Ελευθέριος ο θαυµαστός και ένδοξος Ιεροµάρτυρας έλαµψε ως φωτεινό αστέρι κατά το δεύτερο ήµισυ του δευτέρου αιώνος.
Οι γονείς του πλούσιοι και ευγενείς και ως την πίστη ευσεβέστατοι. Η µητέρα του Ανθία διδάχτηκε την Αλήθεια από µαθητές του Αποστόλου Παύλου. Από την µητέρα του έλαβε το όνοµα Ελευθέριος και τον ανέθρεψε ευσεβώς. Ο πατέρας του πλούσιος, κοιµήθηκε µετά από λίγο καιρό από την γέννηση του Ελευθερίου. Έτσι έµεινε µε την µητέρα του, η οποία τον έδωσε εις τον Αρχιερέα της Ρώµης για να του µάθει τα ιερά γράµµατα.
Ο Αρχιερέας διαπιστώνοντας τις αρετές του τον προχείρισε κληρικό, στα δεκαπέντε διάκονο, στα δεκαεπτά ιερέα και στα είκοσι επίσκοπο του Ιλλυρικού.
Ο διάβολος ζηλεύει και φθονεί τους ανθρώπους που ζουν κατά Χριστόν και γίνονται αίτιοι να προσέρχονται στην οδόν της σωτηρίας και άλλοι συνάνθρωποί τους. Ο Ελευθέριος µπαίνει στο στόχαστρο του σατανά. Ο βασιλιάς κηρύσσει διωγµό εναντίον των Χριστιανών και επιθυµεί να θανατώσει τον Ελευθέριο, γιατί αυτός είναι η αιτία που οι ειδωλολάτρες στρέφονται στον Χριστιανισµό. ∆ιατάσσει τον στρατηλάτη Φήλικα να φέρει αµέσως ενώπιόν του τον Ελευθέριο. Αυτός µε αριθµό ικανό στρατιωτών σπεύδει. Τον βρίσκει να διδάσκει.
Ακούγοντας τον γλυκύτατο λόγο του Αγίου για τον Χριστό, µαλακώνει η καρδιά του και ο Φήλικας πέφτει στα πόδια του Αγίου και πιστεύει στον Χριστό.
Ζητάει να τον προσαγάγει στον βασιλιά. Στην πορεία προς τα ανάκτορα ο Φήλιξ ζητά από τον Άγιο να βαπτιστεί. Πράγµα που γίνεται. Φθάσαντες στην Ρώµη ο Φήλιξ διηγείται τα συµβάντα,. Ο Άγιος οδηγείται στον βασιλιά, που προσπαθεί να κάνει τον Άγιο να αλλαξοπιστήσει. Ο βασιλιάς ρωτά τι ήτανε εκείνο που τον έκανε να εγκαταλείψει τα είδωλα και να ακολουθήσει έναν «κακοθάνατο άνθρωπο». Ο Άγιος σιωπά.
Ο τύραννος συνεχίζει να επαινεί τον νεαρό Άγιο και του υπόσχεται πλούσια δώρα αν προσκυνήσει τα είδωλα, διαφορετικά τον περιµένουν βάσανα. Για να λάβει την απάντηση: «Πώς να καταδεχτώ να προσκυνήσω τοιούτους θεούς ανοήτους και ξόανα άψυχα;;». Εγώ λατρεύω τον ∆εσπότη µου Χριστό. Αυτόν σέβοµαι και οµολογώ Θεόν αληθέστατο. Νοµίζω τον θάνατο για τον Χριστό µου τρυφή, δόξα και αγαλλίαση. Η απάντηση θυµώνει τον τύραννο και διατάσσει να πυρώσουν χάλκινο κρεβάτι να βάλουν επάνω τον Άγιο και από κάτω να βάλουν κάρβουνα αναµµένα, ώστε να ψηθεί εντελώς.
Εις τον τόπο των βασάνων συγκεντρώθηκε κόσµος πολύς που κατηγορούσε τον τύραννο. Όµως, ο παντοδύναµος Θεός ελάφρυνε τις οδύνες του Αγίου. Όταν ο τύραννος θεώρησε ότι ο Άγιος είχε ψηθεί διέταξε να τον κατεβάσουν από το κρεβάτι και διαπίστωσαν ότι ήταν αβλαβής και τον άκουσαν να ψάλλει «Υψώσω σε ο Θεός µου, ο Βασιλεύς µου και ευλογήσω το όνοµά σου εις τον αιώνα» (ψαλµός ρµδ΄1) και λέγει στον τύραννό: «µάθε την δύναµη του αληθινού Θεού που ενέργησε σε µένα και την ασθένεια των δικών σου ψευδώνυµων θεών την ασθένεια».
