«Δημοσιογραφικό απόρρητο» για κρατικό λειτουργό; Μου φαίνεται ότι ορισμένοι παίζουν με τις λέξεις και κανείς δεν βρίσκεται να τους βάλει στη θέση τους.
Το δημοσιογραφικό απόρρητο, μπορεί να μη κατοχυρώνεται όπως το απόρρητο των δικηγόρων, ή των γιατρών και των ιερέων επίσης, αλλά κατοχυρώνεται στη συνείδηση εκείνων που έρχονται σε επαφή με τους δημοσιογράφους.
Θέλω να πω ότι εάν ένας δημοσιογράφος αποκαλύψει την πηγή του κατά τον έλεγχο της όποιας εξουσίας, κανείς πια από αυτούς που θέλουν να μένουν ανώνυμοι δεν θα του έχει εμπιστοσύνη, με αποτέλεσμα οι όποιες καταγγελίες να μένουν κρυφές και να μη βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Η λογική το δημοσιογραφικού απόρρητου είναι, ότι μέσω αυτού περισσότερα στοιχεία έρχονται στο φως, και μέσω των (διασταυρωμένων, μάλιστα) δημοσιευμάτων μας φτάνουμε πιο κοντά στην αλήθεια και βοηθούνται και οι δικαστικές αρχές να εξετάσουν τυχόν παρανομίες, που αλλιώς θα έμεναν μυστικές.
Αυτά ισχύουν όμως όταν αναφερόμαστε σε δημοσιογράφους των μέσων ενημέρωσης, όχι όταν αναφερόμαστε στο προσωπικό των όποιων «διαδρόμων εξουσίας», διότι τότε είναι σαν η εξουσία να θέλει να συγκαλύψει τα πεπραγμένα της ή τα σχέδιά της.
Μη κοροϊδευόμαστε τώρα…
Όταν ένας δημοσιογράφος δημοσιοποιεί κάποια στοιχεία για ένα έγκλημα που έχει λάβει χώρα, ενθαρρύνει και άλλους πολίτες που γνωρίζουν κάτι περισσότερο να του αποκαλύψουν και άλλα στοιχεία για να τα φέρει στο φως. Έτσι βοηθά τη δικαιοσύνη.
Όταν ένας κρατικός λειτουργός κρύβει στοιχεία για κάποιο έγκλημα που έχει συντελεσθεί, όχι μόνον δεν βοηθά τη δικαιοσύνη, αλλά τρομοκρατεί και αυτούς που θα είχαν τη διάθεση να προσκομίσουν περισσότερα στοιχεία για τη διαλεύκανση του εγκλήματος, αφού θα ξέρουν ότι στα χέρια του θα παραμείνουν στο σκοτάδι και το έγκλημα μπορεί να επαναληφθεί.
Υπάρχει κάποιος που να πιστεύει το αντίθετο;
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
