Aπό τη θέση της διευθύντριας μάρκετινγκ σε μεγάλες εταιρείες, διακρίθηκε για τις κινηματογραφικές και τηλεοπτικές παραγωγές της. Παράλληλα με αυτήν την ενασχόληση, τα τελευταία χρόνια «βούτηξε» στον μαγικό κόσμο της συγγραφής.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ η Έλενα Χατζηαλεξάνδρου μας συστήνει το νέο της βιβλίο με τίτλο «Το τελευταίο στοιχείο» (εκδόσεις Αρμός) και εξηγεί για ποιο λόγο θα μπορούσε η πλοκή του, η οποία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, να μεταφερθεί στη μικρή οθόνη.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΑΣΟΣ ΜΕΡΓΙΑΝΝΗΣ
Θα μας εισάγετε στον κόσμο του βιβλίου «Το τελευταίο στοιχείο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός;
Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με έντονη πλοκή που βασίζεται πάνω σε πραγματικά ιστορικά στοιχεία. Το 2004, λίγο πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες, ο γνωστός επιχειρηματίας Πολ Σιδέρης δολοφονείται στην εξοχική του κατοικία. Η υπόθεση κλείνει όπως όπως, καταδικάζοντας τη σύζυγό του που δεν διέθετε ακλόνητο άλλοθι. Πολλά χρόνια αργότερα, μια φοιτήτρια της Εγκληματολογίας σε ένα Πανεπιστήμιο του Ηνωμένου Βασιλείου αποφασίζει να κάνει χρήση της υπόθεσης Σιδέρη ως αντικείμενο για την πτυχιακή της εργασία. Σύντομα καταλαβαίνει ότι η Μαριάννα Σιδέρη καταδικάστηκε με ενδείξεις και όχι αποδείξεις. Οι απαιτήσεις της εργασίας της αλλά κυρίως η περιέργειά της την οδηγούν σε επικίνδυνα μονοπάτια, αντιμέτωπη με μια πολύ επικίνδυνη σπείρα που εμπορεύεται αριστουργήματα κλεμμένα κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Ταυτοχρόνως διαδραματίζεται και μια δεύτερη ιστορία , αυτή της οικογένειας Δουλγέρη, που ως πρόσφυγες από τη Σμύρνη το 1922 βρίσκουν καταφύγιο στην Θεσσαλονίκη. Οι δύο αυτές ιστορίες θα δώσουν όλες τις απαντήσεις, αποκαλύπτοντας σωρό εγκλημάτων στο τότε και στο τώρα.
H ιστορία του βιβλίου βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ποια είναι αυτά και με ποιο τρόπο η μυθοπλασία συμβαδίζει με την ιστορική καταγραφή;
Η ιστορία εξελίσσεται, περιπλέκεται, διανθίζεται με πραγματικά ιστορικά γεγονότα και εγκλήματα που διαπράχθηκαν στην Ελλάδα κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και λίγοι από εμάς γνωρίζουν. Ανάμεσα σε άλλα το βιβλίο αναφέρεται στη γενοκτονία του Εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης, την ξεδιάντροπη αρπαγή των περιουσιών τους από τους Ναζί αλλά και την εκμετάλλευση αυτής της συνθήκης από Έλληνες συνεργάτες τους. Αναφέρεται, επίσης στην αριστοτεχνική εφαρμογή της ναζιστικής «Τελικής Λύσης» στη Θεσσαλονίκη, ενώ ταυτοχρόνως καταγράφει την αντιφατική και συγκρουσιακή σχέση ανάμεσα στο κυρίαρχο, πληθυσμιακά, τότε εβραϊκό στοιχείο της πόλης και τους Έλληνες πρόσφυγες από τη Σμύρνη. Ιστορικά πρόσωπα μπλέκονται με τους μυθοπλαστικούς χαρακτήρες και αναπνέουν ξανά μέσα από το «Τελευταίο Στοιχείο».
Έχετε θητεύσει επί σειρά ετών στη θέση της διευθύντριας marketing μεγάλων εταιρειών διανομής. Θα σας άρεσε να δείτε την ιστορία που διαδραματίζεται στις σελίδες του βιβλίου σας να μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη;
Το «Τελευταίο Στοιχείο» μπορεί να μεταφερθεί στην τηλεόραση πιο εύκολα από ότι στον κινηματογράφο, λόγω της έκτασης της ιστορίας. Θα μπορούσε να αποτελέσει μίνι σειρά 8 επεισοδίων. Νομίζω ότι διαθέτει τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να κρατήσει το ενδιαφέρον των τηλεθεατών.
