Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος: Βουλευτής Αττικής ΣΥΡΙΖΑ
Στην εποχή μας, σπουδαίος μοχλός ανάπτυξης είναι η βιομηχανία του κινηματογράφου και ο χώρος των οπτικοακουστικών τεχνών. Για να λειτουργήσει ως τέτοιος όμως απαιτούνται κάποιες προϋποθέσεις. Παρατηρώντας τις επιλογές της αμερικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή άνθησε στην Καλιφόρνια, σε μια περιοχή με εξαιρετικά ενδιαφέροντα φωτισμό για τα εξωτερικά γυρίσματα και, βεβαίως, με το ανάλογο οικονομικό περιβάλλον όσον αφορά στο ύψος των επενδύσεων και τη φορολογία. Απαιτείται, δηλαδή, εκείνο το νομοθετικό πλαίσιο που θα κάνει ελκυστική την επένδυση σε έναν τόπο. Επίσης, σπουδαίο ρόλο παίζει και το κινηματογραφικά ενδιαφέρον φυσικό τοπίο.
Η χώρα μας διέθετε πάντα σε υψηλό ποιοτικά επίπεδο τις δύο από τις τρεις προϋποθέσεις: το απαράμιλλο φυσικό φως και το τοπίο της, που είναι πραγματικά ένα απέραντο φυσικό ντεκόρ με διαφορετικές μεταξύ τους σκηνικές εικόνες. Δεν είναι λίγες οι ταινίες που γυρίστηκαν εδώ κατά το παρελθόν, επιστρέφοντας στη χώρα έσοδα από τουρισμό και συνάλλαγμα. Λόγω όμως της απουσίας ενός φιλοαναπτυξιακού οικονομικού πλαισίου, οι κινηματογραφικοί παραγωγοί επέλεγαν τα τελευταία χρόνια άλλες χώρες για τα γυρίσματα των ταινιών τους. Τουρκία, Μαρόκο, Μάλτα, Αλβανία, Ισπανία ή Μαυροβούνιο ήταν οι επόμενες επιλογές τους. Ετσι χάναμε, όχι μόνο το συνάλλαγμα από τον τουρισμό, που θέλει να βρεθεί στα υπέροχα ελληνικά τοπία, που γνωρίζει μέσω της κινηματογραφικής οθόνης, αλλά και τα έσοδα που έμεναν κατά την περίοδο των γυρισμάτων στη χώρα. Επίσης, να σημειώσουμε και την αύξηση της απασχόλησης για χιλιάδες Ελληνες εργαζόμενους στον κινηματογράφο και τα οπτικοακουστικά γενικότερα.
Το θέμα του ελκυστικού οικονομικού πλαισίου δεν ήταν κάτι άγνωστο στην πολιτική ηγεσία της χώρας. Μιλώντας με υπουργό Πολιτισμού το 2009, εκείνος με διαβεβαίωνε ότι το παλιό αυτό αίτημα των ανθρώπων του κινηματογράφου θα ικανοποιούνταν άμεσα. Υποστήριζε ότι μια νομοθετική ρύθμιση για το επίμαχο θέμα θα ερχόταν το αμέσως επόμενο διάστημα. Επρεπε όμως και αυτό η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να το υλοποιήσει το 2017, μέσω του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, με τον Νίκο Παππά στην πολιτική – δημιουργική ευθύνη αλλά και με τον Λευτέρη Κρέτσο.
Τακτοποιώντας το θέμα του cash rebate – την υιοθέτηση του επενδυτικού κινήτρου- πριν ακόμα κλείσει χρόνος, υποβλήθηκαν πολλές αιτήσεις, ενώ είχε ήδη πληρωθεί και το πρώτο rebate από το Εθνικό Κέντρο Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας – η επιστροφή ενός ποσού στους παραγωγούς. Μέχρι τον Απρίλιο του 2019 υπήρχαν 38 προτάσεις: 18 για εγχώριες και 20 για διεθνείς παραγωγές από Γαλλία, Βρετανία, ΗΠΑ, Νότια Κορέα, Γερμανία. Η συνολική επένδυση αυτών των 38 παραγωγών είναι 32,3 εκατ. ευρώ. Τα χρήματα που θα επιστραφούν βάσει του νόμου 4487 του 2017 είναι 9,9 εκατ. ευρώ. Τα υπόλοιπα μένουν στη χώρα και ταυτόχρονα δημιουργούνται 11.500 θέσεις απασχόλησης. Οι Ελληνες τεχνικοί κινηματογράφου, που καταδικάστηκαν στην ανεργία με την κρίση και τη σχεδόν εξαφάνιση των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών παραγωγών, επιτέλους παίρνουν βαθιά εργασιακή ανάσα!
Ανάμεσα στις ταινίες που γυρίζονται στη χώρα μας μετά την ψήφιση του επίμαχου νόμου συναντάμε τη γαλλική παραγωγή «Adults in the room» του Κώστα Γαβρά, το «Born to be murdered» του Φερντινάντο Τσίτο Φιλομαρίνο με γυρίσματα σε Μετέωρα και Ζαγόρια, την ευρωπαϊκή παραγωγή «Για να δει τη θάλασσα» της Αγγελικής Αντωνίου και πολλές άλλες. Διεκδικώντας, λοιπόν, η Ελλάδα με τα φυσικά και θεσμικά πλέον συγκριτικά πλεονεκτήματά της όσα δικαιούται, μετατρέπεται όσον αφορά στον κόσμο του σινεμά σε ένα απέραντο κινηματογραφικό στούντιο με πολλαπλά οφέλη. Για τους σπουδαίους κινηματογραφιστές μας, για τον τουρισμό και την ανάπτυξη, για το κύρος και την ελκυστική εικόνα της πατρίδας μας διεθνώς.
