Με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου γιορτάστηκε στο Χαλάνδρι η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου 1821. Μαθητές, δάσκαλοι, γονείς, αιρετοί, εκπρόσωποι της Πολιτείας, σύλλογοι και φορείς της πόλης απότισαν φόρο τιμής στους αγώνες για ανεξαρτησία.
Μετά τη δοξολογία στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου ακολούθησε επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο των Πεσόντων και κατάθεση στεφάνων από τον δήμαρχο Σίμο Ρούσσο, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωάννη Λαδόπουλο, τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Κατρούγκαλο –ο οποίος εκπροσώπησε τη Βουλή- τον αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού & Αθλητισμού Χάρη Ρώμα, την Fadwa Abushanab που εκπροσώπησε την πρεσβεία της Παλαιστίνης, την επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Αγαπάμε το Χαλάνδρι» Κρίστη Αγαπητού, τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Χαλάνδρι Ορίζοντας 2023» Μάνο Κρανίδη, τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Μένω στο Χαλάνδρι» Νίκο Πράσσο, τον διοικητή του Α.Τ. Χαλανδρίου Ιωάννη Κραβαρίτη, τους εκπροσώπους της εκπαιδευτικής κοινότητας, κομμάτων, συλλόγων και φορέων της πόλης.
Παρέλαση και κατάθεση στεφάνου στο Ηρώο του Κολοκοτρώνη
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου άνοιξε και έκλεισε την παρέλαση, που μετά από τρία χρόνια πανδημίας πραγματοποιήθηκε χωρίς περιορισμούς στον αριθμό των συμμετεχόντων. Εκτός από τους μαθητές/τριες των σχολείων της πόλης, παρέλασαν επίσης αντιπροσωπείες των πολιτιστικών και αθλητικών συλλόγων της πόλης, όπως και αντιπροσωπείες του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού, του 2ου και του 3ου Συστήματος Προσκόπων Χαλανδρίου.
Κατάθεση στεφάνου έγινε και στο Ηρώο Θεόδωρου Κολοκοτρώνη από τον δήμαρχο Σίμο Ρούσσο, την Ένωση Αρκάδων και την Οργάνωση Μελών ΣΥΡΙΖΑ Χαλανδρίου.
Με μαύρα τριαντάφυλλα και περιβραχιόνια, σε ένδειξη πένθους για τα θύματα του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών, προσήλθαν στο Ηρώο οι εκπρόσωποι της Ένωσης Συλλόγων Γονέων Μαθητών Χαλανδρίου, προκειμένου να τιμήσουν τους Αγωνιστές της Επανάστασης. «Τα μαύρα τριαντάφυλλα συμβολίζουν το πένθος αλλά και την ελπίδα για μια βαθιά και ουσιαστική αλλαγή», σημείωσαν οι εκπρόσωποι των οικογενειών της πόλης.
Σίμος Ρούσσος: «Τιμάμε το αίμα των ανθρώπων που μας λευτέρωσαν»
Στον χαιρετισμό του ο δήμαρχος Χαλανδρίου, αφού σκιαγράφησε το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο που γέννησε την ελληνική Επανάσταση στον απόηχο της Αμερικάνικης και της Γαλλικής Επανάστασης, σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Το ελληνικό κράτος που οραματίζεται η Επανάσταση είναι προϊόν αυτής της ρήξης με το τυραννικό παρελθόν και αυτό αποτυπώνεται με ενάργεια και στα τρία δημοκρατικά συντάγματα που ψηφίστηκαν στη διάρκειά της. Όμως εκτός από τη μεγάλη εικόνα της ιστορίας, υπάρχουν και οι μικρές ιστορίες των ανθρώπων που χωρίς τη σκέψη και το αίμα τους, καμία μεγάλη ιστορία δεν κινεί τον τροχό της.
