Γράφει η Zωή Ράπτη: Υφυπουργός Υγείας – Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών
Eδώ και καιρό απασχολούσαν την επικαιρότητα οι «εκρήξεις» βουλευτή και πρώην υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες γίνονταν ανεκτές -αν δεν ενθαρρύνονταν κιόλας – από την ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Μετά από κάθε «ξέσπασμα» του αθυρόστομου πολιτικού και μόλις η Κοινή Γνώμη εξέφραζε τον αποτροπιασμό της για την κυριαρχία του πολακισμού σ’ αυτό το κόμμα, ο κ. Τσίπρας επέβαλε μια προσχηματική και βραχυχρόνια… ποινή στον τάχα «αψύ» πολιτευτή κι εκείνος με τη σειρά του αναδιπλωνόταν άμεσα μην τυχόν και απωλέσει το δικαίωμα της συμμετοχής στα κομματικά ψηφοδέλτια.
Αυτή η αναχρονιστική και ξεκάθαρα παλαιοκομματική πρακτική, αντί να τερματιστεί όσο το δυνατόν ταχύτερα από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα, εξελίχθηκε ακόμα περισσότερο με την προσθήκη στην πολακική «φαρέτρα» του ράπερ Μιθριδάτη, που είχε διακριθεί για τις υβριστικές, σεξιστικές και χυδαίες στιχοπλοκές του. Και το κόμμα που καμώνεται το ευαίσθητο για τα ζητήματα του σεξισμού, της υποτίμησης των γυναικών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καλοδέχθηκε την ένταξη του καλλιτέχνη στις τάξεις του και στα ψηφοδέλτιά του.
Σ’ ένα από τα τραγούδια του, που έχει τίτλο «Ζητώ κυρία ώριμη», ο καλλιτέχνης διατυπώνει την ακόλουθη επιθυμία: «Ζητώ κυρία ώριμη, όμορφη και κυριλέ. Νά ʹναι κι ευκατάστατη να την περνώ τσαμπέ ολέ. Νά ‘ναι χρυσοχέρα και να μου φτιάχνει τον καφέ. Και πάνω στο κρεβάτι μου να κάνει σπέσιαλ εφέ». Με λίγα λόγια, προβάλλει ως ιδεατή την εικόνα ενός ζιγκολό, που αξιώνει από τη γυναίκα να τον πληρώνει, να τον υπηρετεί και να είναι «επινοητική» στο σεξ.
Η καλλιέργεια τέτοιου είδους σεξιστικών και απάνθρωπων προτύπων οδηγούν στην κατάρρευση κάθε ερωτικού συναισθήματος αλλά και κάθε προσπάθειας να μπει στην αγορά εργασίας ένα νέο παιδί∙ μια και μπορεί να ακολουθήσει τον εύκολο δρόμο του ζιγκολό.
Αυτό προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις προσωπικές σχέσεις και τον επαγγελματικό προσανατολισμό της νέας γενιάς; Την οικονομική, συναισθηματική και σεξουλική εκμετάλλευση των ανθρώπων;
Η πραγματικότητα για όλες και όλους μας προσδιορίζεται από τις σκέψεις αλλά κυρίως από τις πράξεις και τις επιλογές μας. Για παράδειγμα, στην πολιτική, μια ομάδα ανθρώπων, ένα κόμμα, ένα κίνημα, μπορεί να έχει τις καλύτερες προθέσεις για τη χώρα στην οποία δραστηριοποιείται, αλλά οι πράξεις και οι επιλογές του να αποδειχθούν ολέθριες, απάνθρωπες, χυδαίες, καταστρεπτικές. Θα καταχωρηθεί εξαιτίας αυτών στην Ιστορία ως μια εξαιρετικά κακή περίπτωση κόμματος, κινήματος, συλλογικότητας.
Και όλες και όλοι εμείς που ασκούμε πολιτική κρινόμαστε κυρίως για τις πράξεις και τις επιλογές μας. Η επιλογή που χρωματίζει με πολύ μελανά χρώματα την πολιτική της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ο μιθριδατισμός της στη χυδαιότητα, τον σεξισμό, τη μετατροπή των κομματικών αντιπαραθέσεων και διαφωνιών σε προσωπικές επιθέσεις, σε σεξιστικού τύπου αθλιότητες.
Ο μιθριδατισμός στη χυδαιότητα βλάπτει την πνευματική υγεία και την πολιτική ζωή του τόπου.
