το κοινό βιβλίο και η καθολικότητα της κοινής ύλης κατοχυρώνει.
Θεσμοθετείται πλέον επίσημα η παρέμβαση των ιδιωτών στα Δημόσια Σχολεία. Εισάγεται η επιχειρηματική λειτουργία των σχολείων για την ανεύρεση πόρων με την αξιοποίηση των σχολικών κτηρίων, υποδομών και εγκαταστάσεων και νομιμοποιείται η παρέμβαση και χρηματοδότηση των σχολείων με δωρεές, χορηγίες και παροχές από τρίτους ενώ προβλέπεται και η οικονομική στήριξη από τους γονείς αλλοιώνοντας το χαρακτήρα της συνταγματικά κατοχυρωμένης δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης.
Αμφισβητείται με το πρόσχημα του «ψηφιακού εκσυγχρονισμού» η ζωντανή διδασκαλία καθώς και η προστιθέμενη αξία που αυτή προωθεί με το διάλογο και που αναπτύσσεται στο πλαίσιό της.
Το ν/σ επιβάλλει την «ατομική αξιολόγηση» του εκπαιδευτικού, που θεσπίζει ένα εξοντωτικό γραφειοκρατικό πλέγμα αξιολόγησης δύο φάσεων: από τον διευθυντή του σχολείου και από τους συμβούλους εκπαίδευσης, που απέχουν από την περιγραφική αξιολόγηση, όπως διατείνεται η κυβέρνηση, και λειτουργεί τιμωρητικά, αφού με το άρθρο 56 προβλέπονται συγκεκριμένες κυρώσεις, όπως μισθολογική καθήλωση αλλά και περικοπή μισθού μέχρι ενός μήνα για όσους αρνούνται και δεν συμμετέχουν σε αυτήν. Επί πλέον όσοι /ες εκπαιδευτικοί αξιολογούνται αρνητικά αποκλείονται από θέσεις ευθύνης δεν μπορούν δηλ να γίνουν ούτε υποδιευθυντές /ντριες ενώ οι εκπαιδευτικοί που για οποιοδήποτε λόγο δεν λάβουν μέρος στις διαδικασίες της αξιολόγησης (είτε σχολείου, είτε ατομική) αποκλείονται από την επιλογή στελεχών για τα επόμενα 8 χρόνια (άρθρο 29). Τέλος η αρνητική αξιολόγηση των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών ισοδυναμεί με την μη μονιμοποίησή τους.
Με τον / την διευθυντή / ντρια σε ρόλο βασικού αξιολογητή / τριας δημιουργούνται σχέσεις εξουσίας των διευθυντών με τους εκπαιδευτικούς και βλάπτονται οι συναδελφικές σχέσεις στο πλαίσιο του συλλόγου της σχολικής μονάδας με το να εκχωρούνται στο / στη διευθυντή / ντρια η δυνατότητα να αποφασίζει μόνος /η για πλήθος ζητημάτων μέχρι και να ορίζει χωρίς κριτήρια υποδιευθυντή, ενδοσχολικό συντονιστή και μέντορα, μονοπρόσωπα όργανα εντός της σχολικής μονάδας, που θα πριμοδοτούνται με μόρια για την επιλογή στελεχών, δημιουργώντας ένα ιδιότυπο ιεραρχικό στρώμα μέσα στην ίδια την σχολική μονάδα. Εξυπακούεται επομένως ότι συρρικνώνεται ακόμα περισσότερο ο ρόλος του Συλλόγου Διδασκόντων, που παύει πλέον να είναι το κυρίαρχο όργανο, αφού δεν έχει αποφασιστικό ρόλο παρά για επουσιώδη ζητήματα.
