Συχνά οι αδέσμευτοι που κάνουν μια νέα γνωριμία δυσκολεύονται να βρουν χώρο στο «φορτωμένο» πρόγραμμα του ατόμου που τους ενδιαφέρει και νιώθουν ότι εκείνος ή εκείνη δεν είναι ουσιαστικά διαθέσιμος/η για μια βαθιά προσωπική σχέση.
Αλλά και σε μια σοβαρή σχέση μπορεί ο ένας να παραπονιέται ότι ο σύντροφός του αναλώνεται και αποσπάται από οτιδήποτε άλλο εκτός από τη σχέση τους:. μπορεί να είναι εκεί σαν φυσική παρουσία αλλά δεν φαίνεται να θέλει να συνδεθεί ουσιαστικά μέσα στη σχέση. Και πραγματικά, στους τρελούς ρυθμούς της σημερινής εποχής όπου ο ελεύθερος χρόνος είναι ελάχιστος, συχνά φαίνεται ότι στις προσωπικές μας σχέσεις δίνουμε τη μικρότερη προτεραιότητα.
Υπάρχουν διάφορα επίπεδα διαθεσιμότητας για την προσωπική σχέση.
Η φυσική παρουσία του ατόμου δεν εξασφαλίζει την οικειότητα μιας στενής σχέσης, πράγμα που επιβεβαιώνουν τα παντρεμένα ζευγάρια. Ακόμη κι αν βρίσκεσαι στο ίδιο σπίτι, στο ίδιο δωμάτιο ή και στο ίδιο κρεβάτι με κάποιον, μπορεί να νιώθεις πολύ μόνος αν τα δύο άτομα δεν είναι συντονισμένα και δεν συνδέονται. Ωστόσο, η σταθερή φυσική διαθεσιμότητα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προκύψουν βαθύτερα επίπεδα οικειότητας.
Μετά την φυσική παρουσία, το επόμενο επίπεδο διαθεσιμότητας είναι η σποραδική συναισθηματική διαθεσιμότητα. Σ’ αυτό το επίπεδο, οι δύο σύντροφοι έχουν την ικανότητα να είναι παρόντες συναισθηματικά με τα δικά τους συναισθήματα αλλά και με τα συναισθήματα του συντρόφου τους. Επίσης μπορούν να επικοινωνούν ο ένας στον άλλο, αυτό που αισθάνονται. Όμως παρότι υπάρχει η ικανότητα για συναισθηματική παρουσία, η θέληση να το κάνουν αυτό σε σταθερή βάση είναι περιορισμένη. Σ’ αυτό το επίπεδο, οι σύντροφοι συγκρατούν κάποιες πλευρές του εαυτού τους, πράγμα που επιφέρει μια ασταθή διαθεσιμότητα. Αυτό το «κράτημα» εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, συναισθηματική απόσυρση, αποφυγή δύσκολων θεμάτων συζήτησης, πάγωμα συναισθημάτων μέσω του φαγητού, του ποτού, της δουλειάς ή του σεξ.
Το βαθύτερο επίπεδο διαθεσιμότητας είναι η συνειδητή συναισθηματική διαθεσιμότητα, όπου υπάρχει σταθερά η ικανότητα να είσαι παρών και συνειδητός αναφορικά με τα δικά σου συναισθήματα αλλά και με τα συναισθήματα του συντρόφου σου. Υπάρχει η ικανότητα να είσαι συναισθηματικά διαθέσιμος και μια ισχυρή θέληση να χρησιμοποιήσεις αυτή την ικανότητα. Τα αυθεντικά συναισθήματα αναγνωρίζονται και επικοινωνούνται σε σταθερή βάση, είτε είναι θετικά είτε είναι αρνητικά. Η χαρά και η ευδαιμονία μπορούν άνετα να συνυπάρχουν με τη λύπη και την απογοήτευση, γιατί υπάρχει η δέσμευση να μοιράζεσαι αυτό που πραγματικά βιώνεις με τον σύντροφό σου.
Γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν είναι διαθέσιμοι γι’ αυτό το βαθύτερο επίπεδο ανθρώπινης σύνδεσης; Δεν είναι βασική ανθρώπινη επιθυμία το συναισθηματικό δέσιμο; Γιατί ακολουθούμε ένα τόσο σύνθετο και πολυάσχολο τρόπο ζωής, ενώ δεν ικανοποιούνται οι βαθύτερες συναισθηματικές επιθυμίες μας;