Σε αυτήν την περίπτωση πώς θα διαμορφώνατε τη στρατηγική σας όσον αφορά την προώθησή της;
Το μυστήριο γύρω από την εξιχνίαση της δολοφονίας του Πολ Σιδέρη σε συνδυασμό με τα αληθινά ιστορικά στοιχεία που μπλέκονται με αληθοφάνεια στην πλοκή και εξέλιξη της ιστορίας, θα αποτελούσαν τα σημεία προώθησης μιας υποτιθέμενης στρατηγικής μάρκετινγκ του τηλεοπτικού προϊόντος.
Πώς ξεκίνησε η αγάπη σας για τη συγγραφή;
Πάντα έγραφα αλλά ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα αφιέρωνα τον χρόνο μου να στήσω, να αναπτύξω και εν τέλει να ολοκληρώσω μια ιστορία. Κάποια στιγμή το 2016 δημιουργήθηκε μια φούσκα περίσσιου χρόνου και άρχισα να διασκεδάζω γράφοντας μια ιστορία που με συνεπήρε. Την ολοκλήρωσα, όχι με στόχο να την εκδώσω αλλά περισσότερο γιατί είχα αγωνία να δω τι θα απογίνουν οι ήρωες, ενώ με ψυχαγωγούσε απίστευτα να εφευρίσκω νέα στοιχεία ώστε να εμπλουτίζω την πλοκή. Ήταν σαν ένα παιχνίδι που με κρατούσε σε εγρήγορση. Δεν θα υπερέβαλα αν έλεγα ότι ένιωθα σαν να βλέπω κινηματογράφο.
Η έμπνευση με ποιο τρόπο σάς επισκέπτεται;
Κάτι που ακούω σε μια παρέα, μια σκηνή στον δρόμο, μια είδηση στην εφημερίδα, κάτι που τυχαίνει να διαβάσω. Μου δημιουργούνται εικόνες και αρχίζω να σκέφτομαι τη βασική ιδέα. ¨Όσο το επεξεργάζομαι στο μυαλό μου, τόσο αποκτώ μια εμμονή για το τι θα συνέβαινε αν το έψαχνα λίγο παραπάνω. Κάπως έτσι ξεκινούν όλα.
Μπορεί ένας συγγραφέας στην Ελλάδα να βιοποριστεί μόνο απ’ αυτό;
Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό Ελλήνων συγγραφέων, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, κατάφερε μέσα στα χρόνια να κερδίσει ένα πιστό κοινό σε τέτοιους αριθμούς που θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι πέτυχαν να συντηρούν τη ζωή τους μέσα από την συγγραφή. Η Ελλάδα, πληθυσμιακά παραμένει μια περιορισμένη αγορά όχι μόνο για τον χώρο του βιβλίου αλλά και άλλα προϊόντα και υπηρεσίες.
Τι αναγνώσματα προτιμάτε; Τι διαβάζετε αυτήν την περίοδο;
Διαβάζω ότι με προκαλεί. Ιστορία, πολιτική, αστυνομικά μυθιστορήματα, βιβλία με φιλοσοφικά και μεταφυσικά στοιχεία και πολλά βιβλία τέχνης. Από παντού μπορείς να αντλήσεις γνώση αρκεί να τη γυρεύεις. Αυτόν τον καιρό διαβάζω εναλλάξ διάφορα βιβλία. το «Seven days in the art world» της Sarah Thorton. Πότε πότε πιάνω το «Ποιος θα κλάψει όταν πεθάνεις» το οποίο αγόρασα κυρίως για τον τίτλο του. Το διατηρώ σε περίοπτη θέση δίπλα στο κρεβάτι μου και είναι το πρώτο πράγμα που αντικρύζω όταν ξυπνάω, γιατί δεν θέλω να ξεχνώ το προσωρινό των όσων ζούμε και την υποχρέωσή μου προς τον εαυτό μου να ζήσω ευτυχισμένη. Σκοπεύω άμεσα να ξεκινήσω τον «Επιβάτη 23» που είναι -απ’ ότι μου λένε- ένα πολύ σκληρό βιβλίο.
Υπάρχει κάποια φράση που σας αντιπροσωπεύει και την έχετε ως motto – στάση ζωής;
Δεν είναι μια φράση, είναι η θεώρησή μου για τη ζωή που με σπρώχνει να ζήσω και να προσπαθήσω όσο πιο πολλά μπορώ διότι πιστεύω ότι όλα είναι εφικτά σε ένα μεγάλο βαθμό, αρκεί να μη κολλήσεις στον φόβο της αποτυχίας. Ο χρόνος μας πάνω στη γη είναι τόσο περιορισμένος, για να παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε δεσμευτικές πεποιθήσεις που μας ροκανίζουν τα λεπτά και χρωματίζουν τις μέρες μας με γκρι χρώμα. Το αύριο είναι ήδη εδώ. Για μένα η στιγμή της δράσης για οτιδήποτε σημαντικό είναι σήμερα, τώρα!
