Η αποκαλυπτική συνέντευξη που δημοσιεύει η εβδομαδιαία ΑΜΑΡΥΣΙΑ στο φύλλο της 28ης Ιουνίου ίσως αποτελέσει «βραδυφλεγή βόμβα» στα θεμέλια του τοπικού πολιτικού συστήματος. Η παραίτηση του κ. Πάνου Αλεξανδρή από τη θέση του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της μείζονος μειοψηφίας «ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ» δεν αλλάζει τις ισορροπίες μόνο στο εσωτερικό του συνδυασμού, αλλά μοιραία θα επηρεάσει το σύνολο των παραταξιακών δυνάμεων που εμπλέκονται στο δημοτικό σκηνικό.
Οι λόγοι παραίτησης που επικαλείται ο κ. Π. Αλεξανδρής έρχονται απλώς να επιβεβαιώσουν αυτό που ήδη είχε γίνει αντιληπτό, σχεδόν αμέσως μετά από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Η εσωτερική ομοιογένεια στον συνδυασμό «ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ» συναντούσε αρκετές δυσκολίες, οι οποίες εκφράζονταν -στην καλύτερη περίπτωση- με «διαφοροποιημένες» τοποθετήσεις σε επιμέρους θέματα που συζητούνταν στο ∆ημοτικό Συμβούλιο. Επίσης, προς επίρρωση της γνωστής ιστορικής ρήσης, που θέλει τη νίκη να έχει πολλούς πατεράδες, αλλά την ήττα να είναι ορφανή, δεν ήταν λίγες οι φορές που στελέχη ή «φίλοι» της παράταξης άφηναν να διαφανεί ότι χρέωναν τη μη κατάληψη του δημαρχιακού θώκου στον μέχρι πρόσφατα επικεφαλής της παράταξης Πάνο Αλεξανδρή. Και ο ίδιος, όμως, αισθανόταν να δυσκολεύεται στην άσκηση του αντιπολιτευτικού ρόλου του, θεωρώντας ότι «βαρύνεται» από πολιτικές και πρόσωπα της προηγούμενης διοίκησης. Άρα, ο δρόμος της παραίτησης, έστω κι αν ως είδηση αποτελεί πράγματι πολιτική εξέλιξη πρώτου μεγέθους για το Μαρούσι, θα έπρεπε να θεωρείται αναμενόμενος.
Το στοίχημα από εδώ και πέρα για τον συνδυασμό «ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ», αλλά και τον κεντροαριστερό χώρο της περιοχής, θα είναι να διατηρήσει τη συνοχή και την ενότητά του, να «αποκρυπτογραφήσει» νηφάλια το πλήθος των μηνυμάτων που εκπέμπει ο κ. Αλεξανδρής στη συνέντευξή του και να επιλέξει το νέο πρόσωπο που θα οδηγήσει την παράταξη στις εκλογές του 2010. Το εγχείρημα είναι εξαιρετικά δύσκολο, αν αναλογισθεί κανείς την κατάσταση που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ σε κεντρικό επίπεδο, οι παρενέργειες της οποίας δεν μπορεί παρά να διαχέονται και στο τοπικό πολιτικό σκηνικό του χώρου.
Ωστόσο, η συνέντευξη του απερχόμενου επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας δεν έχει ενδιαφέρον αποκλειστικά σε τοπικό επίπεδο, αλλά θίγει θέματα ευρύτερου πολιτικού προβληματισμού. Για παράδειγμα, η χαρακτηριστική φράση του ότι «εάν δεν έχεις λεφτά, δεν κάνεις πολιτική» συμπυκνώνει μία αλήθεια που πρέπει να προβληματίσει όσους ασχολούνται με τους θεσμούς και τη δυνατότητα εφαρμογής τους στην… πραγματική ζωή και όχι σε συνθήκες… εργαστηρίου. Επίσης, η προειδοποίησή του ότι η προοπτική των μητροπολιτικών σχημάτων οδηγεί, όχι σε συνασπισμό δυνάμεων για την καλυτέρευση της ζωής των πολιτών, αλλά στη δημιουργία ευρύτερων πόλων εξουσίας που θα συνδιαλέγεται με ισχυρότερα επιχειρηματικά συμφέροντα, συνιστά μία δεύτερη αφορμή για προβληματισμό.