»Είναι η ιστορία του Γιάννη Γούναρη που αποκάλυψε στους πολιορκημένους Μεσολογγίτες το σχέδιο του Κιουταχή και του Ομέρ Βρυώνη, να επιτεθούν τα Χριστούγεννα του 1822, αν και γνώριζε καλά ότι αυτό θα στοίχιζε τη ζωή στη γυναίκα και τα παιδιά του, που τους κρατούσε ομήρους στην Άρτα ο Ομέρ Βρυώνης.
»Είναι η ιστορία του Αντώνη Οικονόμου που ξεσήκωσε τα πληρώματα των καραβοκυραίων της Ύδρας, παρά την αντίθεσή τους, και δολοφονήθηκε από όσους δεν του συγχώρησαν ποτέ αυτή του την πράξη…
»Είναι η ιστορία του Δημητρίου Μπαλή και του αδερφού του Λεονάρντο που αφού έδιωξαν τους Τούρκους από την Άνδρο και την Κάρυστο κατάφεραν να αφήσουν ένα εκπληκτικό για την εποχή κείμενο, αυτό της “Ναυτοσυντροφίας της Άνδρου”, υποδειγματικό για τους ανολοκλήρωτους κοινωνικούς σκοπούς του αγώνα, πριν διωχθούν και εκτελεσθούν και αυτοί από τους προύχοντες της εποχής…
»Είναι η ιστορία του τσαγκάρη της Πάτρας του Παναγιώτη Καρατζά που τουφεκίστηκε πισώπλατα αφού έκανε την αποκοτιά να ελευθερώσει την Πάτρα κόντρα στα “τζάκια” του Αχαϊκού Διευθυντηρίου.
»Χιλιάδες μικρές ιστορίες σπουδαίων ανώνυμων ανθρώπων που δημιούργησαν το Χάνι τη Γραβιάς, το Σούλι και το Κούγκι, τα Δερβενάκια, την Αλαμάνα, τα Ψαρρά και τη Χίο, σε έναν ξεσηκωμό που ήταν πέρα από τα όρια της λογικής. Ένας ολόκληρος κόσμος που είχε την αρβανίτικη ηθική του Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος προτίμησε να σκίσει το διορισμό του ως στρατιωτικού αρχηγού, όταν είδε τη ζήλια και τη φυλαρχία στα πρόσωπα των συντρόφων του λέγοντας: “Τα διπλώματα τούτα δεν έχουν καμιά αξία. Τα πραγματικά τα παίρνει κανείς στη μάχη” και ύστερα συνάντησε μοίρα του με ένα βόλι στο κούτελο, αιώνιο τρόπαιο τιμής για τους ξεχωριστούς ανθρώπους.
»Οι ιστορίες αυτών και χιλιάδων άλλων, μάς προστάζουν να μην ξεχάσουμε ποτέ ότι, όταν οι άκαπνοι πήγαιναν να γιορτάσουν την επέτειο της Επανάστασης, περνούσαν μπροστά από ένα τυφλό ζητιάνο που λεγόταν Νικηταράς, ότι τον άνθρωπο που είπε το συγκλονιστικό “την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες”, το Γέρο του Μοριά, οι Έλληνες, κατ΄ εντολή των Βαυαρών, του σκότωσαν το παιδί, τον διαπόμπευσαν, τον φυλάκισαν και θα τον σκότωναν, αν δεν υπήρχαν οι δύο έντιμοι δικαστές Πολυζωίδης και Τερτσέτης, οι οποίοι έσωσαν την τιμή της Δικαιοσύνης και του Έθνους.
»Στο κατ΄ όνομα ανεξάρτητο κράτος, που φτιάχτηκε όπως φτιάχτηκε, πρόκοψαν, μεγαλούργησαν και μεγαλουργούν μέχρι σήμερα διάφοροι ασήμαντοι, τυχάρπαστοι και απόντες. Δοξολογήθηκαν “κοράκια”, ενώ μέχρι και ο προμηθευτής του Ιμπραήμ ανακηρύχθηκε ευεργέτης. Ο απλός λαός κυνηγήθηκε ως ληστής, αφού η πατρίδα φέρθηκε σαν μητριά στα λαμπρότερα παιδιά της. Και όμως, παρά τις αδικίες και τις προγραφές, τις συνωμοσίες και τις προδοσίες δεν είναι άλλη γη ενδοξότερη και ωραιότερη από αυτή εδώ, γιατί το πιο ταπεινό λιθάρι της είναι ποτισμένο από το αίμα των ανθρώπων που την κατοίκησαν και τη λευτέρωσαν.
