Φροντίδα σημαίνει το έντονο ενδιαφέρον, η ιδιαίτερη προσοχή σε κάποιον. Η φροντίδα είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της επιβίωσής μας και ένα από τα παλιότερα και πιο παγκόσμια χαρακτηριστικά του ανθρωπίνου πολιτισμού.
Η φροντίδα είναι βασισμένη στις πρώτες μας εμπειρίες αγάπης και προστασίας και αποτελεί μια φυσική νοσταλγία για αυτές τις εμπειρίες. Η φροντίδα έχει δύο μορφές : είναι η επαγγελματική φροντίδα , που παρέχεται από τους επαγγελματίες φροντίδας, οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι για να παρέχουν με επιστημονικό τρόπο και η φροντίδα που παρέχεται καθημερινά από τον ένα άνθρωπο στον άλλο, εμπειρικά και με βάση την αγάπη, το ενδιαφέρον και το νιάσιμο.
Η φροντίδα και η θεραπεία αποτελούν την καρδιά των διεργασιών της Νοσηλευτικής. Το μεγαλύτερο μερίδιο της φροντίδας των ασθενών ανήκει στους νοσηλευτές . Η φροντίδα στη σημερινή εποχή για το χώρο της υγείας είναι πιο σημαντική από ποτέ άλλοτε.
Το ανθρώπινο σώμα είναι φτιαγμένο από δέρμα, κάτω από το δέρμα ρέει το αίμα και υπάρχουν και τα σημεία του πόνου. Το κορμί για να προστατευτεί από τον πόνο, διπλώνει , καλύπτει το κεφάλι και ζητάει βοήθεια και φροντίδα.
Οι επαγγελματίες υγείας αντιμετωπίζουν καθημερινά μια πλευρά της ζωής την οποία οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να μην αντιμετωπίσουν ποτέ. Η βίαια κατάρρευση , ο θάνατος, ο πόνος ,ο φόβος, η ολοκληρωτική μη προβλεψιμότητα, είναι συνθήκες καθημερινής νοσοκομειακής πραγματικότητας. Οι επαγγελματίες υγείας πολλές φορές φορτίζονται συναισθηματικά και ψυχοκαταπονούνται. Η μοναδική προστασία απέναντι στην έκθεσή τους στον πόνο , το φόβο, την απώλεια και στα αισθήματα ματαίωσης είναι να ντύσουνε με ένα νόημα , ένα προσωπικό νόημα τις πράξεις τους. Η φροντίδα και η σχέση τους με τον ασθενή είναι αυτή που θα διακινήσει και την ανάγκη για νόημα. Και η ανάγκη για νόημα θα γίνει η αιτία για την εμφάνιση και την ύπαρξη αυτού του νοήματος. Οι επαγγελματίες υγείας, οι επαγγελματίες της ασθένειας, οι επαγγελματίες της φροντίδας βιώνουν μια μέσα-έξω, μέσα στο νοσοκομείο – έξω στη ζωή, μέσα στην ασθένεια – έξω στην υγεία, μέσα τους – εκτός τους.
Το βιβλίο αυτό περιέχει 36 ιστορίες από τον κλινικό χώρο. Κάποιες από αυτές έχουν στοιχεία από μια βιωματική εμπειρία κάποιων επαγγελματιών και κάποιες άλλες γράφτηκαν με αφορμή κάποια κατά καιρούς ακούσματα και τις ανάγκες των ψυχολογικών ζητημάτων που έπρεπε να υποστηρίξουν.
Οι ανθρώπινες ιστορίες αποτελούν από μόνες τους «μαθήματα» ζωής. Είμαστε ιστορίες που διηγούνται ιστορίες.
Το βιβλίο είναι γραμμένο με την απλότητα ενός κλασικού παραμυθιού – ιστορίας.
Το βιβλίο αυτό είναι ένα ταξίδι μύησης και είναι γεμάτο εσωτερικότητα, φιλοσοφικούς στοχασμούς, επαγωγική οξυδέρκεια και ακλόνητα επιχειρήματα.
Ο ανυποψίαστος και άπειρος αναγνώστης ξεκινά με την προτροπή των δύο συγγραφέων για ένα ταξίδι μύησης, μέσα από διαδοχικές συναντήσεις με κλινικές ιστορίες, που του επιφυλάσσει ο Δρόμος που δεν έχει τέλος: θα γνωρίσει την ταραχή της ασθένειας, την οδύνη του πόνου και της απώλειας, την αξιοπρέπεια των γηρατειών, την ευγένεια της έγνοιας, την αταραξία της εμπειρίας και της ενηλικίωσης, τη μεγαλοπρέπεια της αυτογνωσίας, την υπέρτατη γαλήνη του θανάτου, την αναζήτηση των μυστικών του νοήματος της ζωής , τη μοναχικότητα των επαγγελματιών υγείας και τέλος την ίδια του την προσωπικότητα. Ο αναγνώστης ξυπνάει από αυτή την ψεύτικη ζωή, αυτή που ζούμε στη συναναστροφή και στη σχέση μας με τους άλλους και θα βρει αυτήν που ονειρευόμαστε παιδιά.
Το «Ψυχολογικά Ζητήματα σε Ιστορίες Φροντίδας» είναι ένα βιβλίο για την αρρώστια, τα γηρατειά, την αγωνία του ασθενούς, την θλίψη, τον ψυχικό και σωματικό πόνο, τον θάνατο, την κατανόηση, την αγάπη, την χαρά, την ευγνωμοσύνη, την ανατροπή, την ήττα, την αυτοταπείνωση, την αλτρουιστική διάθεση, την παράκληση για βοήθεια, το θρίαμβο της υγείας, τον έλεγχο της βεβαιότητας, την ένδοξη νίκη της ζωής, το νόημα της ζωής, τον φόβο για τον «Άλλον», τη σχέση μας με τους άλλους και τον εαυτό μας, το μυστήριο της ανθρώπινης συνείδησης, την σύγκρουση της ζωής με τον θάνατο, τους μικρούς καθημερινούς θανάτους στο θάνατο, το μητρικό θεραπευτικό άγγιγμα και το τιτάνιο έργο των νοσηλευτών.