Παράλληλα εισάγεται μια διαδικασία απόλυτου ελέγχου και χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, αφού στο παρόν ν/σ προωθούνται επίσης αλλαγές σε διοικητικό επίπεδο και στις επιλογές στελεχών, όπου στον ήδη υπάρχοντα διοικητικό μηχανισμό στήνεται μια πολυπλόκαμη δομή, που περιλαμβάνει ένα ενδιάμεσο επίπεδο αξιολογητών σε επίπεδο Διεύθυνσης και θεσμοθετείται ένας αυταρχικός μηχανισμός με βασική αποστολή τον αυστηρό έλεγχο, τη διαρκή επιτήρηση και εποπτεία της πορείας της αξιολόγησης, που εκτός από τους Σύμβουλους Εκπαίδευσης, προβλέπονται και Περιφερειακοί Επόπτες Ποιότητας Εκπαίδευσης (ένας ανά Περιφέρεια), Επόπτες Ποιότητας Εκπαίδευσης ανά Διεύθυνση καθώς και Περιφερειακό Συμβούλιο Εποπτών, που θα συντονίζει τα προαναφερόμενα στελέχη.
Είναι αξιοσημείωτο ότι παρά τις μεγαλοστομίες της κυβέρνησης οι πελατειακές σχέσεις και η ευνοιοκρατία όπως ήδη προωθούνται και από τα ανεξέλεγκτα Υ.Σ. με τους διορισμένους «αιρετούς», καθορίζουν πλέον την επιλογή στελεχών, καθώς τα 45 μόρια (αξιολόγηση και συνέντευξη) από τα 100 είναι καθαρά υποκειμενικά και αλλοιώνουν πλήρως την αρχική κατάταξη, ενώ ταυτόχρονα τα στελέχη αλληλοεπιλέγονται και αλληλομοριοδοτούνται καταρρακώνοντας την αξιοπιστία και τις αρχές της αντικειμενικής αξιολόγησης.
Τέλος αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι στο παρόν ν/σ υποβαθμίζεται η επιμόρφωση, που αποτελεί βασικό πυλώνα για τη στήριξη μιας αξιολόγησης και στοχεύει στη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Προτείνεται μια αποσπασματική επιμόρφωση χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό, οργάνωση και βιωσιμότητα, που λειτουργεί ως μηχανισμός σύνδεσης της αξιολόγησης με απόρριψη «των ενοχλητικών» και ως τιμωρία.
Εν κατακλείδι, αν το ΥΠΑΙΘ επιθυμεί να βελτιώσει την ποιότητα της Δημόσιας Εκπαίδευσης, τότε πρέπει άμεσα να προχωρήσει
-στην αύξηση της χρηματοδότησης της Παιδείας,
-στην κάλυψη των 50.000 κενών εκπαιδευτικών με μόνιμους εκπαιδευτικούς,
-στη μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα,
-στην κατασκευή σύγχρονων κτιριακών υποδομών αντί για κοντέινερ,
-στον εξοπλισμό των σχολικών μονάδων με εργαλεία για τη διευκόλυνση της διδακτικής / μαθησιακής διαδικασίας
-στην υλοποίηση προγραμμάτων σπουδών σύμφωνα με τις ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού και της παιδαγωγικής επιστήμης, που να υπηρετούν το δικαίωμα των παιδιών στην μόρφωση,
-στην καθολική, εισαγωγική, περιοδική και ετήσια, επιμόρφωση. σύμφωνα με τις σύγχρονες παιδαγωγικές αρχές
Οραματιζόμαστε και αγωνιζόμαστε για ένα σχολείο αυτόνομο, που δε θα λειτουργεί με ιδιωτικό – οικονομικούς όρους και με γραφειοκρατικές διαδικασίες, που αποδυναμώνουν τον παιδευτικό ρόλο του εγκαθιστώντας μια στείρα ιεραρχία και έναν αντιπαραγωγικό ανταγωνισμό, που ωθεί στη διάλυση του παιδαγωγικού κλίματος, της συνεργασίας και αλληλεγγύης, απαραίτητα στοιχεία για τη δημοκρατική και μορφωτική λειτουργία της εκπαίδευσης. Το σχολείο, που προτείνει η κ. Κεραμέως και το νεοφιλελεύθερο σχέδιο που υπηρετεί, στοχεύει στην καλλιέργεια του φόβου και της ανασφάλειας όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας και στην εγκαθίδρυση μιας δυστοπίας, που δεν εκπαιδεύει αλλά παιδεύει. Γι’ αυτό και θα συναντήσει την αντίδραση του εκπαιδευτικού κόσμου, των μαθητών και των γονέων αλλά και θα λογοδοτήσει βασικά στην κοινωνία, όταν έρθει η ώρα της κρίσης».