Τέλος, ιδιαίτερης προσοχής θα πρέπει να τύχει η αναφορά του στην ανάγκη δημιουργίας ευρύτερων σχημάτων συνεργασίας, σε τοπικό επίπεδο, προκειμένου να «κλείσει η παρένθεση Πατούλη», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά. Η πρόσκληση-πρόκληση προς τους συνδυασμούς κυρίως των κ.κ. Λ. Μαγιάκη και Μπ. Ζιώγα είναι κάτι παραπάνω από εμφανής και θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να δούμε πώς θα απαντηθεί από την πλευρά τους.
Στον αντίποδα των εξελίξεων, θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος ότι η αποστολή της διοίκησης του ∆ήμου διευκολύνεται. Ένας ισχυρός πόλος της αντιπολίτευσης και ένας -κατά την εκτίμησή μας- δύσκολος πολιτικός αντίπαλος για τον κ. Γ. Πατούλη «τραβιέται πίσω» και άρα οι πιέσεις προς τη δημοτική αρχή θα χαλαρώσουν. Φαινομενικά όλα αυτά μπορεί να συμβαίνουν, αλλά το τελικό συμπέρασμα του παραπάνω συλλογισμού είναι μακράν της πραγματικότητας. Όποιοι δε, το υιοθετήσουν θα βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
Ο κ. Πάνος Αλεξανδρής είναι βέβαιο -το δηλώνει εξάλλου και ο ίδιος- ότι θα παραμείνει ενεργό μέλος του ∆ημοτικού Συμβουλίου, στις τάξεις της παράταξης που τον εμπιστεύθηκε στις προηγούμενες εκλογές. Είναι, επίσης, βέβαιο ότι, απαλλαγμένος από τις ισορροπίες που αναγκαστικά πρέπει να τηρεί ένας επικεφαλής παράταξης, θα έχει μεγαλύτερη «ευλυγισία» στα όσα λέγει και πράττει. Και κυρίως δεν φαίνεται διατεθειμένος να αφήσει τη διοίκηση να ασκήσει την πολιτική της εν είδει περιπάτου.
Αλλά ακόμη κι αν οι παραπάνω προσεγγίσεις διαψευσθούν, θα ήταν στρατηγικό λάθος από την πλευρά της διοίκησης να θεωρήσει ότι πλέον μπορεί να «χαλαρώσει» και να λειτουργήσει ως πολιτικό μονοπώλιο στη δημοτική σκηνή της πόλης. ∆εν θα πρέπει να λησμονούμε, και τα παραδείγματα είναι άπειρα, ότι οι περισσότερες κυβερνήσεις, δήμοι και γενικότερα εξουσίες, χάθηκαν όχι από τη δυναμική των εκάστοτε αντιπολιτεύσεων, αλλά εξαιτίας των δικών τους λαθών και ανικανοτήτων. Άρα, ο δήμαρχος θα πρέπει να προσέξει ιδιαίτερα, από εδώ και πέρα, τις κινήσεις των επιτελών του, γιατί συνήθως για τα περισσότερα από τα δεινά μας ευθύνεται ο «κακός εαυτός» μας.
Οι επόμενες μέρες αναμένονται ιδιαίτερα θερμές για το Μαρούσι κι όχι μόνο για κλιματολογικούς λόγους. Η παραίτηση Αλεξανδρή είναι σίγουρο ότι θα πυροδοτήσει συζητήσεις, γκρίνιες, κριτικές, ζυμώσεις σε τοπικό, αλλά κι ευρύτερο επίπεδο. Ελπίζουμε ότι μέσα από όλα αυτά, το καινούργιο που θα προκύψει θα είναι ελπιδοφόρο, όχι για τις παρατάξεις, αλλά για τον τόπο. Γιατί καλά είναι τα εσωκομματικά, χρήσιμες είναι οι πολιτικές αναλύσεις, όμως τα προβλήματα δεν λύνονται με συζητήσεις σε πολιτικά και μη καφενεία. Λύνονται με συγκροτημένη και στοχευμένη πολιτική από πλευράς διοίκησης και με ουσιαστικό και εποικοδομητικό έλεγχο από πλευράς αντιπολίτευσης. Οι δύο αυτοί πόλοι εξουσίας θα πρέπει να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να αποδείξουν ότι οι πολίτες που τους έστειλαν στη Βασ. Σοφίας δεν έκαναν λάθος…
Θάνος Σταθόπουλος





































































































