Γράφει η Μαρία Μ. Μόσχου
Αριστούχος διδάκτωρ Τμήματος Μουσικών Σπουδών Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μουσικοκριτικός αντιπρόεδρος Ενώσεως Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών
Ο μήνας Φεβρουάριος έκλεισε μουσικά με ένα εκπληκτικό, πρωτότυπο όσο και εντυπωσιακό ταξίδι στο Κέντρο της Μουσικής με επί-κεντρο τον ρυθμό των βαλς!
Συγκεκριμένα, το Σάββατο 28-02.2026 στις 7.00 το απόγευμα, στην κυριολεκτικά κατάμεστη αίθουσα «Χρήστος Λαμπράκης» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, η Κρατική μας Ορχήστρα (Κ.Ο.Α.) με τον Λουκά Καρυτινό στο πότιουμ, επεφύλαξε στο φιλόμουσο κοινό μιαν ονειρική μουσική απόδραση στον χώρο, τον χορό και τον χρόνο των βαλς. Μια ελπιδοφόρα και αισιόδοξη απόδραση από τη ζοφερή πραγματικότητα του πολέμου που έχει ξεσπάσει και σταδιακά περιστοιχίζει την υφήλιο και -δυστυχώς- τις ψυχές των ανθρώπων, προκαλώντας τους ανησυχία, φόβο και αποτροπιασμό.
Η ιδιαιτερότητα της εν λόγω συναυλίας, έγκειται στο ότι, σύμφωνα και με τα λεγόμενα του Χρίστου Παπαγεωργίου -ενός από τους βασικούς συνελεστές και παρουσιαστές της- «αποτέλεσε μια μουσική παράσταση με αφηγήσεις, ομιλίες, βίντεο, που συνδιαλέγονταν με μουσικά συμφωνικά αποσπάσματα και ενίοτε πλήρη έργα, δημιουργώντας ένα οπτικοακουστικό δρώμενο που κάνει το κοινό να συμμετέχει και να αντιλαμβάνεται τη μουσική με περισσότερες από μια αισθήσεις…». Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει ότι αυτό το «μουσικο-ιστορικό ταξίδι» στα άδυτα της κλασικής μουσικής αποτέλεσε βιωματική παρουσίαση, απαιτώντας ταυτόχρονα την πολυπρισματική θεώρηση και συνεργασία μουσικών και ιστορικών – συγκεκριμένα της έγκριτης καθηγήτριας Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Μαρίας Ευθυμίου, υπό την άρτια καθοδήγηση και τον συντονισμό της επίλεκτης σκηνοθέτιδος, σεναριογράφου Κατερίνας Ευαγγελάκου. Όλα αυτά πλαισιώθηκαν με την ευγενική συμμετοχή και εκλεπτισμένη ζωντανη παρουσίαση ζευγαριών που χόρευαν βαλς!
Τα έργα που ερμήνευσε με ξεχωριστή ζωντάνια η Κρατική μας Ορχήστρα, ήταν αποσπάσματα από: το «Βαλς των λουλουδιών» από το Μπαλέτο Καρυοθραύστης, έργο 71 του Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκυ (1840-1893), το 3ο μέρος (Σκέρτσο) από τη Συμφωνία αρ. 9 σε ντο μείζονα του Φραντς Σούμπερτ (1797-1828), το Βαλς από την όπερα «Ο Ιππότης με το ρόδο» του Ρίχαρντ Στράους (1864-1949), το Βαλς για φωνή και ορχήστρα, έργο 410, «Φωνές της άνοιξης» του Γιόχαν Στράους υιού (1825-1899) με την αιθέρια φωνή της υψιφώνου Άννις Φασέα.
Μετά το διάλειμμα, ακολούθησε το θεαματικό δεύτερο μέρος, με το χορογραφικό ποίημα για ορχήστρα «Το Βαλς» του Μωρίς Ραβέλ (1875-1937), το Βαλς από τη μουσική για την ταινία «Ο Νονός» του Νίνο Ρότα (1911-1979), το Βαλς από τη «Σουίτα Μασκαράτα» του Αράμ Χατσατουριάν (1883-1978). Ακολούθησαν έργα Ελλήνων συνθετών το: «Ψηλά στο μέτωπο», στρατιωτικό εμβατήριο από την οπερέτα «Ο Βαφτιστικός» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη με τη μεστή φωνή του τενόρου Αντώνη Κορωναίου και κατέληξε με το ντουέτο «Στο στόμα, στο στόμα» από την ίδια οπερέτα. Είναι άξιοι επαίνου όσοι είχαν την ιδέα να περιλάβουν και έργα Ελλήνων συνθετών στο πρόγραμμα της συναυλίας!
Κάθε έργο συνοδευόταν από ιστορική οπτικοακουστική παρουσίαση και διάδραση μεταξύ των παρουσιαστών: της Μαρίας Ευθυμίου, που τοποθετούσε με ευγλωτία, σοβαρότητα και χάρη τα έργα στο ιστορικό τους πλαίσιο και του Χρίστου Παπαγεωργίου, ο οποίος με την άνεση της πολυετούς εμπειρίας στον χώρο αλλά του ταλέντου του, επεξηγούσε με αριστοτεχνικό τρόπο τη μουσική προέλευση και πορεία των βαλς στον χρόνο. Ο τρόπος αυτός της παρουσίασης ήταν πρωτότυπος και προσέφερε μια μοναδική εμπειρία στους ακροατές καθώς ενέτεινε το ενδιαφέρον τους και σίγουρα τους πλούτισε με γνώσεις και «αγωγή ψυχής» σε μια ανώτερη σφαίρα συναισθημάτων.
Το τέλος της παράστασης, όμως, επεφύλασσε μια έκπληξη με εναλλαγή ρόλων, καθώς ως biss ακούστηκε το μεγαλειώδες «Δεύτερο Βαλς» του Σοστακόβιτς με τον μαέστρο Λουκά Καρυτινό να παραδίδει τη μπαγκέτα του ώστε να διευθύνει την ορχήστρα η ιστορικός μας Μαρία Ευθυμίου! Είναι εντυπωσιακό το πόσο σωστή και ακριβής ήταν στις κινήσεις της ακολουθώντας τον ρυθμό και καθοδηγώντας την ορχήστρα μας, ως έμπειρη μαέστρος! Αποδεικνύεται ότι ένας άνθρωπος με σωστά κριτήρια και αξιοσύνη έμφυτο ταλέντο, έχει ορθή κρίση, σωστή αντίληψη και προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε συνθήκες!
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές που κατάφεραν και πέτυχαν τον στόχο τους, που δεν ήταν άλλος από το να ταξιδέψουν το κοινό στο Κέντρο της Μουσικής Δημιουργίας!
Ας ελπίσουμε και ας ευχηθούμε ότι η Μουσική θα αποτελέσει ένα αντιπολεμικό σάλπισμα ενότητας, γαλήνης και ειρηνικής συνύπαρξης ανθρώπων και λαών, όπως για παράδειγμα ισχύει και με την «Ενάτη Συμφωνία» του Μπετόβεν, τη «Χορωδιακή»: «Ο ύμνος ή ωδή στη χαρά», που αποτελεί σήμερα τον επίσημο ύμνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