Ο τύραννος θεώρησε ύβρη την απάντηση του Αγίου και διέταξε να τον βάλουν πάνω σε σχάρα, κάτω από την οποία υπήρχαν κάρβουνα και στα οποία έχυναν λάδι για να ανάψει η φλόγα περισσότερο. Μόλις ξάπλωσαν τον µάρτυρα η φλόγα έσβησε και η σχάρα έγινε ψυχρή. Αντικρίζοντας αυτά ο βασιλιάς διατάζει να βάλουν σε λέβητα λίπος, κερί και πίσσα και να βράσουν εντός αυτού τον µάρτυρα. Όταν ο λέβητας κοκκίνισε ο τύραννος ζήτησε από τον µάρτυρα να απαρνηθεί την πίστη του. Ο γενναίος αγωνιστής του Χριστού ελέγχει τον τύραννο και τον ονοµάζει λύκο της Αραβίας που φονεύει τους πιστούς ως πρόβατα. ∆ιατάζει τότε ο βασιλιάς και ρίχνουν στον λέβητα τον µάρτυρα, µα η επέµβαση της θείας χάριτος τον έκανε αβλαβή.
Ο βασιλιάς παρατηρεί µε απορία και θυµό τα γεγονότα. Προσφέρεται ο έπαρχος Κορέµων να τον βγάλει από την δύσκολη θέση προτείνοντας να βάλουν τον Ελευθέριο µέσα σε κλίβανο στο εσωτερικό µέρος του οποίου θα έχουν αιχµηρά αντικείµενα. Ο µάρτυρας βλέποντας την προετοιµασία προσεύχεται εις τον Χριστό να φωτίσει τους διώκτες του και να τους δώσει σωτηρία ψυχής.
Ο Κύριος εισακούει την προσευχή του. Ο Κορέµων αλλάζει συµπεριφορά, ελέγχει τον τύραννο και οµολογεί τον Χριστό. Έξαλλος ο τύραννος διατάζει και βάζουν στον κλίβανο και εκείνον. Αλλά, ώ του θαύµατος, εξέρχεται αβλαβής και αποκεφαλίζεται.
Μετά, στον κλίβανο ρίχνουν τον Άγιο, ο οποίος εξέρχεται αβλαβής. Ο τύραννος, σκληρόκαρδος ων, δεν βλέπει τα θαυµαστά. Έπειτα, φυλακίζει τον µάρτυρα χωρίς τροφή και νερό. Όµως, ο Θεός τον φροντίζει όπως τον προφήτη Ηλία. Ακόµη, διατάσσει να δέσουν τον Άγιο πίσω από άγρια άλογα. Άγγελος ελευθερώνει τον Άγιο. Ηµερεύουν τα άλογα και τον οδηγούν εις το πλησίον βουνό, όπου τα άγρια θηρία τον προσκυνούν . Το πληροφορείται ο τύραννος και στέλνει στρατιώτες να τον συλλάβουν. Τα άγρια θηρία αποσύρονται και οι στρατιώτες τον συλλαµβάνουν . Στην διαδροµή προς το παλάτι ο Άγιος διδάσκει και πολλοί στρατιώτες ασπάζονται τον Χριστιανισµό.
Ο τύραννος καλεί τον κόσµο για να δει το τέλος του Αγίου. Τον ρίχνει σε λιοντάρια. Αλλά αυτά προσκυνούν τον Άγιο. Οι παρευρισκόµενοι αναγνωρίζουν την δύναµη του αληθινού Θεού.
Στο τέλος, δεν µένει άλλη λύση.
Ο τύραννος διατάζει τον αποκεφαλισµό του Αγίου. Έτσι ο γενναίος και πιστός Ελευθέριος εισήλθε στην χώρα των Ιεροµαρτύρων µαζί µε την µητέρα του Ανθία. Τα Άγια λείψανα έλαβαν κάτοικοι της Αυλώνας και τα ενταφίασαν Χριστιανικά. Η µνήµη των τιµά η Εκκλησία την 15η ∆εκεµβρίου.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηµατικός
