Γράφει οΔημήτριος Γ. Σουλιώτης
Προσπαθώντας να ανακαλύψω τη βαθύτερη αλήθεια για τον τρόπο λειτουργίας του προπαγανδιστικού μηχανισμού της ΝΔ, που φέρει τον παραπλανητικό τίτλο «Ομάδα Αλήθειας», διαπίστωσα ότι οι σκέψεις που παρατίθενται στο βιβλίο μου «Ελληνικός Κλεπτοκαπιταλισμός», το οποίο εκδόθηκε το μακρινό 1993, μου παρέχουν τα απαραίτητα εργαλεία ανάλυσης.
Σε άρθρο του βρετανικού περιοδικού «Σπεκτέιτορ» αναφέρεται ότι ο τρόπος με τον οποίο μπορεί κάποιος να γίνει πλούσιος, εξαρτάται από τη χώρα στην οποία αναπτύσσει τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του. Υπάρχει το λατινοαμερικανικό μοντέλο (ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος, αλλά μόνο χρησιμοποιώντας βία), το γαλλικό μοντέλο (ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος, αλλά μόνο αν προέρχεται από τη σωστή οικογένεια και έχει τελειώσει τη σωστή εκόλ), το γερμανικό μοντέλο (ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος, αλλά πρέπει όλοι να συμφωνήσουν σ’ αυτό). Το τελευταίο μοντέλο το οποίο ανέφερε το άρθρο του περιοδικού ήταν το ελληνικό (ο καθένας μπορεί να γίνει πλούσιος, αλλά μόνο αν κάνει τις σωστές φιλίες). Αυτές οι φιλίες αποδεικνύονται περισσότερο επιτυχείς και παραγωγικές, όταν συνάπτονται μεταξύ ατόμων που ανήκουν στην ελίτ της χώρας, τα οποία ακολουθούν την ίδια πορεία προς το «βόλεμα»… Και αυτή η πορεία ως οικογενειακή στρατηγική ξεκινά από τα πλούσια προάστια της Αθήνας, από το Κολλέγιο και τα άλλα ακριβά ιδιωτικά σχολεία, συνεχίζεται στα φημισμένα πανεπιστήμια της Ευρώπης ή καλύτερα της Ivy League των ΗΠΑ, περνά μέσα από τους «δεξιόστροφους» ομίλους και λέσχες συναθροίσεων της ελίτ (Αθηναϊκή Λέσχη, Όμιλος Γκολφ, Ιππικός Όμιλος, Ροταριανός Όμιλος, Βασιλικός Ναυτικός Όμιλος, Μασονικές στοές, Σύλλογος Αθηναίων κ.ά.) και καταλήγει σε μια «επιτυχημένη» καριέρα στο πεδίο των επιχειρήσεων ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα, ή στον πολιτικό στίβο.
Στην ελληνική μεγαλοαστική τάξη έχουν δοθεί διάφοροι αρνητικοί χαρακτηρισμοί: τυχοδιωκτική, παρασιτική, ανορθολογική, μεταπρατική, ακόμη και «λούμπεν». Συναφής είναι και η έννοια κλεπτο- απιταλιστής, (επιχειρηματίας που δρα σε καθεστώς κλεπτο-καπιταλισμου). Ο Έλληνας κλεπτο-καπιταλιστής μεγιστοποιεί τα έσοδά του κύρια μέσω αδιαφανών συναλλαγών και προσωπικών σχέσεων, δηλαδή το πρωταρχικό ενδιαφέρον του είναι οι δημόσιες σχέσεις με ισχυρά πρόσωπα από τους χώρους της Πολιτικής και της Οικονομίας και δευτερευόντως η επιχειρηματική δραστηριότητα. Στην πραγματικότητα τα κέρδη της επιχείρησής του δεν υπόκεινται στην πειθαρχία της ανταγωνιστικής αγοράς, αλλά εξαρτώνται από την ικανότητά της – με τη βοήθεια φίλων και σχέσεων αλληλεξάρτησης – να «αρμέγει» το κράτος… Μέσα σ’ αυτό το κλεπτοκαπιταλιστικό κύκλωμα που για λόγους ιστορικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς είναι σαφώς δεξιόστροφο, έδρασε και η «Ομάδα Αλήθειας», όπως αναλύεται παρακάτω.
Μία μεγάλη διαφημιστική εταιρία, οι μέτοχοι της οποίας έχουν στενούς συγγενικούς δεσμούς με το Κόμμα της ΝΔ έχει στο πελατολόγιό της εκτός των άλλων και ισχυρούς επιχειρηματίες που παίρνουν δουλειές από το κράτος. Η συγκεκριμένη εταιρία ιδρύει μια θυγατρική, επίσης διαφημιστική εταιρία, στις μισθολογικές καταστάσεις της οποίας εμφανίζονται πολλά στελέχη του Κόμματος της ΝΔ. Κάποια από τα συγκεκριμένα στελέχη ανήκουν στην «Ομάδα Αλήθειας», τον προπαγανδιστικό μηχανισμό της ΝΔ, οι οποίοι όμως παραδόξως δεν αναφέρουν την εν λόγω απασχόλησή τους στα βιογραφικά τους σημειώματα… Και στο σημείο αυτό αρχίζουν τα κρίσιμα ερωτήματα: Έχουν κανονική ή εικονική απασχόληση στην εταιρία από την οποία μισθοδοτούνται; Μήπως εργάζονται – χωρίς να εμφανίζονται στις μισθολογικές καταστάσεις του – αποκλειστικά για το Κόμμα της ΝΔ; Εάν συμβαίνει το τελευταίο γιατί η θυγατρική διαφημιστική εταιρία προσφέρει αυτήν την υπηρεσία στη ΝΔ; Ποιος ο ρόλος της μητρικής διαφημιστικής εταιρίας και των ισχυρών επιχειρηματιών – πελατών της που παίρνουν εργολαβίες από το κράτος στο όλο κύκλωμα; Ποια σχέση έχει η υπόθεση με το χρέος της ΝΔ προς τις Τράπεζες (περίπου 500 εκ. Ευρώ);
Σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα η θυγατρική εταιρία έχει υποβάλλει στο ΓΕΜΗ στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η δαπάνη μισθοδοσίας των υπαλλήλων της αντιστοιχεί στο σύνολο σχεδόν του ετήσιου καθαρού κύκλου εργασιών της κατά τα έτη 2014 – 2023… Επίσης κατά το χρονικό διάστημα 2015 – 2020 η ετήσια δαπάνη μισθοδοσίας της ΝΔ, βάσει των δημοσιευμένων ισολογισμών της, μειώθηκε από τα 4,3 εκ. στις 673 χιλ. ευρώ, που αντιστοιχεί σε μόλις τριάντα πέντε υπαλλήλους…
Η απάντηση που έχει δοθεί στα παραπάνω ερωτήματα από τα Κόμματα της αντιπολίτευσης και από δημοσιογράφους στις σχετικές αναλύσεις του θέματος στα ΜΜΕ είναι η ακόλουθη: Πρόκειται για κλασσική περίπτωση τριγωνικών συναλλαγών. Συγκεκριμένα οι πελάτες της μητρικής εταιρίας, επιθυμώντας να βοηθήσουν το Κόμμα της ΝΔ για λόγους ιδεολογικούς και συναλλακτικούς παρέχουν στην εταιρία κεφάλαια, τα οποία μέσω της θυγατρικής εταιρίας της καταλήγουν τελικά στο Κόμμα της ΝΔ, με τη μορφή της πληρωμής των στελεχών της… Με αυτό το ευφάνταστο τέχνασμα πρώτον παρακάμπτεται η σχετική νομοθεσία που δεν επιτρέπει τη χρηματοδότηση πολιτικών Κομμάτων από ιδιώτες πάνω από ένα όριο και επιπλέον η ΝΔ μέσω της μεταφοράς του κόστους μισθοδοσίας του προσωπικού της σε άλλη εταιρία, εμφανίζει αύξηση εσόδων και μείωση των χρεών της. Επίσης η αρωγός θυγατρική εταιρία εμφανίζει αύξηση των δαπανών της και μείωση της φορολογητέας ύλης… Είναι όλοι κερδισμένοι, ο μόνος χαμένος είναι το κράτος, που υφίσταται το «άρμεγμα»… Άλλη μια case study του Ελληνικού Κλεπτοκαπιταλισμού…
Είναι δυνατόν να διερευνηθεί η αλήθεια ή μη της άποψης των Κομμάτων της αντιπολίτευσης και των δημοσιογράφων περί των τριγωνικών συναλλαγών, προς όφελος της ΝΔ; Ως ελεγκτής υπέρ του δημοσίου συμφέροντος για τριάντα τέσσερα συναπτά έτη, με ειδικότητα στη διερεύνηση οικονομικών εγκλημάτων, απαντώ μετά λόγου γνώσεως: Βεβαίως είναι δυνατόν να διερευνηθεί. Τι χρειάζεται; Μόνο κάποιοι ειδικοί διασταυρωτικοί έλεγχοι στα λογιστικά βιβλία των δύο διαφημιστικών εταιριών και στο Κόμμα της ΝΔ. Θα διατάξουν αυτούς τους ελέγχους οι αρμόδιοι για την τήρηση των σχετικών νόμων φορείς; Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος… Γιατί αν ζούσαμε σε ένα σοβαρό κράτος του οποίου οι θεσμοί λειτουργούσαν έντιμα, ηθικά, αποτελεσματικά δεν θα είχαμε το πλήθος των συγκαλύψεων που προσβάλλουν βάναυσα την ηθική μας τα τελευταία χρόνια. Θα είχαν για παράδειγμα διενεργηθεί τέτοιοι έλεγχοι προς διερεύνηση της προέλευσης των κεφαλαίων πελατών του που χειρίστηκε ως δικηγόρος, ειδικός στις off shore εταιρίες ο κ. Παπασταύρου – έγινε πάλι υπουργός – στην υπόθεση της λίστας Lagard και των Panama Papers και στη συνεργασία του με τη σύζυγο του πρωθυπουργού. Θα είχαν γίνει τέτοιοι έλεγχοι στις εταιρίες του Άδωνι Γεωργιάδη προς βαθύτερη διερεύνηση των καταγγελλομένων από τους μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος στην υπόθεση της Novartis. Θα είχε ελεγχθεί με διασταυρωτικούς ελέγχους το «πόθεν έσχες» του πρωθυπουργού, όπως είχε ζητήσει η αντιπολίτευση. Αν είχαν λειτουργήσει έντιμα, ηθικά, αποτελεσματικά οι θεσμοί θα είχαν διενεργηθεί ουσιαστικοί έλεγχοι προς αναζήτηση των φυσικών και ηθικών αυτουργών στο σκάνδαλο των υποκλοπών και στο ναυάγιο της Πύλου, που χάθηκαν εξακόσιες πενήντα ψυχές (στο έγκλημα των Τεμπών αναμένουμε…).
Μια ομάδα πολιτικών που εκπροσωπεί ένα πολύ μικρό τμήμα του ελληνικού λαού, με όπλα της τον αμοραλισμό και την υποκρισία, ελέγχοντας σε μεγάλο βαθμό τους θεσμούς και τους αρμούς της εξουσίας, γενικά δρώντας στο πεδίο του κλεπτο-καπιταλισμού, οδηγεί τη χώρα στην παρακμή… Οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς πότε επιτέλους θα ξυπνήσουν;
