«Η Κηφισιά χρειάζεται έξυπνες, οικονομικές και πράσινες λύσεις – όχι μόνο πράσινη επικοινωνία», υποστηρίζει ο δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς, Νέας Ερυθραίας, Εκάλης Σταύρος Ζαπάντης.
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση του Δήμου αναφορικά με το μηδενικό αποτύπωμα άνθρακα στο Δημαρχείο της πόλης για το 2026, ο κ. Ζαπάντης εξέφρασε το ερώτημα αν αυτή είναι η πιο αποδοτική περιβαλλοντική πολιτική που πρέπει να ακολουθεί ένας Δήμος, ενώ τόνισε πως η πόλη χρειάζεται ένα διαφορετικό μοντέλο ενεργειακής πολιτικής, καταθέτοντας τις θέσεις του και τους βασικούς άξονες, στους οποίους πρέπει αυτή να στηριχτεί.
Σε ανακοίνωσή του ο κ. Ζαπάντης αναφέρει:
«Ο Δήμος Κηφισιάς ανακοίνωσε για ακόμη μία χρονιά ότι το Δημαρχείο είναι «κλιματικά ουδέτερο».
Σύμφωνα με την ίδια την ανακοίνωση του Δήμου, οι εκπομπές από την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας του κεντρικού δημοτικού κτηρίου ανέρχονται σε περίπου 43 τόνους CO₂ και αυτές «αντισταθμίστηκαν» μέσω συμμετοχής σε διεθνές πρόγραμμα, το οποίο υλοποιείται από τη First Climate μέσω έργου υδροηλεκτρικής ενέργειας στη Βραζιλία.
Δεν αμφισβητούμε την ανάγκη αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής ούτε τη σημασία των διεθνών μηχανισμών αντιστάθμισης άνθρακα.
Αμφισβητούμε, όμως, μια συγκεκριμένη λογική:
Είναι αυτή η πιο έξυπνη, οικονομική και αποδοτική περιβαλλοντική πολιτική που πρέπει να ακολουθεί ένας Δήμος;
Γιατί άλλο πράγμα είναι να μειώνεις πραγματικά τις εκπομπές σου και να παράγεις καθαρή ενέργεια και άλλο να συνεχίζεις να καταναλώνεις την ίδια ενέργεια και στη συνέχεια να πληρώνεις για να αντισταθμίσεις το αντίστοιχο αποτύπωμα κάπου αλλού στον κόσμο.
Και υπάρχει μια ακόμη κρίσιμη διάσταση που δεν πρέπει να παραβλέπουμε: το κόστος για τον Δήμο και, τελικά, για τους δημότες.
Ο Δήμος Κηφισιάς δεν είναι μια επιχείρηση που μπορεί να περιορίσει την περιβαλλοντική της ευθύνη σε μια λογιστική εξίσωση. Είναι ένας δημόσιος οργανισμός, ο οποίος οφείλει να αποτελεί παράδειγμα για τους πολίτες, αξιοποιώντας υπεύθυνα τους διαθέσιμους πόρους.
Το πραγματικό ζητούμενο είναι άλλο
Αντί να περιοριζόμαστε σε ανακοινώσεις για την αντιστάθμιση των 43 τόνων CO₂ του Δημαρχείου, θα έπρεπε να απαντήσουμε σε ένα πολύ πιο ουσιαστικό ερώτημα:
Πόση από την ενέργεια που καταναλώνει ο Δήμος μπορεί να εξοικονομεί και πόση μπορεί να παράγει ο ίδιος από ανανεώσιμες πηγές, με το μικρότερο δυνατό κόστος και τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση;
Η σωστή επιλογή για τον Δήμο πρέπει να συνδυάζει τρία πράγματα:
- Περιβαλλοντικό όφελος: πραγματική μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών.
- Οικονομικό όφελος: χαμηλότερους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας και καλύτερη αξιοποίηση των χρημάτων των δημοτών.
- Μακροχρόνια αποδοτικότητα: επενδύσεις σε υποδομές που αποδίδουν για χρόνια, με μετρήσιμα αποτελέσματα και τεκμηριωμένο χρόνο απόσβεσης.
Στην κατεύθυνση αυτή, υπάρχουν συγκεκριμένες δυνατότητες που αξίζει να εξεταστούν με ολοκληρωμένο σχεδιασμό:
- Φωτοβολταϊκά στις δημοτικές στέγες και εγκαταστάσεις.
- Ενεργειακή αναβάθμιση των δημοτικών κτηρίων.
- Συστήματα αποθήκευσης ενέργειας.
