Από τη στήλη ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Δεν μπορείτε να φανταστείτε φίλες και φίλοι μου τι σημαίνει να γράφεις κάτω από συνθήκες πανικού. Είναι κάτι σαν πολεμικός ανταποκριτής. Και το λέω αυτό χωρίς να έχω ζήσει κάποιο πόλεμο – εκτός ίσως από την επιστράτευση της 20ής Ιουλίου 1974, που φόρεσα στολή εκστρατείας, ζώστηκα και ένα περίστροφο Smith & Wesson 38 mm σαν καουμπόι και παρέμεινα στο Χαλάνδρι, περιμένοντας εντολές για μετάθεση κάπου στην κεντρική Ελλάδα.
Ένα θα σας πω: ότι αυτή τη στιγμή που γράφω, μια μετεωρολόγος στο κανάλι που παρακολουθώ από μια τηλεόραση στο γραφείο μου, έχει ζωγραφίσει στον χάρτη της Ελλάδας δυο κόκκινους κύκλους σαν πυρηνικά μανιτάρια πάνω από τη χώρα και περιγράφει συνθήκες για την Τετάρτη 21/1 και την Πέμπτη 22/1/26, τόσο τρομακτικές, που αν μπορούσα θα εγκατέλειπα τη χώρα για θερμότερα κλίματα. Ποιος; Εγώ, που όταν ήμουν νεότερος, μόλις άκουγα για χιόνια στο ραδιόφωνο και στις απαρχές της τηλεόρασης, έπαιρνα το Fiat μου (είχα ανά επταετία τα μοντέλα 127, Regata και Tipo) και ανέβαινα με την παρέα στον Παρνασσό με φουλ εξοπλισμό για απολαύσουμε το χιόνι στην αγνή του μορφή, στο απέραντο λευκό που απαιτεί γυαλιά ηλίου και στην απόλυτη ησυχία.
Για την ιστορία: Πηγαίναμε κάθε χειμωνιάτικο Σαββατοκύριακο, μετά έγινε κάθε 15 μέρες, αργότερα μια φορά το μήνα και τελευταία, μια φορά το χρόνο και μονοήμερη. Αυτή τη βόλτα πλέον την αποκαλούσαμε «τάμα». Τα τελευταία χρόνια που οι χειμώνες εξαφανίστηκαν ένεκα «η τρύπα του όζοντος» αρχικά, η «κλιματική αλλαγή» αργότερα και τα «ακραία καιρικά φαινόμενα» πρόσφατα, όλα αυτά ξεχάστηκαν.
Επειδή δε, η Generation Z δεν έχει ζήσει τους χειμώνες της Generation των Boomers, θεωρεί ακραίο φαινόμενο να ρίχνει χιόνι το χειμώνα. Και το κάνει Έκτακτη Είδηση (με δραματική μουσική υπόκρουση μάλιστα).
Εγώ, θυμάμαι τα πρωτοβρόχια και τις μπόρες του Οκτωβρίου, τα χιονόνερα του Νοεμβρίου με τις πρώτες παγωνιές και τα χιόνια του Δεκεμβρίου με αποκορύφωμα τις μεγάλες χιονοπτώσεις μετά τα Θεοφάνια και κυρίως κοντά στη γιορτή του Αγίου Αντωνίου (που περιμέναμε επισκέψεις στο σπίτι). Αυτή ήταν η σειρά και δεν μας προξενούσε έκπληξη.
Για να μη τα πολυλογώ, η κυρία μετεωρολόγος ανακοινώνει τόσο «έντονα καιρικά φαινόμενα», που πανικοβλήθηκα και σκέφτηκα: Δεν γράφω τα Έπεα απόψε (Τρίτη 20/1/26) να τα στείλω στην εφημερίδα μην έχουμε καμία διακοπή ρεύματος αύριο και κανένα πέσιμο του internet;
Οπότε, αν διαβάζετε αυτό το κείμενο, φίλες και φίλοι μου, σημαίνει ότι επιβιώσατε των ακραίων καιρικών φαινομένων και ίσως να γελάτε κιόλας, διότι εγώ δεν το ξέρω αυτή τη στιγμή.
