Την πρώτη της βιβλιοπαρουσίαση για τη νέα χρονιά προγραμματίζει η Λέσχη Ανάγνωσης του Επιστημονικού & Πολιτιστικού Συλλόγου Χαλανδρίου «Αργώ». «Ποδαρικό» στο 2026 θα κάνει το μυθιστόρημα της Νατάσα Βόντιν «Με καταγωγή από τη Μαριούπολη», σε μετάφραση της Αλεξάνδρας Ιωαννίδου (Gutenberg)
Για το βιβλίο θα μιλήσουν η διευθύντρια της σειράς Aldina του ίδιου εκδοτικού οίκου, Ζωή- Μπέλλα- Αρμάου και η φιλόλογος κι εκ των συντονιστών της λέσχης Γεωργία Τεμπέλη.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 19 Ιανουαρίου, στις 7.30 μ.μ. σε αίθουσα του 5ου Γυμνασίου Χαλανδρίου, (1ος όροφος, Λοκρίδος και Μεθώνης)
Προβλέπεται ελεύθερο Parking στην αυλή του σχολικού συγκροτήματος
Δηλώσεις συμμετοχής στο email argohalandriou@yahoo.com
To βιβλίο
«Αν είχες δει αυτά που έχουν δει τα μάτια μου…»: Αυτή τη φράση θυμάται η Βοντίν να επαναλαμβάνει η μητέρα της που αυτοκτόνησε όταν εκείνη ήταν δέκα χρονών.
Πάνω από μισό αιώνα αργότερα, η γεννημένη το 1945 σε γερμανικό στρατόπεδο συγγραφέας το μόνο που ξέρει για τους γονείς της είναι ότι έφυγαν από την Ουκρανία στο πλαίσιο του προγράμματος καταναγκαστικής εργασίας των ναζί.
Σαν παιχνίδι γκουγκλάρει το όνομα της μητέρας της και, με τη βοήθεια ενός μέλους του Συλλόγου Ελλήνων της Αζοφικής, συγκεντρώνει στοιχεία για την οικογένειά της και τα βάσανά της, άμεσα συνδεδεμένα με τον τόπο καταγωγής της, τη Μαριούπολη.
Βήμα βήμα συνθέτει τις ιστορίες συγγενών χαμένων επί χρόνια για τους οποίους πόλεμοι, επαναστάσεις, ακόμα και η ειρήνη σήμαιναν απλώς αλλαγή διώκτη.
«Μαρτυρία, αλλά και σπουδαία λογοτεχνία» (Frankfurter Allgemeine Zeitung), «μνημειώδες έργο για τις φρικαλεότητες του 20ού αιώνα και παράλληλα μια πολύ προσωπική ιστορία» (Die Welt), το βιβλίο Με καταγωγή από τη Μαριούπολη τιμήθηκε με το βραβείο της Έκθεσης της Λειψίας.
Η συγγραφέας
Η Ναταλία Νικαλάγεβνα Βντοβίνα, όπως είναι το πραγματικό όνομα της Νατάσας Βοντίν, γεννήθηκε στο Φιρτ της Γερμανίας το 1945. Παιδί αιχμαλώτων-εργατών που δούλευαν σε γερμανικά εργοστάσια στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου η Βοντίν πέρασε τα πρώτα πέντε χρόνια της ζωής της σε ένα παράνομο κατάλυμα, σε μια αποθήκη γερμανικής μεταλλουργίας, μιας και οι Ουκρανοί γονείς της προσπαθούσαν να αποφύγουν τον αναγκαστικό επαναπατρισμό στην ΕΣΣΔ του Στάλιν.
Τα δύο επόμενα χρόνια η οικογένεια θα τα περάσει αιχμάλωτη σε ένα αμερικανικό στρατόπεδο για «εκτοπισμένους» ή «απάτριδες», «displaced persons» (DPs) όπως ήταν η επίσημη ονομασία όσων δεν δέχονταν να επιστρέψουν στις πατρίδες μετά το τέλος του πολέμου και στη συνέχεια θα μετακομίσει σε μια κτισμένη ειδικά για τους ανθρώπους αυτούς πολυκατοικία. Εκεί, λίγο πριν η Βοντίν κλείσει τα 11, θα αυτοκτονήσει η μητέρα της. Η βίαιη συμπεριφορά του πατέρα της κάθε φορά που επιστρέφει από τις περιοδείες του ως μέλος μιας κοζάκικης χορωδίας κάνουν τη Νατάσα να το σκάσει από το σπίτι. Μετά από αρκετό καιρό άστεγη στους δρόμους της πόλης και εσωτερική σε καθολικό σχολείο, θα κάνει διάφορες δουλειές μέχρι να καταφέρει να εκπαιδευτεί για διερμηνέας και να μπορεί να ζει άνετα.
Αργότερα αναδείχτηκε και σε σημαντική μεταφράστρια ρωσικής λογοτεχνίας στα γερμανικά. Μετά τα 40 της έγραψε και 12 δικά της βιβλία που έχουν τιμηθεί με πολλά βραβεία. Για το «Με καταγωγή από τη Μαριούπολη» κέρδισε το βραβείο της Έκθεσης της Λειψίας.
Ειδήσεις από το Χαλάνδρι στο amarysia.gr
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