- Ενεργειακές κοινότητες και συνεργατικά σχήματα παραγωγής καθαρής ενέργειας.
- Αξιοποίηση δημοτικών χώρων και υποδομών για παραγωγή ενέργειας.
- Συστηματική παρακολούθηση της κατανάλωσης, ώστε να εντοπίζονται απώλειες και περιθώρια εξοικονόμησης.
Η σωστή επιλογή δεν είναι απλώς η πιο πράσινη. Είναι εκείνη που προσφέρει το μεγαλύτερο συνολικό όφελος για το περιβάλλον και τα οικονομικά του Δήμου.
Η πράσινη μετάβαση πρέπει να είναι και οικονομικά αποδοτική
Η ουσιαστική περιβαλλοντική πολιτική δεν είναι μόνο ζήτημα οικολογικής ευαισθησίας. Είναι και ζήτημα χρηστής οικονομικής διαχείρισης.
Κάθε ευρώ που δαπανά ο Δήμος πρέπει να αξιολογείται με γνώμονα το αποτέλεσμα που επιστρέφει στην πόλη και στους πολίτες.
Μια σωστά σχεδιασμένη ενεργειακή επένδυση μπορεί να μειώσει τις εκπομπές, να περιορίσει τις λειτουργικές δαπάνες και να δημιουργήσει υποδομές που παραμένουν στην υπηρεσία του Δήμου για πολλά χρόνια.
Η εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας δεν είναι απλώς ένα περιβαλλοντικό κέρδος. Είναι και εξοικονόμηση δημοτικών πόρων, οι οποίοι μπορούν να αξιοποιηθούν για άλλες ουσιαστικές ανάγκες της πόλης.
Αντίστοιχα, η παραγωγή καθαρής ενέργειας από δημοτικές εγκαταστάσεις μπορεί, υπό τις κατάλληλες τεχνικές και οικονομικές προϋποθέσεις, να μειώσει την έκθεση του Δήμου στις διακυμάνσεις του ενεργειακού κόστους.
Γι’ αυτό χρειάζεται ένα συγκεκριμένο και διαφανές σχέδιο, με καταγραφή των ενεργειακών καταναλώσεων, ιεράρχηση των παρεμβάσεων και σαφείς στόχους εξοικονόμησης.
Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να εμφανίζεται ο Δήμος ως κλιματικά ουδέτερος. Είναι να λειτουργεί σταδιακά με λιγότερη κατανάλωση, χαμηλότερες εκπομπές και μικρότερο ενεργειακό κόστος.
Δεν αρκεί να «μηδενίζουμε» το αποτύπωμα στα χαρτιά
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοπιστία και την τεκμηρίωση των περιβαλλοντικών ισχυρισμών, αναδεικνύοντας παράλληλα τον κίνδυνο του λεγόμενου greenwashing: της δημιουργίας μιας θετικής περιβαλλοντικής εικόνας χωρίς αντίστοιχη τεκμηριωμένη περιβαλλοντική επίδοση.
Η Κηφισιά χρειάζεται ένα διαφορετικό μοντέλο ενεργειακής πολιτικής
Ο στόχος για έναν Δήμο δεν μπορεί να είναι απλώς:
«Εκπέμπω και πληρώνω για να το αντισταθμίσω».
Ο στόχος πρέπει να είναι:
«Καταναλώνω λιγότερο, παράγω καθαρή ενέργεια, μειώνω το κόστος λειτουργίας μου και περιορίζω πραγματικά τις εκπομπές μου».
Αυτό είναι το μοντέλο αυτοδιοίκησης που χρειάζεται η Κηφισιά: μια πολιτική που συνδέει την περιβαλλοντική ευθύνη με την οικονομική αποτελεσματικότητα και τη μακροχρόνια αξιοποίηση των δημοτικών πόρων.
Με σχέδιο, μετρήσιμους στόχους, διαφάνεια και αξιολόγηση της απόδοσης κάθε επένδυσης.
Γιατί η πράσινη μετάβαση δεν πρέπει να είναι απλώς μια επικοινωνιακή επιλογή.
Πρέπει να είναι μια έξυπνη επένδυση στο περιβάλλον, στην οικονομία του Δήμου και στο μέλλον της πόλης.
Λιγότερη πράσινη επικοινωνία. Περισσότερη πράσινη υποδομή. Μεγαλύτερη εξοικονόμηση για τους δημότες.
Γιατί η κλιματική ουδετερότητα δεν πρέπει να είναι απλώς ένας τίτλος σε ένα Δελτίο Τύπου.
Πρέπει να αποδεικνύεται στις εκπομπές, στις υποδομές και – κυρίως – στους λογαριασμούς ενέργειας του Δήμου».