«Γιατί η δική μας πατρίδα δεν είναι αυτή που εξυμνεί το ήθος του ραγιά και την υποταγή, αυτή που ξεπουλά τον πλούτο, τη γη και τα μνημεία της στην αιώνια Βαυαροκρατία. Δεν είναι αυτή που διώχνει από τη χώρα, που δολοφονεί και βασανίζει τα παιδιά της… είναι η πατρίδα, που, όπως γράφει κάπου ο Μακρυγιάννης, “την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι· όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ [..] Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί”», κατέληξε ο δήμαρχος Χαλανδρίου.
Κρίστη Αγαπητού: «Ο ελάχιστος φόρος τιμής»
Η επικεφαλής της παράταξης «Αγαπάμε το Χαλάνδρι» τόνισε σε γραπτό μήνυμά της:
«Η Ελλάδα μας γιορτάζει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την αρχή της Επανάστασης του 1821, με την οποία οι Έλληνες αποτίναξαν τον τουρκικό ζυγό μετά από 400 χρόνια σκλαβιάς, για να ζήσουν Ελεύθεροι. Με τη δύναμη, που γέμισε τις ψυχές τους η πίστη στην Παναγία και στην Ορθοδοξία, οι πρόγονοι μας έσπασαν τα δεσμά τεσσάρων αιώνων, για να απολαμβάνουμε εμείς το 2023 την Ελευθερία στη Πατρίδα μας. Γι’ αυτό οφείλουμε να τη τιμούμε και να τη προστατεύουμε ως ύψιστο αγαθό. Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής, που μπορούμε να τους αποδώσουμε.
Υ.Γ. Δυστυχώς, η πρόσφατη τραγωδία των Τεμπών είναι τόσο κοντινή στην 25η Μαρτίου και η ανείπωτη θλίψη για τον άδικο χαμό των “57” τη “σκιάζει”».
Μάνος Κρανίδης: «Ομοψυχία και ουσιαστική δράση»
Από την πλευρά του, ο αρχηγός της παράταξης «Χαλάνδρι Ορίζοντας 2023» σημείωσε: «Στον αγώνα για την ελευθερία το 1821 η Ελλάδα πρόταξε περίτρανα ομοθυμία, ανιδιοτελή προσφορά, γενναιότητα και μεγαλούργησε. Οι ανυπέρβλητες θυσίες των σπουδαίων Ελλήνων, ηρώων και προγόνων μας παραμένουν πυρήνας της εθνικής μας συνείδησης και υπερηφάνειας αλλά και τρανό παράδειγμα για τις απαιτούμενες υπερβάσεις και κρίσιμες πράξεις του Σήμερα.
Στην εποχή μας, μέσα στις συμπληγάδες της παγκόσμιας αβεβαιότητας, το μήνυμα του Αγώνα του ’21 παραμένει εξόχως επίκαιρο. Ομόνοια, ομοψυχία και ουσιαστική δράση είναι οι ικανές και αναγκαίες συνθήκες για την ασφαλή, αποτελεσματική και δυναμική μελλοντική πορεία της Ελλάδας μας. Στεκόμαστε γονυπετείς μπροστά στην ιστορική θυσία και συγκλονιστικό αγώνα των προγόνων μας και τους απευθύνουμε, αιώνια ευγνώμονες, ένα βαθύ «ευχαριστώ» και καταθέτουμε τον απεριόριστο σεβασμό μας. Το οφείλουμε στους προγόνους μας, το χρωστάμε στα παιδιά και στο καλύτερο μέλλον της Πατρίδας μας!
«Ἀπ’ τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!»
Δείτε επίσης: Δημοτική Πινακοθήκη δημιουργεί ο Δήμος
